tag:blogger.com,1999:blog-38857719725104438282012-01-20T18:53:52.430+02:00ΘA ΠΟΥΝΕ ΗΤΑΝ ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ, ΜΑ ΔΕ ΘΑ ΠΟΥΝ ΠΩΣ ΣΙΩΠΗΣΑΝ ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΟΥΣ... B.BrechtStrange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.comBlogger1531100tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-781423173570379942012-01-12T12:00:00.000+02:002012-01-12T12:01:26.585+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Ξυπνάς κάτω από τα σύννεφα<br />με μια παγωνιά να σε αγκαλιάζει<br />πασχίζεις να βρεις κάτι να δικαιολογεί το καλημέρα<br />πριν το καταλάβεις καλά καλά<br />είσαι σε ένα αμάξι<br />ακούς ειδήσεις<br />φαντάζουν ως νέα από άλλη χώρα<br />η συνειδητή αποχή σου<br />από την παραπληροφόριση<br />από την υπερπληροφόριση<br />τσαλακώνεται άσχημα<br />φοβάσαι<br />είσαι και έρμος<br />ταιριάζεις γάντι σε παροιμία<br />κλείνεις το ράδιο<br />η φασαρία αυτών που τα ξέρουν όλα<br />δεν παλεύεται πρωινιάτικα<br />απολαμβάνεις ένα τσιγάρο σε ένα φανάρι<br />βλέπεις από μακρυά τα χιόνια τα σύννεφα<br />ο νούς πάει<br />σε αυτούς που είναι απροστάτευτοι σε αυτό το κρύο<br />σκληρό<br />αλλά το έχουμε μετατρέψει σε άλλη μια εικόνα<br />μια γρήγορη στεναχώρια<br />ένα γαμώτο<br />και μια αδυναμία να πράξεις κάτι για αυτό<br />διχάζεσαι<br />είμαι με τους ευνοημένους;<br />ναι είσαι<br />γιατί έχεις φαί<br />γιατί δεν μουσκεύεις όταν βρέχει<br />γιατί δεν κρυώνεις με αυτό το κρύο<br />ακόμα<br />στρεβλές ιδέες<br />όλοι οικονομολόγοι<br />όλοι προπονητές<br />όλοι πρωθυπουργοί<br />μα ποιο το νόημα να τους ακούς πια<br />όταν μπορείς κάλιστα τη ίδια ώρα<br />να κάνεις έρωτα<br />να ταξιδέψεις<br />να τα πιείς με φίλους<br />να ακούσεις νότες σε διάφορους ρυθμούς<br />αλλά όχι<br />οφείλουμε ως λαός πλέον<br />να είμαστε καταθλιπτικοί<br />επειδή περνάμε σκληρά χρόνια<br />να μην χαμογελάμε<br />επειδή έχουμε λίγα<br />να μην απολαμβάνουμε τις στιγμές<br />επειδή έρχεται επανάσταση ή ο επόμενος λογαριασμός<br />ντροπή σκέτη<br />κατάντησαν οι συμπολίτες μου<br />ημιμαθείς<br />στο ψέμμα<br />συνηθισμένοι στο άσχημο<br />λυσσασμένοι για λεφτά<br />να προσπαθούν να νεκραναστήσουν έθνη,κράτη και ιδέες.<br />Την ώρα που όλοι μιλάνε για λεφτά<br />θα επιλέξω συνειδητά να σωπάσω με όλο μου το σώμα.<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-78142317357037994?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-27153657709922567542011-12-28T19:00:00.001+02:002011-12-28T19:00:16.420+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br />Αγνόησε για λίγο το ρολόι στον τοίχο<br />το κάθε δευτερόλεπτο στάζει αίμα <br /> δεν ακούς τον ήχο;<br /> <br /> Σαν μια αγχόνη<br /> να σε αγχώνει<br /> κοιτάς το ρολόι στον τοίχο<br />καθε λεπτό να σε τραβάει πιο πίσω<br />και μετά να αναρωτιέσαι γιατί λείπω.<br /><br />Και εγώ σου λέω αγνόησε το ρολόι στον τοίχο<br />ο ήλιος έπεσε γονατιστός πίσω από ενα φουγάρο<br />δε χρειάζεσαι ρολόι για να νιώσεις τον χτύπο<br />να ακούσεις το κρύο<br />την ειρωνεία μιας πανσέληνου<br />σε χρόνο ενεστώτα<br />εποχής χειμώνα<br />πίσω από σύννεφα και φώτα.<br /><br />Με τον μάγκα να κράζει αυτό που θέλει αυτή η πόλη<br />δεκαπέντε πόδια αγνό άσπρο χιόνι<br />να δέσει χρώμα και ειρωνεία<br /><br />Να πέσει το ρολόι από τον τοίχο<br />να πέσει ο τοίχος<br />ο χρόνος<br />η ύλη<br />μπάζα<br />να σε δω<br />να γκρεμίσουμε όλα τα φουγάρα <br />να μην ξαναπέσει ο ήλιος<br />να δεθεί με το φεγγάρι που σαν ειρωνεία <br />θα προβάλει μια τελευταία έκλειψη<br />να μας τυφλώσει ο χορός τους<br />αυτός ο χορός που κρατάει χιλιετηρίδες <br /><br />Και μεις τον αγνοούμε επιδεικτικά<br />βάζοντας τρικλοποδιές με κακόγουστα φουγάρα<br />στήνοντας ρολόγια και τοίχους μεταξύ μας<br />και μετά να απαιτούμε πανσελήνους και χιόνια<br />αγνοώντας επιδεικτικά<br />πόσο μόνο είναι το φεγγάρι <br />πόσο μόνος είναι ο ήλιος <br />διαφορετικά δεν θα του έδινε κάθε βράδυ<br />λίγο από το φως του<br />να καθρεφτίζει <br />μοναχικά<br />ρομαντικά βλέμματα<br />που το πρωί <br />αντί για τον ήλιο<br />κοιτάνε ένα ρολόι σε ένα τοίχο.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-2715365770992256754?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-5641267456725917912011-12-28T17:40:00.001+02:002011-12-28T17:40:56.236+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Όταν πιτσιρικάς διάβαζα ιστορία πάντα με γοήτευε η πτώση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.Θες το ότι μου φαινόταν άδικο ένας αυτοκράτορας να κατέχει όλο τον κόσμο, θες το ότι μου φαίνονταν πολύ αδερφές οι Ρωμαίοι με τις στολές τους μπροστά στις μπρούταλ εξεγέρσεις σκλάβων, θες ότι γούσταρα το ότι ένα παρτάλι με μούσια τους την είχε πεί άσχημα διαλέγοντας μια παθητική στάση (αγάπη ρε μουνιά). Όπως και να έχει πάντα με γοήτευε η πτώση μιας υπερδύναμης γιατί απελευθέρωνε κυρίως όλες τις δυναμικές που υπήρχαν στην κοινωνία εκείνη τη στιγμή, καλές και κακές. Κάποιοι διαλέγουν να φάνε τα ψοφίμια και τα αποφάγια των προηγούμενων (βλέπε ρώσικη μαφία μετα την πτώση της ΕΣΣΔ), άλλοι διαλέγουν να απελευθερώσουν την δυναμική όμορφων ονείρων.<br />Φτάνοντας στο σήμερα βλέπουμε εξόφθαλμα πλέον ότι η δυτική αυτοκρατορία πέφτει μαζί με τους δορυφόρους της(π.χ. ελληνικό κράτος). Ο πλανήτης γυρνάει σε μια σούπα που πλέον αναδεικνύονται όλες οι δυναμικές αυτού του παγκόσμιου χωριού. Άλλοι θέλουν να στρογγυλοκάτσουν στο θρόνο του αυτοκράτορα και άλλοι απλά λένε αρκετά ρε μαλάκες με την κονόμα.<br />Η ιδιαιτερότητα της επόχης μας βέβαια και της αυτής της πτώσης είναι το ότι βρισκόμαστε στο τέλος της ιστορίας. Ξηγούμαι. Τέλος της ιστορίας δεν σημαίνει ότι θα σκάσουν οι αρμαγεδδώνες απο το διάστημα,ούτε το ότι τελείωσαν οι σελίδες στο ημερολόγιο των Μάγιας. Απλά από την προϊστορική εποχή η ανθρωπότητα έχει συνηθίσει σε κάποιες απόλυτες σταθερές ανάπτυξης.Το είδος αυξάνεται ποσοτικά εφόσον ανακαλύπτονται νέοι κόσμοι και νέες τεχνολογίες, είτε αυτές είναι αλέτρι είτε επιταχυντής σωματιδίων, εξαπλωνόμαστε παντού και γdnaενικά ρε παιδάκι όπως και να το κάνεις είμαστε ένα αρκετά πετυχημένο μιξ γονιδίων εφόσον δαρβινιστικά σκοπός των οργανισμών είναι η επιβίωση και η επικράτηση του DNA.<br />E λοιπόν μάγκες το πάρτυ τελειώνει σιγά σιγά. Οι πόροι που χρειάζονται για να συντηρηθεί αυτό το οικοδόμημα τελειώνουν και λίγοι από εμάς θα καταφέρουμε να επιβιώσουμε σε αυτόν τον καινούριο κόσμο σβηστών οθονών. Η εξαφάνιση της βιοποικιλότητας απειλεί την επιβίωση του πανέξυπνου DNA μας. Αυτά σε συνδυασμό με την μουνοπανίαση που διακατέχει τους ανθρώπους που συνήθως έχουν τα όπλα θα οδηγήσει σε ένα οριστικό και άντε να τελειώνουμε παγκόσμιο πόλεμο (που ήδη γίνεται, τέταρτος αν τα μετράω καλά) και μετά μάγκες η καλύτερη ησυχία που θα έχετε ακούσει. Και δυστυχώς όσα παρτάλια με μούσια και να ερθούν δεν μας σώζει κάτι.<br />Είμαστε η τυχερή γενιά που θα αντικρίσει το τέλος της ιστορίας που από κάποιο σημείο της ζωής μας και μετά από πανάκριβα διαμερίσματα θα αναγκαστούμε να γυρίσουμε βίαια στις σπηλιές.Το μεγαλύτερο reset&nbsp; της ιστορίας. Αυτή την πικρή ελπίδα θρέφω. Το ότι θα είναι reset και όχι shut down ή μπλε οθόνη...<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-564126745672591791?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-61993517852299526932011-10-14T10:37:00.000+03:002011-10-14T10:37:26.043+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Bάλε στην πόρτα σου<br />αλφάδι<br />σφυροδρέπανο<br />σημαία<br />κάτι βάλε<br />μην σε παρασύρει το ποτάμι<br />της οργής<br />της επανάστασης<br />των πρώην κομματόδουλων.<br /><br /><br /><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">Κατέβα στο δρόμο και δες&nbsp;</div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">την αστυνομία που σε φυλάει από τους κλέφτες</div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">τους ζητιάνους που κάποτε μένανε στο διπλανό διαμέρισμα</div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">τους μετανάστες που λύσαξες να φύγουν</div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">και φεύγουν τελικά&nbsp;</div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">ίσως γιατί κατάλαβαν τι άνθρωπος είσαι.</div><div><br /></div><br />Βάλε μαντήλι στο πρόσωπο<br />μαλόξ<br />κουκούλα<br />μην σε πιάσουν τα δάκρυα<br />για αυτούς που πριν λίγα χρόνια<br />κατηγορούσες<br />οτι βάζανε μαντήλι στο πρόσωπο<br />μαλόξ<br />κουκούλα<br />και τωρά αναρωτιέσαι που πήγαν.<br /><br />Σου δίνω την παλιά μου παλαιστίνα<br />μου την είχε δώσει ένας ιρακινος<br />που την φόραγε<br />για να ενοχλίσει την βενζίνη στο αμάξι σου<br />που χαράμισες σε μποτιλιαρίσματα<br />με σάουντρακ τις κόρνες.<br /><br />Εγώ θα είμαι εδώ για να σου θυμίζω<br />οτί αυτό που βρίζεις<br />ειναι αυτό που πριν λιγο καιρό εκθείαζες<br />αυτοί που φτύνεις<br />είναι αυτοί που ψήφισες<br />αυτο που θές<br />είναι αυτό που σε γαμεί.<br /><br />Ακόμα ξεχνάς τα βασικά συστατικά της επανάστασης<br />έρωτας<br />ζωή<br />παιχνίδι<br />αγάπη<br />σκέψη<br />και γι αυτό πάλι κάποιους μαλάκες θα βάλεις πάνω από το κεφάλι σου<br />και πάλι θα πεινάσεις.<br /><br />Δεν φταις εσύ<br />η καριόλα η ιστορία φταίει<br />που εδώ και 4000 χρόνια<br />κάνει κύκλους<br />και ανακυκλώνει<br />ανθρώπους σαν εσένα<br />σαν αυτούς.<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-6199351785229952693?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-40247641758883285842011-09-09T12:22:00.001+03:002011-09-09T12:22:25.817+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Δεκαεννιά σε πήραν αριστερά<br />τα έσπασες μαζί τους και τράβηξες ανατολικά<br />εκεί όπου υπάρχει<br />το χρώμα<br />ο ήχος<br />η ομιλία<br />το άρωμα<br />η φιλία<br />τα έψαξες και αλλού<br />έξω από τον κύκλο που αλφάδιαζες<br />μέσα σε κύκλους ποιητών και θεατρίνων<br />ψάχνοντας το άλφα της αλήθειας<br />το ωμέγα του ψέμματος<br />ανακαλύπτωντας τα όνειρα<br />σημάδια στο ζωδιακό<br />κουρέλια στο σώμα σου<br />λίγα τα μαλλιά σου<br />το φαντασιακό σε σταθερό φακό 50mm<br />το ασπρόμαυρο στα ψηφία<br />και το χρώμα σε ένα καφέ τούρκικο<br />πέρα από την ινσταμπούλ<br />εκεί που ρασοφόροι πριν αιώνες ανοίγαν μονοπάτια<br />και γύρισες<br />και ήρθες να με ξαναβρείς<br />χορέψαμε μαζί έξω από κύκλους<br />σε παραλίες με ταβάνι τα ζωδιά μας<br />και την επιστήμη χαλί στα πόδια μας<br />εκεί ανακαλύψαμε από την αρχή <br />τη φωτιά<br />τον τροχό<br />τις κινήσεις των αστερισμών<br />τις τροχιές των φίλων<br />αστεροϊδείς&nbsp;αυτοί<br />που παγιδεύονται στη βαρύτητα ενός πλανήτη<br />που ξέχασε γιατί γυρίζει<br />πάγωσε σε αγορές κ παζάρια<br />και σε κουνάει <br />και σε βρέχει <br />να ξυπνήσεις<br />ωρα καλημέρας να έρθεις πάλι<br />περιμένω<br />από τα δεκαεννιά.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-4024764175888328584?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-88096435512854905442011-09-03T11:48:00.000+03:002011-09-03T11:48:45.209+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div></div><div></div><div>''...όπως και στην κατοχή, ο δεύτερος χειμώνας ήταν ο δύσκολος''</div><div>Θυμάμαι τα λόγια ενός φίλου, το καλοκαίρι κάπου σε ένα χωριό χαμένο σε μια χαράδρα στη νότια Κρήτη. </div><div>Δεν ξέρω αν θα συμβεί το ίδιο για φέτος. Κατοχή σημαίνει την κατάλυση μιας κατάστασης ελευθερίας που προυπάρχει. Κάποιοι λένε οτί βιώνουμε μια μορφή οικονομικής κατοχής. Διαφωνώ. Δεν είμασταν ελεύθεροι πριν. Έκτος αν η ελευθερία καθορίζεται από τα χρήματα που έχεις στο πορτοφόλι σου. Αν είναι έτσι κ γω μαζί σας. Αλλά δεν είναι έτσι και δεν καθορίζεται απο αυτό η ελευθερία. </div><div>Ακόμα και αν έχουμε κατοχή γιατί περιδιαβένουμε σαν τουρίστες μέρη που ζήσανε αντάρτες;</div><div>Η ελευθερία είναι μια κατάσταση στην οποία μπορεί κάποιος να ακολουθήσει τις επιθυμίες του χωρίς περιορισμούς. Όταν πλέον τα πάντα σε μια πόλη εξαρτώνται από το πόσα χρήματα έχεις στο πορτοφόλι σου ακόμα κ η εκπλήρωση των επιθυμιών τότε όσα και να έχεις από αυτά τα ανταλλακτικά χαρτιά δεν είσαι ελεύθερος. </div><div>Πάντα το περιβάλλον περιόριζε τον άνθρωπο. Είτε σκοτωνοντάς τον, είτε τοποθετόντας τον σε τοίχους και κανόνες. Και αυτό που ακούω καθημερινά είναι μια βοή από κανόνες. Δούλεψε, βρες λεφτά, πλήρωσε, αγόρασε, φύγε, έλα, πάνε και γαμήσου.</div><div>Πόσο πιο πλούσια θα ήταν η ζωή μας χωρίς την προστακτική ...</div><div>Σκόρπιες σκέψεις καθώς μπαίνω στον εικοστό ένατο χειμώνα κατοχής μου.</div><div>Οι προοπτικές χειρότερες από τον εικοστό όγδοο.</div><div>Όπου υπάρχει δυσκολία όμως ελοχεύει η περιπέτεια και η αλητεία.</div><div>Η δυνατότητα έστω να βιώσεις έντονα τον μικροκοσμό σου και να σμίξεις με άλλους μικρόκοσμους.</div><div>Οι μέρες μας είναι μετρημένες και δεν φοβόμαστε τίποτα λοιπόν.</div><div>Η απωλειά μας αμελητέα γι αυτό δεν αγχωνόμαστε.</div><div>Μπορεί να συγκρουστούμε, μπορεί να κάτσουμε και στον καναπέ, αλλά το μηδεν καραδοκεί σε κάθε μας απόφαση.</div><div>Ασε την ταινία να παίξει και ρίχνεις τα μπινελίκια στους τίτλους τέλους...</div><div>Δημιουργία μαλάκες και όχι γκρίνια...</div><div>Άρπαξε τη ζωή από τα μαλλιά βάλτην στα τέσσερα και ξέσκισέ την.</div><div>Άσε τους άλλους να φτιάχνουν προϋπολογισμούς, εμείς ποτέ δεν υπολογίσαμε ούτε τα κάλα ούτε τα κακά που μας βρήκαν και δεν σκοπεύουμε να το κάνουμε τώρα.</div><div>Τα φιλιά μου στο φθινόπωρο γιατί το πήρα λίγο στραβωμένος από τα μούτρα...</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-8809643551285490544?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-40695893136620321092011-06-25T10:55:00.004+03:002011-06-25T12:30:36.164+03:00<div><br /></div><div><br /></div>Θυμάσαι εκείνο το Δεκέμβρη,<div>ένα μεσημέρι,</div><div>στη μέση της Πανεπιστημίου,</div><div>Ελληνες και ξένοι να παίζουν μπάλα; </div><div><br /></div><div>Με χαμόγελο για τη βροχή της φωτιάς που θα ακολουθούσε. </div><div><br /></div><div>Μια σκηνή, μια πολιτική πράξη, ένας σοβαρός αντίλογος.</div><div>Κάτι τέλος πάντων που τρομάζει κάθε εξουσία άνευ κομματικής ταυτότητας. </div><div>Η κατάλυση του κράτους και της κανονικότητας.</div><div>Η αμφισβήτιση του ίδιου του βιορυθμού αυτής της πόλης. </div><div>Το κλάσε μου τα αρχίδια μετά από το άντε και γαμήσου.<div><br /></div><div>Πόσα μίλια απέχει αυτή η εικόνα από την αγανάκτηση του Συντάγματος. Ηθικά, ποιοτικά,πολιτικά,φαντασιακά. </div><div><br /></div><div>Δεν κατεβαίνω στις πλατείες από επιλογή. </div><div>Δεν κατεβαίνω στις πλατείες γιατί δεν συμπαθώ τα πανηγύρια.</div><div>Δεν κατεβαίνω στις πλατείες γιατί έχω δει την άμεση δημοκρατία από κοντά και να δουλεύει.</div><div>Δεν κατεβαίνω στις πλατείες γιατί δεν είμαι σύντροφος με φασίστες και πατριώτες.</div><div>Δεν κατεβαίνω στις πλατείες γιατί δεν γουστάρω τις μικρογραφίες της μικροαστίλας.</div><div>Δεν κατεβαίνω στις πλατείες γιατί δεν γουστάρω την εξουσία της μάζας.</div><div>Δεν κατεβαίνω στις πλατείες γιατί θεωρώ ότι ο εχθρός μου δεν βρίσκεται μόνο στους 300 της βουλής αλλά και μέσα στον όχλο.</div><div>Δεν κατεβαίνω στις πλατείες γιατί δεν θέλω να επηρεάσω, να καθοδηγήσω,να πείσω κανέναν για καμιά πολιτική θέση ή δράση.</div><div>Δεν κατεβαίνω στις πλατείες γιατί δεν είμαι φίλος με αυτούς που καμουφλάρουν τις ιδέες του για να αρέσουν σε ένα πλήθος που δεν γουστάρει την πολιτική ταυτότητα, το κοινωνικό πράττειν δηλαδή του ανθρώπου.</div><div>Δεν κατεβαίνω στις πλατείες γιατί δεν είμαι φίλος με αυτούς που κουβαλάνε τα λάβαρα των εχθρών μου.</div><div>Δεν κατεβαίνω στις πλατείες γιατί η εξέγερση δεν είναι απογευματινό χόμπι.</div><div>Δεν κατεβαίνω στις πλατείες γιατί με φοβίζει ο φιλικός μπάτσος (γιατί αν και φιλικός συνεχίζει να έχει εξουσία πάνω μου).</div><div>Δεν κατεβαίνω στις πλατείες γιατί έχω ζήσει την αγανάκτηση και ξέρω τι σημαίνει.</div><div><br /></div><div>Oι πλατείες είναι πιο όμορφες όταν παίζουν παιδιά.</div><div>Είτε μικρά,είτε μεγάλα.</div></div><div>Όπως εκείνο το Δεκέμβρη, που θυμάσαι.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-4069589313662032109?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-617100171038730112011-06-03T14:38:00.000+03:002011-06-03T14:50:09.521+03:00Οι νέοι σήμερα δεν έχουν μέλλον,πως θα κάνουν όνειρα;<br /><br />Πριν πέντε χρόνια είχαν.<br />Θα τελείωναν το σχολείο, θα πήγαιναν πανεπιστήμιο σε μια σχολή στην τύχη,<br />μετά στρατός, θα έβρισκαν μια δουλειά, 8ωρο, με ένσημα, θα ψώνιζαν συντηρητικά με γεύση από το σουπερ μάρκετ, το καλάθι της νοικοκυράς θα ήταν γεμάτο, θα αγοράζαν το καινούριο τάδε αμάξι το οποίο βγάζει 500 άλογα και άλλα τόσα βόδια καίγοντας μόνο 1 λτ βενζίνη σε κάθε μέτρο, επιρεασμένοι δε από την διαφήμιση που είδαν στην σουπερ χαι ντεφινισιον πλάσμα λεντ, θα κάνανε 2-3 κουτσούβελα που θα τα πήζαν από το πρωί μέχρι το βράδυ στο διάβασμα και στα χόμπυ, θα πέρναν διάφορα μαγικά χαπάκια για να είναι ευτυχισμένοι, τσάμπα εφόσον είχαν και ένσημα, έ και κάποια στιγμή θα γινόταν τα κουτσούβελα μεγάλοι και θα κάναν ακριβώς τις ίδιες μαλακίες με τους γονείς οι οποίοι θα ήταν στο σπίτι στο χωριό να επιβλέπουν τους ινδούς που καλλιεργούν τους κήπους τους.<br /><br />Κάθε λαός έχει τα όνειρα και τους εφιάλτες που του αξίζουν...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-61710017103873011?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-62531108742783159872011-05-10T16:27:00.001+03:002011-05-10T16:59:54.979+03:00Πλέον η αντιμνημονιακή πολιτική απέκτησε άξονα. Το απεχθές χρέος. Προφανώς συνέβαλε πολύ και το ντοκυμαντερ Debtocracy. Πλέον όλο και πιο πολύ ακούγεται ότι αυτό θα μας σώσει. Δεν ξέρω αν το να διαγραφεί ακόμα και όλο το χρέος του κράτος θα αλλάξει τρομερά τους κοινωνικούς συσχετισμούς. Δεν θα γίνουν οι φτωχοί πλούσιοι και τα ίδια ανθρωπόμορφα όντα που ελέγχουν την κοινωνία θα συνεχίσουν να την ελέγχουν. Μπορεί να αυξηθούν τα υλικά αγαθά που θα μπορεί κάποιος να συγκεντρώσει. Άληθεια μετά από όλα όσα γίνανε τον τελευταίο χρόνο κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να κριτικάρει τον ίδιο τον τρόπο ζώης που είχαμε κ χάσαμε ή θα χάσουμε. <br /><br />Άλήθεια πόσο στοιχίζουν τα όνειρα;<br />Πόσο στοιχίζει να τα κυνηγήσει κάποιος;<br />Τι όνειρα είναι αυτά;<br />Περιλαμβάνουν το συλλογικό;<br />Τον διπλανό;<br /><br />Η μεγαλύτερη ήττα που πάθαμε ήταν ότι μάθαμε να βάζουμε την οικονομία πάνω από όλα.<br />Μάθαμε για δείκτες, για σπρέντς, για δημοσιονομικό έλλειμα και ένα σωρό άλλους όρους.<br /><br />Άλήθεια αυτή η γνώση μας έλλειπε;<br /><br />Ο Τhoreau στριφωγυρίζει στον τάφο του.<br />Ο Γκάντι πλέκει ζιπουνάκια δεύτερο σύννεφο δεξιά και γελάει.<br />Ο Τσε Γκεβάρα χαράζει ονόματα σε σφαίρες.<br />Ο Αινστάιν έχει πονοκέφαλο.<br /><br />Ένας αβορίγινας πετάει το θήραμα στη φωτιά κοιτάει τα άστρα από πάνω και συζηταέι χαμογελαστός με τους συντρόφους του. Μάζι το πιάσανε. Μαζί θα το φάνε.<br /><br />Ολα αυτά που σε απασχολούν ανάγονται στην ανταλλαγή χαρτιών με φίρμα(είτε δημόσια, είτε ιδιωτική) που έρχονται σπίτι σου και συ τα ανταλλάσεις με χαρτιά που έχουν πάνω νούμερα.<br /><br />Αυτός είναι ο πολιτισμός σου.<br /><br />Και μόλις τελειώσουν τα χαρτιά πάντα θα υπάρχει ένας 44χρονος σε κάποια Ομόνοια να μας δείξει οτί μόνο στα χαρτιά βρίσκεται ο πολιτισμός σου. Και όταν σωθούν αυτά καταστρέφεται και αυτός.<br /><br />Την επόμενη φορά που θα αναλογιστείς την απόκλιση του προυπολογισμού και της ανάπτυξης, ρίξε και μια σκέψη για την απόκλιση της ζωής σου από τον φυσικό τρόπο ζωής ενός θυλαστικού, ενός Ανθρώπου.<br /><br />Το σύστημα είναι τόσο σκληρό όσο ένα κομμάτι βούτυρο. Εσύ είσαι τόσο αδύναμος όσο ένα μαχαίρι.<br /><br />Καλό σου απόγευμα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-6253110874278315987?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-47276128269947554412011-05-03T15:21:00.003+03:002011-05-03T15:27:30.766+03:00Μας μεγάλωσαν, μας έμαθαν να βλέπουμε, να ακούμε, να γευόμαστε, να αγγίζουμε, να ζούμε με αξιοπρέπεια.<br /><br />Τώρα ήρθε η στιγμή να την κάνουνε.<br /><br />Μας αφήνουν μόνους με τα θεριά.<br /><br />Πόλλοι ταλαντούχοι διεκδικούν την θέση τους.<br /><br />Από ήθος όμως;<br /><br />Μας αφήσατε στα δύσκολα όμως ρε Άνθρωποι...<br /><br />...όπως κάθε καλός δάσκαλος τον μαθητή του.<br /><br />Ευχαριστούμε για όλα και δεν είναι λίγα.<br /><br />Προσπαθούμε ακόμα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-4727612826994755441?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-25221634730846229552011-03-27T21:56:00.003+03:002011-03-27T22:14:50.016+03:00Θυμάσαι πιστεύω πως είναι να γυρνάς μέσα στην πόλη χωρίς σκοπό. <br />Η ενοχή σου κάθεται στο στήθος όπως την γύρη τώρα που μπαίνει η άνοιξη.<br />Μέχρι να φταρνιστείς και σαν μίξα να χυθεί στον τοίχο και να γλιστράει προς τα κάτω<br />αργά βασανιστικά σε διάφορα σχήματα που θα ζήλευε και ο Νταλί.<br />Στην τελική καλύτερα αυτή παρά τα μυαλά σου.<br /><br />Αφού σου βγεί και η ενοχή μένεις ελεύθερος χωρίς σκοπό.<br /><br />Μη ρωτάς γιατί.<br /><br />Έψαξες για σκοπό και το ξέρεις καλά,<br />στη γραμμή του ΟΑΕΔ<br />σε πανεπιστήμια<br />σε σχολεία<br />σε φυλακές<br />σε ψυχιατρεία<br />στους συγγενείς<br />στους γνωστούς <br />στους φίλους<br />στις γυναίκες<br />στο δρόμο<br />στους χώρους<br />στις ομάδες<br />σε κοπάδια<br />σε βουνά<br />και τέχνες.<br /><br />Μη ρωτάς γιατί δεν βρήκες.<br /><br />Μάλλον δεν ήθελες.<br /><br />Ήθελές να είσαι ελεύθερος.<br /><br />Είσαι.<br /><br />Μόνο που η κοινωνία αναλώνεται,<br />στη γραμμή του ΟΑΕΔ<br />σε πανεπιστήμια<br />σε σχολεία<br />σε φυλακές<br />σε ψυχιατρεία<br />στους συγγενείς<br />στους γνωστούς <br />στους φίλους<br />στις γυναίκες<br />στο δρόμο<br />στους χώρους<br />στις ομάδες<br />σε κοπάδια<br />σε βουνά<br />και τέχνες.<br /><br />Μην εκπλίσεσαι.<br /><br />Ήταν στα ψιλά γράμματα γι΄αυτό δεν το είδες.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-2522163473084622955?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-53521631047613303562011-03-20T23:31:00.002+02:002011-03-20T23:42:38.091+02:00Το όπλο που θα καταστρέψει τον άνθρωπο δεν είναι τα πυρηνικά παρόλο που όλο και πιο πολύ φλερτάρουμε με αυτά και τον αρμαγεδόν μας.<br /><br />Το όπλο που θα καταστρέψει τον άνθρωπο είναι η πληροφορία. Που να χωρέσει το μυαλό πλέον τόση βία τόση αδικία. Παντού. Σου έρχεται από παντού. <br /><br />Η πληροφορία έχει ξεφύγει από την δυνατότητα επεξεργασίας του ατόμου και από κάθε ανθρώπινη νοητική κλίμακα και ας είναι ο άνθρωπος ο δημιουργός της. Ή μάλλον η κοινωνία διότι ένας και μόνο άνθρωπος δεν μπορεί να δημιουργήσει τις προυποθέσεις γέννησης της πληροφορίας που περικλείει τόση βία και τόση αδικία...σε ένα τόσο δα μικρό πλανήτη...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-5352163104761330356?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-57661609773377138762011-02-24T17:53:00.003+02:002011-02-24T18:26:21.446+02:00Ξημέρωσε λοιπόν και βιάστηκες να βγείς να δηλώσεις πόσο κόσμο είχε η πορεία, πόσους δέσανε, πόσους δείρανε, πόσους παρολίγο δολοφόνησαν, πόσα μπουκάλια και πόσες πέτρες φύγανε.<br />Κάθομαι εδώ στο δικό μου τόπο της μισθωτής σκλαβιάς με το ίδιο μεροκάματο με προχτές και την ίδια έλλειψη σύμβασης και ενσήμων, τους ίδιους απλήρωτους λογαριασμούς στο τραπέζι.Στο μετρό ακύρωσα και εισητήριο, δεν είχα όρεξη να ριψοκινδυνεύσω και να βασιστώ στην αλληλεγγύη των συνεπιβατών μου. <br />Μάλλον ξύπνησα χωρίς αυταπάτες σήμερα. <br />Περιμένω το επόμενο πανυγήρι να απεργήσω μπας και κοιμηθώ καμιά ώρα παραπάνω, όπως χθες. Ναι θα κοιμηθώ γιατί βαρέθηκα τα ραντεβουδάκια με καριόλες γκόμενες μεσημεριάτικα στο μουσείο, στα προπύλαια, στην κλαυθμώνος. Τέλος στο τζόγο του δρόμου μάγκες. <br />Οι δρόμοι ανήκουν στην εξουσία πλέον, ας το καταλάβουμε,είτε αυτή φοράει στολή, είτε καπέλο συνδικαλιστή. Θες δρόμο μάγκα μου; κάπου κατά τις 4 τα ξημερώματα φεύγουν οι κλούβες και οι δελτάδες από την ακαδημίας και τότε βολτάρω εγώ και τα βηματά μου σχίζουν την άσφαλτο. Ελα να με βρείς αν είσαι ακόμα όρθιος από τα ξύδια, γιατί πρέπει να γυρνάς όρθιος από τα ξύδια. Ξέρεις το κεφάλι ψηλά και βλέμμα να γυαλίζει. Καιρός να σκεφτούμε έξω από το κουτί που λένε και οι μαλάκες.<br />Και την επόμενη φορά που θα φωνάξεις διαχωρίζοντας τους ανθρώπους σε εξεγερμένους και υποταγμένους σκέψου σε τι εθίμου βήματα σεριανίζεις.<br />Μην τσιτώνεις όμως.<br />Αν σε κρίνω είναι γιατί απο εσένα περιμένω να αλλάξει κάτι.<br />Το να κράξω κανάλια, υπουργούς, μπάτσους και πλουσίους δεν με ψήνει πια.<br />Κρίνεις αυτόν που πιστέυεις οτί αλλάζοντας μπορεί να αλλάξει τα πράγματα.<br />Για τους άλλους έχω τις κρεμάλες μου στημένες πλέον.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-5766160977337713876?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-39670995663012476512011-02-22T13:55:00.000+02:002011-02-22T13:56:15.380+02:00<meta equiv="content-type" content="text/html; charset=utf-8">Βαδίζουμε παραμιλώντας<div>και αφήνοντας</div><div>παράλληλες σκιές</div><div>τις ώρες που η πόλη</div><div>μοιάζει με δράκο κοιμισμένο</div><div>βάζοντας ουσιαστικά προ</div><div>επιθετικών προσδιορισμών,</div><div>υποκειμενικότητες προ</div><div>αντικειμενικοτήτων,</div><div>προχωράμε</div><div>τα πέρνουμε όλα σβάρνα</div><div>γιατί οι νόμοι σας</div><div>είναι λαβύρινθοι</div><div>που εσείς θα πέσετε μέσα,</div><div>όσο για εμάς έχουμε το μινόταυρο</div><div>για φίλο</div><div>και το μίτο για να σας κρεμάσουμε.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-3967099566301247651?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-39193227299982922442011-01-31T16:52:00.002+02:002011-01-31T17:06:39.200+02:00Κανένας δεν τον είδε να μπαίνει στο μπαρ,<div>παρήγγειλε ένα jack,</div><div>το κατέβασε,</div><div>όπλισε την καραμπίνα,</div><div>τράβηξε τη σκανδάλη,</div><div>έφαγε κάποιους,</div><div>και ύστερα φώναξε,</div><div><br /></div><div>καριόληδες ξεσηκωθήτε ή αλλιώς σας ανοίγω καινούρια κωλοτρυπίδα, σας γαμάω όλους και χύνω στις φλέβες σας μουνιά.</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-3919322729998292244?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-13706052702592843322011-01-23T20:33:00.000+02:002011-01-23T20:34:30.844+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/TTx0noE1f7I/AAAAAAAAAaE/03RnD57aQzw/s1600/sun%2Brays.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/TTx0noE1f7I/AAAAAAAAAaE/03RnD57aQzw/s400/sun%2Brays.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5565451463644512178" /></a><div style="text-align: center;"><i>Rays in debris.</i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-1370605270259284332?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-41444198066276663872011-01-22T12:05:00.002+02:002011-01-22T12:10:02.278+02:00<div> <br /></div><div style="text-align: center;"><meta equiv="content-type" content="text/html; charset=utf-8"><img src="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/TTqsPyZXN2I/AAAAAAAAAZ0/gbZCfjGxZKM/s400/DSC_0036bw.JPG" /></div><div> <br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/TTqsQKxd15I/AAAAAAAAAZ8/2moWBBYvY8o/s1600/DSC_0036closeup2.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/TTqsQKxd15I/AAAAAAAAAZ8/2moWBBYvY8o/s400/DSC_0036closeup2.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564949683339384722" /></a><div style="text-align: center;"><i>Bird against the machine</i></div> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-4144419806627666387?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-10559492465991629262011-01-17T14:20:00.005+02:002011-01-17T15:04:21.980+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/TTQ-BMdnyEI/AAAAAAAAAZs/QLbHljarbck/s1600/100_2757.JPG"><br /><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/TTQ-BMdnyEI/AAAAAAAAAZs/QLbHljarbck/s400/100_2757.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563139629955663938" /></a><br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;"><br /></div></div>Υποθέτοντας ότι βγαίνεις από την γνωστή θέση του παρατηρητή τρένων που φεύγουν στην οποία τόσα χρόνια έχεις βολευτεί, σου δίνεται η ιδεατή (αλλά ποτέ ρεαλιστική) επιλογή να ανέβεις σε ένα από αυτά. Ανεβαίνεις;<div>Και αν το τρένο αντί να έχει προορισμό τις όμορφες πεδιάδες της κεντρικής Ευρώπης που φαντάζεσαι ότι έχει προορισμό, έχει το Άουσβιτσ τι κάνεις; Ανεβαίνεις;</div><div>Θυμήσου ότι στην αποβάθρα σε κυνηγάει ο ίδιος σου ο εαυτός. Ανεβαίνεις;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-1055949246599162926?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-21400460038360381382011-01-17T04:16:00.001+02:002011-01-17T04:17:36.540+02:00Δεν υπάρχει ευτυχία <div>που να κόβεται στα τρία</div><div>στην περίπτωση μας όμως </div><div>δεν υπάρχει πια ο νόμος</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-2140046003836038138?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-23032655220343491772011-01-13T15:06:00.002+02:002011-01-13T15:46:04.671+02:00Το να προσπαθείς να σώσεις μια σχέση με λέξεις είναι σαν να προσπαθείς να κολλήσεις μια σπασμένη πορσελάνη με σάλιο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-2303265522034349177?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-85230982361740681192011-01-13T13:28:00.003+02:002011-01-13T13:38:54.141+02:00Αυτός ο κόσμος ο μαγικός, ο άσχημος που πότε σε ντύνει με αστέρια και πότε σε πετάει σε μαύρες τρύπες που δεν ξέρεις που σε βγάζουν.Ή μάλλον ξέρεις. Σε άλλα σύμπαντα μακρινά βίαια και ψυχρά, που περιμένουν να σε ντύσουν με άστρα, με άλλα άστρα διαφορετικά. Τι μπορώ να κάνω από το να απολαύσω το ταξίδι και να ντυθώ με κάθε λογής χρώματος άστρο. Θα γελάω καθώς η δίνη με τραβάει και παραμορφώνει το είναι μου και την ψυχή μου που είναι φτιαγμένα από ύλη. <div><br /></div><div>Δεν θα σταματήσω. Πως μπορώ να μην ερωτευθώ την βαρύτητα που μας έφερε κοντά. Πως μπορώ να μην ερωτευθώ την φυγόκεντρο που μας διώχνει μακρυά σε άλλα βαρυτικά πεδία περιμένωντας να αλληλεπιδράσουμε. Πόσο ντετερμινιστικό μπορεί να γίνει αυτό το όμορφο χάος...Η απάντηση κρύβεται στο χορό που στήνουν εκεί πάνω κάποια δίδυμα άστρα, καταδικασμένα να συγκρουστούν, να γίνουν σκόνη... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-8523098236174068119?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-61548693178415647742011-01-12T12:18:00.003+02:002011-01-12T12:45:16.370+02:00Πόσο γοητευτική είναι η ελευθερία<div>σαν έννοια</div><div>σαν ιδέα</div><div>σαν λέξη</div><div>σαν τη φλογέρα του βοσκού για τα πρόβατα.</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-6154869317841564774?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-47717929176329680212011-01-10T16:20:00.002+02:002011-01-10T16:35:53.258+02:00<div><br /></div>Έδω και αρκετό καιρό έχω χάσει κάτι από την πόλη. Δρόμοι και στενά δεν είναι τα ίδια πλέον. <div>Θες επειδή το βήμα μου καθώς τους διασχίζει είναι πιο βαρύ. Θες επειδή η καρδιά είναι κατά κάμποσες πληγές πιο πλούσια. Θες επειδή έγινε παιδική χαρά εικασάχρονων μπάτσων. Θες επειδή τους πουλήσαμε σε τιμή ευκαιρίας και τα σκυλιά τρέξανε μην χάσουν την προσφορά. Θες επειδή δειλιάσαμε. Θες επειδή ξεχάσαμε. Δεν ξέρω. </div><div>Κάποτε μέσα σε όλο αυτό το καυσαέριο ανέπνεα. Πλέον με πνίγει.<div>Τα πρεζάκια, οι ζητιάνοι, οι πόρνες και οι εργάτες με κοιτάνε σαν ξένο. Να λοιπόν που έγινα μετανάστης μέσα στην ίδια μου την χώρα και δεν είναι για σημαίες που δακρύζω.</div></div><div>Χωρίς να νικήσουμε, ξεχάσαμε την μυρωδιά του δακρυγόνου. Ντροπή μας.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-4771792917632968021?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-39038689641449862092011-01-10T12:41:00.003+02:002011-01-10T13:04:31.802+02:00Σκέψου όλα αυτά που έπραξες<div>βάλε στη σούμα και αυτά που δεν έπραξες,</div><div>ενώ το σύμπαν σε παρακάλαγε με πυροτεχνήματα υπερκαινοφανών να τα κάνεις</div><div>και θα έχεις την πλήρη εγκεφαλική σύσταση ενός νεομαλάκα.</div><div><br /></div><div>Ξυπνάς και τον βλέπεις στον καθρέφτη κάθε μέρα</div><div>ότι ρούχα και να του βάλεις</div><div>ότι κούρεμα και να διαλέξεις</div><div>όποια φιλοσοφία και να ντύσει την καθημερινότητα του.</div><div><br /></div><div>Θα μπορούσα να σε πω ηλίθιο</div><div>αλλά δεν είσαι</div><div>γιατί συνειδητοποιείς πλήρως την έκταση </div><div>της αχρηστίας σου.</div><div><br /></div><div>Τώρα προσπαθείς να ντύσεις την δειλία σου</div><div>με ιδεολογήματα</div><div>και όμορφα λόγια ποιητών</div><div>σοφών.</div><div><br /></div><div>Όπως κάθε λογής αστική κυράτσα</div><div>που ντύνεται στα λούσα για να καλύψει το εσωτερικό κενό.</div><div>Στους ευαίσθητους μπορεί να προκαλείς οίκτο,</div><div>αλλά εγώ γελάω μαζί σου Strange Avenger.</div><div><br /></div><div>Γιατί πάντα θα ψάχνεις τον πάτο του πηγαδιού. </div><div>Ξεχνάς ότι εκεί σε περιμένει μια έρημος μοναξιάς.<span class="Apple-style-span" style="font-size: 1.38889px; "> </span></div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: 2.77778px; "> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-3903868964144986209?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-55438885789976889222011-01-09T09:39:00.002+02:002011-01-09T10:07:52.686+02:00<div><br /></div><div><br /></div>Ακουμπάω την μπύρα στη μπάρα<div>σκύβω πάνω της</div><div>στηρίζομαι στα χέρια μου</div><div>σηκώνω βλέμμα</div><div>επόμενο ποτήρι στη σειρά</div><div>νερό</div><div>τζην</div><div>νερό</div><div>ρούμι</div><div>νερό</div><div>ουίσκι</div><div>μπύρα</div><div>νερό</div><div>ακολουθώ τα ποτήρια</div><div>τράβελινγκ η κάμερα και πίσω</div><div>θαυμάζω τα ποτήρια στη σειρά </div><div>να δημιουργούν ένα φίδι </div><div>που τρέφεται με τη χαρά</div><div>με τη λύπη </div><div>των συνδαιτυμόνων</div><div>νέτα στο κέντρο</div><div>ξεθαμπώνουν τζαμαρίες </div><div>δρόμο</div><div>σκοτεινές φιγούρες</div><div>γρήγορες περαστικές </div><div>ιστορίες ολόκληρες</div><div>να θέλεις να περάσεις μέσα από την βιτρίνα </div><div>στην ζωή κάποιου άλλου</div><div>να ζήσεις τόσες και άλλες τόσες εμπειρίες</div><div>ξανασηκώνω την μπύρα</div><div>κατεβαίνει η γουλιά</div><div>σερβιρισμένη με καπνό</div><div>ακουμπάω την μπύρα</div><div>αυτή τη φορά κοιτάω κέντρο </div><div>δύο μάτια </div><div>δεξιά </div><div>και εκεί το απόσταγμα της εμπειρίας χιλιάδων χρόνων και ζωών</div><div>να χαμογελάει</div><div>απλά</div><div>να χαμογελάει.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-5543888578997688922?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-80925612651684430292011-01-04T02:38:00.002+02:002011-01-04T02:43:36.671+02:00Ήμασταν δύο μισά που θέλανε να γίνουν ένα.<br />Είμαστε δύο μισά που γίνανε ένα.<br />Όταν πραγματικά θα γίνουμε ένα,<br />μας περιμένει μία απέραντη μοναξιά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-8092561265168443029?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-22567584093339085092010-12-31T18:35:00.002+02:002010-12-31T18:43:56.021+02:00Μην ξεγελιέστε.<br />Σήμερα γιορτάζει ο χρόνος τη νίκη του πάνω στον άνθρωπο.<br />Το χρονοδιάγραμμα τη νίκη του πάνω στην απλή απόλαυση της ζωής.<br />Εάν καίγαμε όλα τα ημερολόγια απόψε, αύριο θα ξημέρωνε μια εντελώς καινούργια μέρα για την ανθρωπότητα.<br />Μια μέρα ελεύθερη από την καταπίεση του χρόνου.<br />Και εγώ θα κρατούσα ετούτη εδώ τη μικρή στιγμή για πάντα, ότι και αν αυτό απεικονίζει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-2256758409333908509?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-89425504313878134942010-12-27T17:41:00.002+02:002010-12-27T18:18:21.982+02:00Έσβησα τη μηχανή,άναψα τσιγάρο,σε κοίταξα.<br /><br />Η θέα της πόλης από ψηλά οπλίζει τους φιλοσοφικούς νευρώνες.<br />Ακολουθούν οι κρότοι από τους πυροβολισμούς θεμελιακών ερωτημάτων της ύπαρξης και της συνήπαρξης, ξεχνώντας να κοιτάξεις το μισοάδειο φεγγάρι.<br /><br />Συνεχίζουμε καθώς το μαύρο γίνεται μπλέ. Τυχαία αφήσαμε την ανατολή πίσω μας για να συναντήσουμε την αντανακλασή της στην πόλη που απλώνεται εμπρός μας.<br /><br />Απέναντι και πάνω από την πόλη η Πάρνηθα στέκεται ακίνητη, σοφή. Αυτό το κυριακάτικο ξημέρωμα προτιμάει αντί να γελάσει, να χορέψει με την νυχτερινή πάχνη που σηκώνεται όλο και πιο ψηλά ακούγωντας προσεχτικά τις λέξεις σου, τις λέξεις μου.<br /><br />Με ρώτησες για την ιδέα της ελευθερίας.<br /><br />Δεν σου είπα οτι η ελευθερία εκείνη τη στιγμή βρισκόταν στο μισοάδειο φεγγάρι, στην Πάρνηθα, στα φώτα, στους δρόμους και στους τοίχους της πόλης. Ποτέ όμως εκεί που βρισκόμασταν,βρισκόμαστε και θα βρισκόμαστε εμείς. Θα την κηνυγάμε και θα κρύβεται πάντα απεναντί μας.<br /><br />Μόνο και μόνο για να την κυνηγάμε και τίποτα άλλο. Σαν μια καριόλα γκόμενα.<br /><br />Προχτές όμως μας έκανε το χατίρι και κάθησε για λίγο.<br /><br />Στο βλέμμα σου,στο βλέμμα μου.<br /><br />Ισως γιατί χάρηκε που αυτά τα δύο βλέμματα ανταμώσαν.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-8942550431387813494?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-91320301658791325022010-12-27T14:52:00.003+02:002010-12-27T15:14:42.034+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/TRiOagQxteI/AAAAAAAAAZc/Pe-ksci6jFE/s1600/apollo17_earth.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/TRiOagQxteI/AAAAAAAAAZc/Pe-ksci6jFE/s400/apollo17_earth.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555346726349551074" /></a><div style="text-align: center;"><br /></div><div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11.1111px; "><i>Απεικόνιση πολιτικών χώρων από μακρυά.</i></span></div> <div style="text-align: center;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-9132030165879132502?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-38227148814437968872010-12-23T16:56:00.004+02:002010-12-23T17:15:36.620+02:00Βλέπω σε άσπρο και μαύρο.<br /><br />Βλέπω χιονισμένα τετράγωνα,ανθρώπινα,τσιμεντένια,<br />ποια η διαφορά δεν ξέρω.<br /><br />Βλέπω από ψηλά.<br /><br />Βλέπω ερπυστριοφόρα να παλεύουν με το χιόνι και τα χαλάσματα,ανθρώπινα,τσιμεντένια,<br />ποια η διαφορά δεν ξέρω.<br /><br />Βλέπω μακρυά.<br /><br />Βλέπω σημαίες να παίρνουν ζωές,με κρότο,με λάμψη,ποια η διαφορά,οι αισθήσεις μία.<br /><br />Δε βλέπω πια,<br />αν είναι παρελθόν,παρόν ή μέλλον.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-3822714881443796887?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-34816049573205975232010-12-23T16:41:00.001+02:002010-12-23T16:44:47.105+02:001.<br /><br />Θέλεις;<br /><br />2.<br /><br />Τί να θέλω να γράψεις ή τίτλο;<br /><br />3.<br /><br />Εχω και Halls.<br /><br />4.<br /><br />lol<br /><br />5.<br /><br />Δηλαδή;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-3481604957320597523?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-15602509924014754672010-12-21T17:54:00.002+02:002010-12-21T18:40:26.392+02:00Ένα βροχερό πρωινό, λίγο πριν έρθει η άνοιξη, βλέπω τον εαυτό μου σε μια λασπωμένη κοιλάδα να κοιτάζω πολύχρωμες πέτρες. Υπάρχει κάποιος που μιλάει και κάποιοι που τον ακούνε. Που και που βρίσκομαι εντός του συνόλου πότε εκτός αφημένος στην άγρια ομορφιά του τοπίου, εκεί όπου το γήινο παλεύει με το έσωγήινο που ο άνθρωπος θέλησε να επιβάλλει τεχνητά στο τοπίο. Στα αυτιά μου φτάνουν διηγήσεις για τα ορυχεία του Λαυρίου. Ήρεμα και σαγηνευτικά στο μυαλό μου ακουμπάει η παρακάτω ιστορική πληροφορία:<br /><br />''Η κίνηση που έκρινε τον πελοπονησιακό πόλεμο ήταν η απελευθέρωση των σκλάβων που δούλευαν για λογαριασμό της Αθήνας στα ορυχεία του Λαυρίου στην εξόριξη ασημιού και σιδήρου, από τους Σπαρτιάτες.''<br /><br />Το τοπίο ξαφνικά αλλάζει. Οι θάμνοι, τα χορτιάρα, οι πέτρες, τα δέντρα, ακόμα και ο ουρανός περνάνε σε δεύτερο πλάνο. Το μάτι εστιάζει σε βρώμικους, αδύνατους ταλαιπωρημένους ανθρώπους να βγαίνουν από τρύπες στο έδαφος, καθώς στα αυτιά φτάνει βίαιος ο ήχος από τα ξίφη που συναντάν το μέταλλο. Πόλεμος και ελευθερία στο ίδιο κάδρο.<br /><br />Τις τελευταίες μέρες η παραπάνω εικόνα ανακατεύεται με τα γεγονότα.<br /><br />Μια και μόνο γεωγραφική αναφορά αγώνα πυροδοτεί πολύ αισιόδοξες σκέψεις στο μυαλό μου, οτί και πάλι οι σκλάβοι θα παίξουν ένα σημαντικό ιστορικό ρόλο, στη Λαυρεωτική.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-1560250992401475467?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-76176879478467850372010-12-07T14:43:00.003+02:002010-12-07T14:50:34.204+02:00<div><br /></div>Όλοι κουβαλάμε, σαν τον Αινεία, τον πατέρα μας στους ώμους.<div>Όταν είμαστε ακόμα αδύναμοι, το βάρος του μας εμποδίζει στην πορεία,</div><div>αλλά ύστερα γίνεται ακόμα πιο ελαφρύ,</div><div>ώσπου μια μέρα παύει να γίνεται αισθητό</div><div>και αντιλαμβανόμαστε ότι έχει πεθάνει.</div><div>Τότε τον εγκαταλείπουμε για πάντα</div><div>σε μια στροφή του δρόμου</div><div>και σκαρφαλώνουμε στους ώμους του παιδιού μας.</div><div><br /></div><div><i>Ο Αγχίσης στους ώμους, Οράσιο Καστίγιο.</i></div><div><i><br /></i></div><div><i>υ.γ. Ευχαριστώ την Κ. που το βρήκε.</i></div><div><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-7617687947846785037?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-7686297552640231152010-11-20T14:43:00.002+02:002010-11-20T14:51:30.830+02:00Να μια λύση για όσους πλήτονται από τις οικονομικές επιλογές της κυβέρνησης.<br /><br />Κοινώς για όσους ενδιαφέρονται μόνο για το χρήμα. Η κυβέρνηση διαχειρίζεται ενα ποσό δανεισμού. Το ποσό αυτό καταλήγει με πακέτα στις τράπεζες. Οι κοινωνικές δαπάνες μειώνονται και αντικαθιστούνται από τον ιδιωτικό τομέα (υγεία, παιδεία, κ.α.) για να αποπληρωθεί αυτό το ποσό δανεισμού. Ληστεύετε μια τράπεζα και μπορείτε να πληρώσετε το κόστος των αναγκών σας στον ιδιωτικό τομέα. Απλή μαθηματική λογική. Ούτε ιδανικά, ούτε τρεξίματα, ούτε διεκδικήσεις. Καθαρά ρίσκο μιας ημέρας.<br /><br />Όσον αφορά αυτούς τους τρελούς που θέλουν μια άλλη κοινωνία χωρίς χρήματα, δάνεια, τράπεζες, ιδιώτες και κυβερνήσεις μην τους δίνετε σημασία, τρελοί είναι τι περιμένετε;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-768629755264023115?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-65407359777465219772010-11-19T15:52:00.003+02:002010-11-19T17:57:05.997+02:00<span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;">Μάγκα μου πάντα ήμασταν αυτοί που σηκωνόμασταν από το καρέ με το που έπεφταν φράγκα. Ήμαστε αυτοί που παίζαμε για την πλάκα και όχι για τα φράγκα. Ποτέ δεν τα είχαμε και αν κάποιες φορές μας σκάσαν ακάλεστα δεν ξέραμε τι να τα κάνουμε και τα αφήσαμε στο χωλ να περιμένουν. Όταν πια είχαν φύγει το μόνο που ακούσαμε είναι το χτύπημα στην πόρτα καθώς έκλεινε.<br /><br />Εμείς όμως το χαβά μας, συνεχίσαμε να γοητευόμαστε από καταραμένους ποιητές και βρώμικα σοκάκια.<br /><br />Το πρωί χλευάζαμε τους καριερίστες έτοιμοι να ξεράσουμε τα βραδινά ξύδια στα μούτρα τους.<br />Το βράδυ το μάτι μας γυάλιζε και οι μπότες μας γδέρναν τήν άσφαλτο.<br /><br />Ήμασταν αυτοί που ποτέ δεν πρόσφεραν ασφάλεια σε καμιά γυναίκα αλλά όλες μας ερωτεύτηκαν και τις ερωτευτήκαμε και ας μην είχαμε μια δεκάρα πάνω μας και αυτό ήταν επανάσταση ρε γιατί προτιμίσαμε τον έρωτα από τη λογική, χώρις να κοιτάξουμε την ημερομηνία λήξης στο καπάκι. Και καταλαβαίναμε μάγκα μου πως κάθε μια από αυτές έπαιρνε ένα κομμάτι από το μυαλό μας και το πέταγε στον υπόνομο. Είχαμε τα αρχίδια όμως να τις ερωτευτούμε και να πιούμε σε σφηνάκια τον εμετό που μας προσφέραν. Και δεν πεθάναμε ούτε τότε. Προτιμίσαμε να το κάνουμε ένα βράδυ πάνω σε δύο τροχούς.<br /><br />Αφήσαμε πτυχία και στρατούς στους άλλους,τους όμορφους,τους έξυπνους,τους γαμάτους.<br /><br />Είμαστε εμείς που προτιμήσαμε να κατεβούμε σε πορεία ένα βράδυ που χίονιζε και το κρύο τρύπαγε τα κόκκαλα, παρά σε μαγιάτικα πανηγύρια με εργατοπατέρες.<br /><br />Είμαστε αυτοί που κάποτε και ίσως διαφορετικά, αλλά για πάντα, δεν κυκλώσαμε απλά το άλφα, αλλά το αγκαλιάσαμε και κλάψαμε στην αγκαλιά του. Και ίσως τελικά ο πολιτικός λόγος να ήταν περιττός, γιατί είχαμε αυτό το δίκιο που ποτέ δεν θα καταλάβεις. Το δίκιο αυτού που ονειρεύεται.<br /><br />Και κάτσαμε ένα βράδυ και απλώσαμε στο τραπέζι φόρα παρτίδα τα όνειρα μας και όταν πια είχε ξημερώσει τα πετάξαμε στα σκουπίδια μαζί με τα αποτσίγαρα για να μπορέσουμε να κοιμηθούμε.<br /><br />Είμαστε αυτοί που προτιμήσαμε να κάψουμε το μυαλό μας παρά να το δώσουμε δωράκι με κορδέλα σε κάποιον μαλάκα.<br /><br />Και αν τώρα μας βλέπεις νωχελικούς και άτονους είναι όχι γιατί χάσαμε, αλλά γιατί όλοι αυτοί δεν μας κέρδισαν να τελειώνουμε επιτέλους.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-6540735977746521977?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-53252951525951142232010-10-10T16:14:00.002+03:002010-10-10T16:19:29.354+03:00<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/qpdHNnJeuX8?fs=1&amp;hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/qpdHNnJeuX8?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br />ΑΣΦΑΛΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ-ΑΣΤΙΚΕΣ/ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ-ΕΚΔΡΟΜΕΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΩΝΤΟΣ.<br /><br />ΤΗΛ.ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 100<br />ΕΜΑΙL TAGMATAASFALEIAS@ROUFIANOS.GR<br /><br />ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΕΙΤΕ ΜΑΣ!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-5325295152595114223?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-10726070425183116442010-10-09T10:30:00.005+03:002010-10-09T11:01:53.164+03:00<div style="text-align: center;"><br />Οι φασίστες χθες δεν προλάβαν να αλλάξουν και κατεβήκαν με τα ρούχα της δουλειάς.<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/TLAeqMaKd4I/AAAAAAAAAZI/jv9wZmq4o1w/s1600/0003.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/TLAeqMaKd4I/AAAAAAAAAZI/jv9wZmq4o1w/s400/0003.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5525950453017900930" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/TLAep54-TSI/AAAAAAAAAZA/Wx0pE927j6o/s1600/0002.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/TLAep54-TSI/AAAAAAAAAZA/Wx0pE927j6o/s400/0002.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5525950448046853410" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/TLAePwWpijI/AAAAAAAAAY4/mBn2L5MB_fE/s1600/0005.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/TLAePwWpijI/AAAAAAAAAY4/mBn2L5MB_fE/s400/0005.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5525949998810368562" border="0" /></a><br />Η ανδρεία του Έλληνα σε όλο της το μεγαλείο!<br /><br /><br /><br />Αλληλεγγύη<br />Αξιοπρέπεια<br />Διεθνισμός<br /><br />Τρείς λέξεις που λείπουν από την ηθική του Έλληνα.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-1072607042518311644?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-40222223729963603352010-10-07T21:21:00.006+03:002010-10-08T09:37:48.543+03:00Αυτός αποκρίθηκε, με αυτήν την στα αρχίδια μου εμένα σιγουριά: κοίτα κάνε τα κουμάντα σου γιατί από Νοέμβρη μειώνεται η δουλεία.Δεν τον ενδιέφερε αυτό που ξεστόμιζε.Περνούσε τόσα χρόνια άνετα χωρίς άγχος για χρήμα, όντας μικρομεσαίος επιχειρηματίας στον ελλαδικό χώρο. Δηλαδή άλλος ένας άχρηστος νεόπλουτος Ελληνας.Φυσικά αυτή τη φορά μετέφερε το βάρος της ύφεσης στους υφιστάμενους. Είπαμε κρίση, όχι όμως και να μειωθούν τα κέρδη μας. Δεν θα έχανε αυτός τα ταξιδάκια του για την επιβίωση κάποιου που δεν ήταν και φιλαράκι του ακριβώς.Εντάξει τώρα, ότι υπεραξία κλάπηκε, ότι ένσημα και υπερωρίες, περασμένα ξεχασμένα τώρα. Είπαμε κρίση!<br />Αναψα τσιγάρο και χάζεψα την Αθήνα από ψηλά. Πέρασαν από το μυαλό μου όλα εκείνα τα θέλω, τα όνειρα, τα σχέδια που έκανα πριν από χρόνια για την ηλικία που είμαι τώρα. Τα απαξίωσα αμέσως. Ίσως τελικά να είχαν αξία όταν θα πραγματώνονταν σε έναν υγιή κοινωνικό κύκλο.Καμία αξία όσο περιβάλλεσαι και εξουσιάζεσαι από βλάκες. Τώρα;<br /><br />Εγώ με τη σειρά μου οφείλω να ειδοποιήσω τους παρακάτω ενδιαφερόμενους:<br />τον ιδιοκτήτη που νοικιάζω<br />την ΔΕΗ<br />την ΕΥΔΑΠ<br />την εταιρία τηλεφωνίας<br />την διαχειρήστρια της πολυκατοικίας<br />το βενζινάδικο της γειτονιάς<br />τον ιδιοκτήτη του σούπερ-μάρκετ<br />τον περιπτερά<br />να κάνουν τα κουμάντα τους γιατί από Νοέμβρη μειώνεται η δουλειά μου.<br /><br />Άλλη μια μικρή ψηφίδα, στο ψηφιδωτό ενός συστήματος που αναδιαρθρώνεται βίαια,αλλά κανείς δεν λέει να το σταματήσει...έστω και με τη βία πλέον.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-4022222372996360335?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-14540475409429188202010-10-03T13:14:00.003+03:002010-10-03T13:47:33.205+03:00Θέλω λίγη άμμο,όχι μάλλον πολύ άμμο.<br />Έναν αέρα να την σηκώνει και ένα μάυρο μαντήλι στο προσωπό μου.<br />Έναν αμμόλοφο να με περιμένει, για να μου απόκαλύψει τους συντρόφους του που στέκουν πίσω του.<br />Μαχαίρια ασσασίνων στη ζώνη μου, φίδια στον καρπό μου.<br />Τον ήλιο να με τυφλώνει, κάνοντας τα μάτια μου να βλέπουνε οράματα από άλλους κόσμους.<br />Το φλασκί μου άδειο και το άλογο μου νεκρό.<br />Την Βαβυλώνα πίσω μου να καίγεται.<br />Το βήμα μου ανύπαρκτο να περιμένει να γεννηθεί.<br />Ακίνητο το σώμα.<br />Αεικίνητο το μυαλό.<br /><br />Το σπάω.<br /><br />Γυρνάω το κεφάλι,σε κοιτάω στα μάτια.<br />Αυτό και μόνο.<br />Γενάει ένα βήμα.<br />Τρέχουμε τώρα,μέσα στους αμμόλοφους.<br />Μας κυνηγάνε.<br />Δεν κατάλαβα πότε απλωσες το χέρι, μα τώρα το κρατάω γερά.<br />Σαν να βασίζεται η ζωή μας όλη από αυτό, κανουμε τραμπάλα διασκεδάζοντας την φυγόκεντρο των κορμιών μας.<br />Μας κυνηγάνε.<br /><br />Μην κοιτάς πίσω.Το βλέμμα σου είναι ακριβό για να το δωρίσεις στους πίσω.<br />Σε λέω,<br /><br />Έρωτα<br />Συντρόφισσα<br />Φίλη<br /><br />Και όλα αυτά με ένα σου βλέμμα, ικανό να με κάνει,<br /><br />να ζήσω στην άμμο,<br />να μην βγάλω το μαντήλι από το πρόσωπο μου,<br />να αψηφίσω τον ήλιο που με τυφλώνει,<br />να χύσω το νερό από το φλασκί μου, αγιασμό στο νεκρό μου άλογο<br />να κάψω όλες τις Βαβυλώνες<br />να τρέξω<br />να βρω<br /><br />Το Βλέμμα σου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-1454047540942918820?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-19636839101846600932010-10-03T13:02:00.001+03:002010-10-03T13:05:34.021+03:00Ελπίζω ο επόμενος homo-κάτι στην σειρά της εξέλιξης να μπορεί να δεχτεί το ελευθεριακό του έρωτα στο αίμα του και όχι απλά στη λογική του...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-1963683910184660093?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-44332996791504253142010-09-29T15:36:00.003+03:002010-09-29T15:44:17.956+03:00Κάπου εκεί ανάμεσα από τα σύννεφα βρίσκεται μια μικρή σταγόνα. Ο Νόμος της βαρύτητας την τραβάει να πέσει. Αυτή όμως αρνήται. Πως μπορεί να δεχτεί να καταλήξει στο πλαστικό λούκι ενός τσιμεντένιου μπαλκονιού, όταν έχει μάθει να ζει ανάμεσα από τα σύννεφα.Προτιμάει να εξατμιστεί παρά να υπακούσει στο Νόμο.<br /><br />Μια ακόμη μέρα αντίστασης, που δεν λέει να βρέξει,με βρίσκει σε ένα τσιμεντένιο μπαλκόνι να κοιτάω το λούκι.Πόσες και πόσες σταγόνες λίγησαν, απλά για να γεμίζουν λούκια. Ως πότε;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-4433299679150425314?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-79081617662573426972010-09-25T09:22:00.003+03:002010-09-25T10:15:41.212+03:00Απόγευμα.Γυρνάω το κουμπί της κονσόλας στην θέση off.Μικρά πράσινα και κόκκινα λαμπάκια, πεθαίνουν,αργά.Τους έδωσα ζωή για δώδεκα ώρες σήμερα.Τώρα ξεκινάει η δική μου, για λίγο.<br />Βγαίνω από την αίθουσα.Στην αυλή κοκτέιλ πάρτυ.Αρπάζω ένα ποτήρι κρασί.<br />Θέλω να μου δώσω λίγο χρόνο για να παρατηρήσω τον κόσμο.Η παρατήρηση κρατάει μισό ποτήρι.Τίποτα το ενδιαφέρον.Αναμενώμενο.Καλοντυμμένοι μεσήλικες, που έχουν κάνει κάτι με τη ζωή τους, ή τέλος πάντων έτσι πιστεύουν.<br />Γυρνώντας στο δωμάτιο προτιμώ να σκαρφαλώσω από το μπαλκόνι και να μπω.<br />Απλά και μόνο για την μικρή διατάραξη της τάξης μου.Κολλάω ένα,δύο,τρία χαρτάκια.Φεύγω ξυπόλυτος για την παραλία.<br />Ο ήλιος έχει πέσει και το γεμάτο φεγγάρι αρχίζει να χρωματίζει τα μαύρα νερά.Η παραλία είναι άδεια.Χαζεύω το χορό που έχουν στήσει κάτι σύννεφα με το φεγγάρι.<br />Βγάζω μαγιό και βουτάω στο μαύρο του νερού.Ειλικρινά χαμογελάω.<br />Λίγο αργότερα με πετυχαίνω ανάμεσα σε μια αμμουδιά και κάτι συρματοπλέγματα.Αεροδρόμιο δεξιά,παραλία με κυματοθραύστες αριστερά.Εικόνες από Νορμανδία σε φιλμ. Σκοτάδι. Φώτα αυτοκινήτων πλησιάζουν και απομακρύνονται με μεγάλη ταχύτητα.Μέσα από το σκοτάδι ξεπροβάλλουν φιγούρες που τρέχουν. Κάνουν την βραδινή γυμναστική τους.Παράξενοι αυτοί οι βόρειο-ευρωπαίοι.Νιώθω ότι ζω μέσα στο Mullhollland Drive.Είμαι 24 καρέ σε κάθε δευτερόλεπτο.Ενδιάμεσα δεν υπάρχω.Κρύβομαι ανάμεσα στα καρέ. Παράξενο σκοτάδι,παράξενη ησυχία. Η ησυχία σπάει από ενα αεροπλάνο που προσγειώνεται. Γυρνάω στο ξενοδοχείο.Δεν θέλω να μπω στο δωμάτιο.Περιμένω σε ένα πεζούλι,καπνίζοντας, τον πιτσαδόρο. Πότε δεν γούσταρα τα λόμπυ των ξενοδοχείων. Τρώω και βάζω μια αδιάφορη ταινία στο λάπτοπ για να με πάρει ο ύπνος. Με παίρνει.<br />Ξυπνάω, ανάβω τσιγάρο. Ο ήλιος δεν έχει βγεί ακόμα. Το φεγγάρι κρεμασμένο πάνω από το αεροδρόμιο,κάνει την σύνδεση με την προηγούμενη νύχτα στον εγκέφαλο μου. Φεύγω από το δωμάτιο.Φοράω το καπέλο μου στραβά.Είμαι ο Τζέσυ Τζέιμς σήμερα.Δεν έχει σκοτωμούς η μέρα.Απλά πάω να δώσω ζωή στην κονσόλα μου. Καλημέρα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-7908161766257342697?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-76771105368744950992010-09-24T10:12:00.002+03:002010-09-24T10:59:35.624+03:00Συνεχώς στη δουλειά,<br />προσπαθείς,<br />να καλύψεις τα σύγχρονα κενά σου,<br />το ενοίκιο,<br />την φορητότητα της μη-επικοινωνίας,<br />κάποια δανεικά<br />και τα 12ωρα να κάνουν στην άκρη να έρθουν 16ωρα<br />και τρέχεις,<br />και δεν φτάνεις λοιπόν.<br />Δεν ξέρεις πια τι άλλο να κάνεις.<br /><br />Ξέχασες αυτό που ήσουν,<br />αυτό που ήθελες,<br />αυτό που ονειρεύτηκες,<br />κάποτε,<br />όχι τόσο παλιά.<br />Φτανεις στο όριο,<br />συχνά μέσα σε μια μέρα,<br />αλλά το πνίγεις,<br />σε ασφυκτικούς καπνούς,<br />σε θάλασσες από αλκοόλ,<br />σε διαφορετικές αγκαλιές,<br />τόσο κλισέ,<br />όσο και αυτά τα λόγια που μου βγαίνουν τώρα.<br /><br />Απόψε πενθούμε την δημιουργικότητα,<br />θάβοντας ένα ένα τα όνειρα μας,<br />σε κήπους δανεικούς.<br />Τα λουλούδια που θα φυτρώσουν,<br />θα τα πετάξουμε στην πίστα ενός επαρχιακού σκυλάδικου.<br />Ετσι για επιβεβαίωση του αιδίου.<br />Ετσι για να γιορτάσουμε μία ακόμη καθημερινή ήττα.<br /><br />Παγερά αδιάφοροι πλέον,<br />συντροφικά αρμενίζουμε.<br />Οπουδήποτε,<br />οτιδήποτε.<br />Μαζέψαμε τα μάτια του Οιδίποδα από το χώμα και τα φορέσαμε για φυλαχτό.<br />Ολοι ή μόνος.<br />Αυτά που είδαμε.<br />Αυτά που είδαμε.<br /><br />Αυτά που είδα.<br />Δεν πρόλαβα να τα ακούσω να 'ρχονται.<br /><br />Συνεχίζω.<br />Με την αίσθηση του κύματος,<br />και την ησυχία της σκιάς.<br /><br />Σε κοιτάω.<br />Σε ακούω.<br />Συνεχίζω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-7677110536874495099?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-2015223747029170312010-08-31T14:18:00.002+03:002010-08-31T14:42:44.366+03:00Το προσωπό σου έλαμψε,<br />όπως παλιά,<br />τότε που τα πρόσωπα μας έλαμπαν από τις κάφτρες των τσιγάρων,<br />σε σκοτεινά σοκάκια,<br />τις ώρες που η πόλη κοιμάται και τα φώτα είναι λειψά.<br /><br />Έχεις ταιριάξει σε αυτή την πόλη,<br />χρόνια τώρα,<br />η Αθήνα και εσύ.<br />Χρόνια τώρα φεύγω από εσένα και από αυτήν την πόλη.<br />Εδώ όμως γυρνάω.<br /><br />Ξανά και ξανά<br />για να νιώσω ολόκληρος.<br /><br />Μισός δρόμος και μισός αγκαλιά.<br />Αυτό είμαι.<br />Τόσο απλός είμαι<br />και ας σε γοήτευαν τα λόγια που διαλέγαν να βγούν,<br />μόνα τους θαρρείς από το στόμα μου.<br /><br />Δάσος από παράθυρα,<br />είναι το δικό μου δάσος<br />και πόσες φορές το είδαμε να ανάβει και να σβήνει,<br />αγκαλιά.<br /><br />Δεν σου χάρισα τους χάρτες που νοσταλγούσες.<br />Τους υποσχέθηκα,το ξέρω.<br />Δεν μπόρεσα.<br />Μόνο αυτό το δάσος από παράθυρα.<br /><br />Χθες όμως καθώς το κοιτούσες, χαμογέλασες.<br />Το προσωπό σου έλαμψε και ας μην είχαμε τσιγάρο στο στόμα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-201522374702917031?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-89412543560659494442010-08-27T13:09:00.002+03:002010-08-27T13:39:47.417+03:00Ο χρόνος είναι σημαντικότερος από το χρήμα και σε καμιά περίπτωση δεν ταυτίζονται όπως προσπαθούν να μας πείσουν,δεκαετίες τώρα.<br /><br />Χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια, όταν φεύγεις από την πόλη, να διακρίνεις ότι η φύση σου απλώνει το χέρι για να κρατηθείς και όχι για να σε χαστουκίσει. Αν αργήσεις να το πιάσεις βέβαια, τότε θα σε χαστουκίσει.<br /><br />Ένα πράγμα μόνο σου φαίνεται πιο ξένο από ιπτάμενο δίσκο στην αυλή σου. Στολές και εισαγγελείς δίπλα σε καταγάλανα νερά.<br /><br />Τα σκουπίδια που αφήνεις στην παραλία είναι η καλύτερη αφορμή να βρεθείς στην παραπάνω κατάσταση.<br /><br />Είναι λάθος να αφήνουμε το γέλιο μας στο καράβι καθώς γυρνάμε.<br /><br />Πολλές φορές ειναι λάθος και να γυρνάμε,βέβαια.<br /><br />Τα νησιά δεν είναι θεματικά πάρκα για το καλοκαίρι, αλλά μια κοινωνία που οφείλεις να αλληλεπιδράσεις με τις καλύτερες των προθεσεών σου.<br /><br />Η ομορφία ενός μέρους είναι αδύνατον να χωρέσει σε μια κάρτα μνήμης ή ένα φιλμ. Εάν το κάνεις θα είναι σαν άγριο ζώο σε ζωολογικό κήπο.<br /><br />Δεν υπάρχει ενέργεια.Μόνο διάθεση υπάρχει.<br /><br />Ο πιο αιματηρός πόλεμος στην ιστορία ειναι αυτός μεταξύ κουνουπιών και ανθρώπου. Περιττό να αναφέρουμε ποιος νικάει.<br /><br />Δεν είμαι γλυκοαίματος, άρα είμαι ειρηνιστής.<br /><br />Το φθινώπορο δεν είναι η εποχή που ξεκινάνε οι υποχρεώσεις. Είναι η εποχή που αλλάζει η φύση. Χώνεψέ το επιτέλους. Απόλαυσε το, λοιπόν.<br /><br />Το άγριο και βίαιο του χειμώνα ταιριάζει σε ανθρώπους. Μην απαρνήσαι αυτό το κομμάτι του εαυτού σου. Δεν είναι όλα καλοκαίρι.<br /><br />Για το τέλος πάντα αναμονή.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-8941254356065949444?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-80592539891840695982010-08-21T17:53:00.001+03:002010-08-21T17:56:02.076+03:00<div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><i><span style="font-size: large;">Σε τι παράξενη κατάσταση βρισκόμαστε εμείς οι θνητοί! Καθένας από εμάς βρίσκεται εδώ για μια σύντομη επίσκεψη· δεν γνωρίζει για ποιο σκοπό, αν και μερικές φορές νομίζει ότι τον αισθάνεται. Αλλά από την οπτική γωνία της καθημερινής ζωής, χωρίς να εμβαθύνουμε, υπάρχουμε για τον συνάνθρωπο μας - καταρχάς για αυτούς στων οποίων τα χαμόγελα και την ευημερία στηρίζεται όλη η ευτυχία μας και αμέσως μετά για όλους αυτούς που δεν γνωρίζουμε προσωπικά και με την μοίρα των οποίων είμαστε ενωμένοι με τον δεσμό της συμπόνοιας. Εκατό φορές κάθε μέρα, θυμίζω στον εαυτό μου ότι η εσωτερική και εξωτερική ζωή μου εξαρτάται από την εργασία των άλλων ανθρώπων, ζωντανών και νεκρών, και ότι πρέπει να υπερβάλω εαυτόν για να μπορέσω να δώσω στο ίδιο μέτρο με το οποίο έχω λάβει και συνεχίζω να λαμβάνω. Με ελκύει η απλή ζωή και συχνά καταπιέζομαι από το αίσθημα ότι απορροφώ μια μη αναγκαία ποσότητα από την εργασία των συνανθρώπων μου. Θεωρώ τις ταξικές διαφορές αντίθετες προς την δικαιοσύνη και, σε τελική ανάλυση, βασισμένες στον εξαναγκασμό. Θεωρώ επίσης ότι η απέριττη ζωή κάνει καλό σε όλους, φυσικά και πνευματικά. </span></i></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><i><span style="font-size: large;">Σίγουρα δεν πιστεύω στην ανθρώπινη ελευθερία με την φιλοσοφική έννοια. Όλοι δρουν όχι μόνο υπό την επιρροή ενός εξωτερικού καταναγκασμού αλλά επίσης σύμφωνα και με μια εσωτερική ανάγκη. Η ρήση του Σοπενχάουερ, ότι "</span></i><span style="font-size: large;">ο άνθρωπος μπορεί να δρα όπως αυτός θέλει, αλλά όχι να θέλει όπως αυτός θέλει</span><i><span style="font-size: large;">" αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για εμένα από την νεότητα μου και μια συνεχή παρηγοριά και μια αμείωτη πηγή υπομονής στις δυσκολίες της ζωής, της δικιάς μου και των άλλων. Αυτό το συναίσθημα <span class="short_text" id="result_box"><span title="">φιλεύσπλαχνα μετριάζει την αίσθηση υπευθυνότητας που τόσο εύκολα μπορεί να σε παραλύσει, και μας εμποδίζει στο να πάρουμε τους εαυτούς μας και τους άλλους ανθρώπους πολύ σοβαρά· συντελεί σε μια άποψη της ζωής στην οποία το χιούμορ, </span></span>προπαντός<span class="short_text" id="result_box"><span title="">, έχει την θέση που του αρμόζει.</span></span> </span></i></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"><i><span style="font-size: large;"><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">Το να αναρωτιέσαι το νόημα ή το αντικείμενο της ύπαρξης σου ή της δημιουργίας γενικά μου έμοιαζε πάντα παράλογο από αντικειμενικής απόψεως. Και όμως ο καθένας έχει συγκεκριμένα ιδανικά που καθορίζουν την κατεύθυνση των προσπαθειών του και των κρίσεων του. Υπό αυτήν την έννοια ποτέ δεν κοίταξα την ευκολία και την ευτυχία σαν αυτοσκοπούς - μια τέτοια ηθική βάση βρίσκω ως πιο αρμόζουσα για ένα κοπάδι γουρούνια. Τα ιδανικά που φώτισαν τον δρόμο μου και κατ' επανάληψη μου έδωσαν κουράγιο να αντιμετωπίζω την ζωή πρόσχαρα</span><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">, ήταν η Αλήθεια, η Καλοσύνη και η Ομορφιά. Χωρίς την αίσθηση συντροφικότητας με ανθρώπους του ιδίου πνεύματος, της ενασχόλησης με τον στόχο, τον αιώνια ανέφικτο στον τομέα της τέχνης και της επιστημονικής έρευνας, η ζωή θα μου φαινόταν κενή. Τα συνηθισμένα αντικείμενα της ανθρώπινης προσπάθειας - ιδιοκτησία, εξωτερική επιτυχία, πολυτέλεια - μου φαινόντουσαν πάντα άξια περιφρονήσεως.</span></span><br /><span style="font-size: large;"><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">Η παθιασμένη αίσθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης και υπευθυνότητας πάντα αντιπαραβαλλόταν παράξενα με την σαφή μου ελευθερία από την ανάγκη για απευθείας επαφή με άλλα ανθρώπινα όντα και κοινότητες. Βαδίζω το δικό μου δρόμο και ποτέ δεν άνηκα στη χώρα μου, το σπίτι μου, τους φίλους μου ή ακόμα και στην οικογένεια μου, με όλη μου την καρδιά· αντιμέτωπος με όλους αυτούς τους δεσμούς ποτέ δεν έχασα το επίμονο αίσθημα της απόσπασης, της ανάγκης για μοναξιά - ένα αίσθημα που αυξάνεται με τα χρόνια. Οι άνθρωποι αποκτούν απότομα συνείδηση, χωρίς να το μετανιώσουν, των ορίων της πιθανότητας για αμοιβαία κατανόηση και συμπόνοια με τους συνανθρώπους τους. Ένας τέτοιος άνθρωπος χωρίς αμφιβολία χάνει ένα μέρος της εγκαρδιότητας και της αθωότητας· από την άλλη, είναι κατά πολύ περισσότερο ανεξάρτητος από απόψεις, συνήθειες και κρίσεις των συνανθρώπων του και αποφεύγει τον πειρασμό να βασιστεί σε τέτοια ανασφαλή θεμέλια. </span></span><br /><span style="font-size: large;"><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">Το πολιτικό ιδεώδες μου είναι αυτό της δημοκρατίας. Ας είναι ο κάθε άνθρωπος σεβαστός σαν άτομο και κανένας να μην γίνεται είδωλο. Είναι μια ειρωνεία της μοίρας ότι εγώ ο ίδιος έχω γίνει αποδέκτης υπερβολικού θαυμασμού και σεβασμού από τους συνανθρώπους μου χωρίς εγώ ούτε να ευθύνομαι και ούτε να το αξίζω. Η αιτία για αυτό ίσως να είναι η επιθυμία, ανέφικτη για τους πολλούς, να κατανοήσουν την μία ή δύο ιδέες τις οποίες έχω με τις ασθενικές δυνάμεις μου επιτύχει μέσω ακατάπαυστου αγώνα. Γνωρίζω πολύ καλά ότι είναι απαραίτητο για την επιτυχία κάθε σύνθετου εγχειρήματος, ότι ένας άνθρωπος θα πρέπει να κάνει την σκέψη και να κατευθύνει και γενικά να φέρει την ευθύνη.</span><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"> Αλλά αυτοί που καθοδηγούνται δεν πρέπει να αναγκάζονται, θα πρέπει να μπορούν να διαλέγουν τον αρχηγό τους. </span><span class="short_text" id="result_box" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span title="">Ένα αυταρχικό σύστημα καταναγκασμού, κατά την άποψη μου, σύντομα αποσυντίθεται. Γιατί η δύναμη πάντα έλκει ανθρώπους χαμηλής </span></span><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">ηθικής, και πιστεύω ότι είναι </span><span class="short_text" id="result_box" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span title="">ένας αμετάβλητος κανόνας ότι τους </span></span><span class="short_text" id="result_box" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span title="">ιδιοφυείς</span></span><span class="short_text" id="result_box" style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span title=""> τυράννους, τους διαδέχονται αχρείοι.</span></span><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"> Γι' αυτό το λόγο πάντα εναντιώθηκα σε συστήματα όπως αυτά που βλέπουμε στην Ιταλία και την Ρωσία σήμερα. Αυτό το οποίο έχει επιφέρει δυσφήμιση στην επικρατούσα σημερινή μορφή δημοκρατίας της Ευρώπης δεν μπορεί να αποδοθεί στην ιδέα της δημοκρατίας, αλλά στην έλλειψη σταθερότητας των αρχηγών των κυβερνήσεων και στον απρόσωπο χαρακτήρα του εκλογικού συστήματος. Πιστεύω ότι από αυτήν την άποψη οι ΗΠΑ έχουν οργανωθεί καλύτερα. Έχουν ένα υπεύθυνο Πρόεδρο που εκλέγεται για μια επαρκή περίοδο και έχει επαρκή αρμοδιότητα για να είναι υπεύθυνος στις πράξεις του. Από την άλλη, αυτό που εκτιμώ στο δικό μας πολιτικό σύστημα είναι η πιο εκτεταμένη πρόνοια που υπάρχει για το άτομο σε περίπτωση ασθένειας ή ανάγκης. Αυτό που πραγματικά αξίζει στην παρέλαση της ανθρώπινης ζωής μου φαίνεται ότι δεν είναι η Πολιτεία αλλά το δημιουργικό, ευαίσθητο άτομο, η ατομικότητα· αυτή μόνη της δημιουργεί το ευγενές και το μεγαλειώδες, ενώ το κοπάδι σαν τέτοιο παραμένει αμβλύ στη σκέψη και αμβλύ στο συναίσθημα.</span></span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="font-size: large;"><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">Αυτό το θέμα με φέρνει στο χειρότερο γνώρισμα της φύσης του κοπαδιού, το στρατιωτικό σύστημα, το οποίο απεχθάνομαι. Το ότι ένας άνθρωπος μπορεί να αντλήσει ευχαρίστηση στο να παρελαύνει σε σχηματισμό στον τόνο μιας μπάντας είναι αρκετό για να με κάνει να τον περιφρονήσω. Ο μεγάλος εγκέφαλος του, του δόθηκε από λάθος· μια σπονδυλική στήλη ήταν όλο κι όλο ότι χρειαζόταν. Αυτό το σημάδι πανώλης του πολιτισμού θα έπρεπε να καταργηθεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Ηρωισμός από διαταγή, παράλογη βία, και όλες οι δηλητηριώδεις ανοησίες που κάνει στο όνομα του πατριωτισμού - πόσο τα μισώ όλα αυτά! Ο πόλεμος μου φαίνεται ένα πρόστυχο και ποταπό πράγμα: Καλύτερα να με κόβανε κομμάτια από το να πάρω μέρος σε τέτοιο αποτροπιασμό. Και όμως, παρ' όλα αυτά, </span></span></i><i><span style="font-size: large;"> <span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">τόσο υψηλή </span></span></i><i><span style="font-size: large;"><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">είναι η άποψη μου για την ανθρώπινη φυλή που πιστεύω ότι αυτή η λάμια θα είχε από καιρό εξαφανιστεί, αν ο υγιής νους των εθνών δεν είχε συστηματικά διαφθαρεί από τα εμπορικά και πολιτικά συμφέροντα που ενεργοποιούνται μέσω των σχολείων και του Τύπου. </span></span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="font-size: large;"><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">Το ωραιότερο πράγμα που μπορούμε να έχουμε την εμπειρία του είναι το μυστηριώδες. Είναι το θεμελιώδες συναίσθημα το οποίο βρίσκεται στο λίκνο της αληθινής τέχνης και της αληθινής επιστήμης. Αυτός που το γνωρίζει και δεν μπορεί πια να το θαυμάσει, να αισθανθεί έκπληξη, είναι σαν νεκρός, ένα σβησμένο κερί. Η εμπειρία του μυστηρίου - ακόμα κι αν ήταν αναμεμειγμένη με φόβο - ήταν αυτή που προκάλεσε την θρησκεία. Η γνώση της ύπαρξης πραγμάτων στα οποία δεν μπορούμε να διεισδύσουμε, των εκδηλώσεων της βαθύτερης λογικής και της πιο αστραποβολούσας ομορφιάς , τα οποία είναι προσβάσιμα στη λογική μας στις πιο βασικές τους μορφές - είναι αυτή η γνώση και αυτό το συναίσθημα που συνιστούν την πραγματικά θρησκευτική συμπεριφορά· υπό αυτήν την έννοια και μόνο υπό αυτήν, είμαι ένας βαθύτατα θρησκευόμενος άνθρωπος. Δεν μπορώ να συλλάβω ένα Θεό που ανταμείβει και τιμωρεί τα δημιουργήματα του, ή έχει θέληση του ίδιου είδους μ' αυτή που εμείς αντιλαμβανόμαστε στους εαυτούς μας. Ένας άνθρωπος που μπορεί να επιζήσει του φυσικού θανάτου του είναι επίσης πέρα από την κατανόηση μου, ούτε θα επιθυμούσα να ήταν αλλιώς· τέτοιες ιδέες είναι για τους φόβους ενός παράλογου εγωισμού αδύναμων ψυχών. Είναι αρκετό για εμένα το μυστήριο της αιωνιότητας της ζωής, και ο υπαινιγμός της θαυμαστής δομής της πραγματικότητας, μαζί με την ειλικρινή προσπάθεια να κατανοήσω ένα μέρος, που δεν μπορεί ποτέ να είναι τόσο μικρό, του λόγου που αποκαλύπτει τον εαυτό του στη φύση.</span></span></i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: center;"><b>The World as I see it</b></div><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">What an extraordinary situation is that of us mortals! Each of us is here for a</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">brief sojourn; for what purpose he knows not, though he sometimes thinks he</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">feels it. But from the point of view of daily life, without going deeper, we exist</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">for our fellow-men--in the first place for those on whose smiles and welfare all</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">our happiness depends, and next for all those unknown to us personally with</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">whose destinies we are bound up by the tie of sympathy. A hundred times</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">every day I remind myself that my inner and outer life depend on the labours</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">of other men, living and dead, and that I must exert myself in order to give in</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">the same measure as I have received and am still receiving. I am strongly</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">drawn to the simple life and am often oppressed by the feeling that I am</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">engrossing an unnecessary amount of the labour of my fellow-men. I regard</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">class differences as contrary to justice and, in the last resort, based on force. I</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">also consider that plain living is good for everybody, physically and mentally.</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">In human freedom in the philosophical sense I am definitely a disbeliever.</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">Everybody acts not only under external compulsion but also in accordance</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">with inner necessity. Schopenhauer's saying, that "a man can do as he will, but</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">not will as he will," has been an inspiration to me since my youth up, and a</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">continual consolation and unfailing well-spring of patience in the face of the</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">hardships of life, my own and others'. This feeling mercifully mitigates the</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">sense of responsibility which so easily becomes paralysing, and it prevents us</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">from taking ourselves and other people too seriously; it conduces to a view of</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">life in which humour, above all, has its due place.</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">To inquire after the meaning or object of one's own existence or of creation</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">generally has always seemed to me absurd from an objective point of view.</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"></span><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">And yet everybody has certain ideals which determine the direction of his</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">endeavours and his judgments. In this sense I have never looked upon ease</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">and happiness as ends in themselves--such an ethical basis I call more proper</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">for a herd of swine. The ideals which have lighted me on my way and time</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">after time given me new courage to face life cheerfully, have been Truth,</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">Goodness, and Beauty. Without the sense of fellowship with men of like mind,</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">of preoccupation with the objective, the eternally unattainable in the field of art</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">and scientific research, life would have seemed to me empty. The ordinary</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">objects of human endeavour--property, outward success, luxury--have</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">always seemed to me contemptible.</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">My passionate sense of social justice and social responsibility has always</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">contrasted oddly with my pronounced freedom from the need for direct</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">contact with other human beings and human communities. I gang my own gait</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">and have never belonged to my country, my home, my friends, or even my</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">immediate family, with my whole heart; in the face of all these ties I have never</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">lost an obstinate sense of detachment, of the need for solitude--a feeling</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">which increases with the years. One is sharply conscious, yet without regret,</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">of the limits to the possibility of mutual understanding and sympathy with one's</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">fellow-creatures. Such a person no doubt loses something in the way of</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">geniality and light-heartedness ; on the other hand, he is largely independent of</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">the opinions, habits, and judgments of his fellows and avoids the temptation to</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">take his stand on such insecure foundations.</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">My political ideal is that of democracy. Let every man be respected as an</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">individual and no man idolized. It is an irony of fate that I myself have been the</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">recipient of excessive admiration and respect from my fellows through no</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">fault, and no merit, of my own. The cause of this may well be the desire,</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">unattainable for many, to understand the one or two ideas to which I have</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">with my feeble powers attained through ceaseless struggle. I am quite aware</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">that it is necessary for the success of any complex undertaking that one man</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">should do the thinking and directing and in general bear the responsibility. But</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">the led must not be compelled, they must be able to choose their leader. An</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">autocratic system of coercion, in my opinion, soon degenerates. For force</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">always attracts men of low morality, and I believe it to be an invariable rule</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">that tyrants of genius are succeeded by scoundrels. For this reason I have</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">always been passionately opposed to systems such as we see in Italy and</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">Russia to-day. The thing that has brought discredit upon the prevailing form of</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">democracy in Europe to-day is not to be laid to the door of the democratic</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">idea as such, but to lack of stability on the part of the heads of governments</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">and to the impersonal character of the electoral system. I believe that in this</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">respect the United States of America have found the right way. They have a</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">responsible President who is elected for a sufficiently long period and has</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"></span><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">sufficient powers to be really responsible. On the other hand, what I value in</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">our political system is the more extensive provision that it makes for the</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">individual in case of illness or need. The really valuable thing in the pageant of</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">human life seems to me not the State but the creative, sentient individual, the</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">personality; it alone creates the noble and the sublime, while the herd as such</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">remains dull in thought and dull in feeling.</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">This topic brings me to that worst outcrop of the herd nature, the military</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">system, which I abhor. That a man can take pleasure in marching in formation</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">to the strains of a band is enough to make me despise him. He has only been</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">given his big brain by mistake; a backbone was all he needed. This</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">plague-spot of civilization ought to be abolished with all possible speed.</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">Heroism by order, senseless violence, and all the pestilent nonsense that does</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">by the name of patriotism--how I hate them! War seems to me a mean,</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">contemptible thing: I would rather be hacked in pieces than take part in such</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">an abominable business. And yet so high, in spite of everything, is my opinion</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">of the human race that I believe this bogey would have disappeared long ago,</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">had the sound sense of the nations not been systematically corrupted by</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">commercial and political interests acting through the schools and the Press.</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">The fairest thing we can experience is the mysterious. It is the fundamental</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">emotion which stands at the cradle of true art and true science. He who</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">knows it not and can no longer wonder, no longer feel amazement, is as good</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">as dead, a snuffed-out candle. It was the experience of mystery--even if</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">mixed with fear--that engendered religion. A knowledge of the existence of</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">something we cannot penetrate, of the manifestations of the profoundest</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">reason and the most radiant beauty, which are only accessible to our reason in</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">their most elementary forms--it is this knowledge and this emotion that</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">constitute the truly religious attitude; in this sense, and in this alone, I am a</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">deeply religious man. I cannot conceive of a God who rewards and punishes</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">his creatures, or has a will of the type of which we are conscious in ourselves.</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">An individual who should survive his physical death is also beyond my</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">comprehension, nor do I wish it otherwise; such notions are for the fears or</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">absurd egoism of feeble souls. Enough for me the mystery of the eternity of</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">life, and the inkling of the marvellous structure of reality, together with the</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">single-hearted endeavour to comprehend a portion, be it never so tiny, of the</span><br /><span style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">reason that manifests itself in nature.<br /><br /><br />ALBERT EINSTEIN 1925<br /><br />Αναδημοσίευση από http://sobaresapopseis.blogspot.com<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-8059253989184069598?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-34874431560641946042010-07-27T17:32:00.003+03:002010-07-27T17:43:00.282+03:00Αυτήν τη φορά λέω να σας χαιρετήσω επίσημα, να σας καλοκαλοκαιριάσω και τέτοια...<br /><br />Καλοκαιρινή προσφορά του μπλόγκ<br /><br /><br />Λίστα για τον καλοκαιρινό σας σάκο:<br /><br />1.Αγάπη (γενικά έτσι να βρίσκεται)<br /><br />2.Αξιοπρέπεια (κάπου εκεί το 15αυγουστο θα την χρειαστείτε σε μεγάλες δόσεις)<br /><br />3.Κοινωνικότητα (τι κοιτάς σαν χάνος έλα να κάτσουμε να τα πούμε από κοντά)<br /><br />4.Σεβασμός (όχι μόνο για τα δίποδα αλλά και τα υπόλοιπα της γης )<br /><br />5.Όρεξη για τοπία-κίνηση-τοπία-κίνηση-τοπία-κινηση...<br /><br />6.Χαμόγελο<br /><br />7.Μια πέτρα (για να τη δέσετε σε όλα αυτά που σας ζαλίζουν και να τη ρίξετε στο λιμάνη αναχώρισης)<br /><br />8.Αλεξίπτωτο (γιατί η προσγείωση της επιστροφής θα είναι αναγκαστική)<br /><br /><br />Adios και τα λέγαμε...<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />υ.γ.πάντα θα γυρνάμε ηττημένοι ρε μουνιά....έτσι γιατί γουστάρουμε....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-3487443156064194604?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-26546178773159173282010-07-21T20:02:00.003+03:002010-07-21T20:12:30.975+03:00τόσες μέρες κάτω από ένα δέντρο, πως να σε χωρέσουν τέσσερις τοίχοι<br /><br />τόση ησυχία μέσα μου που δεν την τρομάζουν οι κραυγές της πόλης<br /><br />τόσα χαμόγελα που δεν τα σκοτώνει ένα γαμημένο δάκρυ<br /><br />χαίρε αμέτρητη κοινωνική βλακεία<br /><br />χαίρε ασυνείδητη ατομική βλακεία<br /><br />χρωστάω ακόμη ένα καλό καλοκαίρι γιατί βιάστηκα να φύγω<br /><br />όπου και αν είσαι<br /><br />όπου και αν είμαι<br /><br />ο γυρισμός είνα ο πιο δύσκολος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-2654617877315917328?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-75553778561156175622010-06-21T20:37:00.002+03:002010-06-21T20:52:19.500+03:00Κοιτάζω λεπτό προς λεπτό,<br />περνάνε τα δευτερόλεπτα<br />δεν αντιδρούν.<br /><br />Αντί για αυτά μιλάει η σκόνη.<br /><br />Κάποτε γυάλιζαν<br />φέρναν βόλτες σε σκοτεινά σοκάκια<br />πάνω σε περήφανα κεφάλια<br />παρέα με στυλιάρια καβατζωμένα σε άσχετα σημεία.<br /><br />Σημεία σε σοκάκια που γυρνάνε ίσκιοι,<br />εκεί που τα πράγματα σοβάρεψαν και έτσι<br />εκεί που πλέον θέλει προσοχή<br />εκεί που η δυσκολία αυξήθηκε.<br /><br />Αυτα τα κράνη<br />μαύρα<br />χωρίς ζελατίνη<br />με μυρωδιά ιδρώτα και δακρυγόνου<br />σκονίζονται<br /><br />και περιμένουν<br /><br />όχι μηχανές<br /><br />αλλά Ανθρώπους.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-7555377856115617562?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-8610849874445659732010-06-02T09:58:00.003+03:002010-06-02T10:22:17.099+03:00Πες μου...<br /><br />Αλήθεια πόσο απέχει η γάζα από την αχαρνών;πες μου σε παρακαλώ...<br /><br />Πες μου επίσης ποιους νόμους να ακολουθήσω...το διεθνές δίκαιο,το σύνταγμα,τους άγραφους νόμους του χώρου μας,τους νόμους μιας σχέσης, τους νόμους της αγάπης...ποιούς;<br /><br />Και αν δεν θέλω κανέναν από αυτούς τους νόμους, τι θα πρέπει να κάνω για να επιβιώσω;<br /><br />Να οπλιστώ;<br /><br />Να έχω ένα καλάσνικοφ για κάθε μπάτσο,μια ρουκέτα για κάθε στρατιώτη,ένα γκαζάκι για κάθε τράπεζα,ένα αλεξίσφαιρο για κάθε βόλτα,μια άρνηση για κάθε γυναίκα;<br /><br />Πες μου τι;<br /><br />Γιατί τόσα χρόνια δεν μας έλεγαν ότι η ιστορία θέλει βία για να αναπνεύσει;<br />Γιατί μας το έλεγαν πλαγίως σαν παραμύθι;<br />Γιατί μας στερούσαν το δίκο μας δικαίωμα να ταϊσουμε την ιστορία;<br />Δεν τους έφτανε η ιστορία του μικρού κεμάλ;<br /><br />Σφαίρες made in USA, δακρυγόνα made in Israel.<br /><br />Πόσο απέχει η ασντοτ από την πατησίων...πές μου.<br /><br />Πες μου που πήγαν όλες η γυναίκες που αφήσαμε και μας άφησαν;<br /><br />Πες μου...θέλω επιτέλους κάτι να ακούσω...<br /><br />Γιατί τα πάντα είναι πόλεμος<br /><br />Το χρήμα<br /><br />Η δουλειά<br /><br />Ο έρωτας<br /><br />Οι σχέσεις<br /><br />Η γη<br /><br />Τα δικαιώματα<br /><br />Οι υποχρεώσεις<br /><br />Οι συμφωνίες<br /><br />Τα σύνορα<br /><br />Οι θάλασσες<br /><br />Τα βουνά<br /><br />Ολα είναι πόλεμος τελικά μαλάκες χίππηδες.<br /><br />Πες μου γιατί δεν με προειδοποίησες;<br /><br />Τωρα που τα βλέπω τι περιμένεις να κάνω;<br /><br />Πες μου...γιατί χθες τράβηξα μια σκανδάλη;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-861084987444565973?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-29975829916250182202010-05-29T17:57:00.002+03:002010-05-29T18:07:26.048+03:00Αλλάζω<br />Αλλάζεις<br />Αλλάζει<br /><br />Εκείνος<br />και όχι αυτός ο ήλιος<br /><br />Είδες δίκιο είχες, έγινε ο ήλιος<br />εκείνος<br /><br />Δεν με αγγίζει<br /><br />Προσπαθώ,<br />κάθομαι ώρες να με χτυπά<br /><br />Δεν μου δίνει πλέον εκείνο το χαμόγελο<br /><br />Τα καλοκαίρια τελείωσαν για μας<br /><br />ότι και να πούμε<br />ότι και να κάνουμε<br /><br />Τελείωσαν<br /><br />Οι εποχές σιώπησαν<br />μας αγνόησαν<br />και εμείς δεν το πήραμε πρέφα<br /><br />Τώρα είναι αργά<br /><br />Θα έρθουν πολλά χαμόγελα<br /><br />Δεν θα είναι όμως σαν εκείνα<br />που χάριζε αυτός ο ήλιος<br /><br />Τέρμα τα καλοκαίρια για εμάς<br /><br />Στο λέω τώρα που πνίγομαι σε μια αόρατη θάλασσα στο κέντρο της πόλης<br /><br />Τι ανόητοι που ήμασταν όταν<br /><br />ερωτευόμασταν<br />γελάγαμε<br />ονειρευόμασταν<br />γελάγαμε<br />χορεύαμε<br />γελάγαμε<br />σχεδιάζαμε<br />γελάγαμε<br /><br />Ούτε καν ένα δάκρυ δεν είναι ικανό να τρέξει<br /><br />Γι'αυτό σου λέω<br /><br />Τέρμα τα καλοκαίρια για εμάς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-2997582991625018220?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-55973864280081667242010-05-11T15:25:00.001+03:002010-05-11T15:34:26.437+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lOVQMOQMI/AAAAAAAAAXw/1hrbKjuxgIs/s1600/yard1.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469989349448630466" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lOVQMOQMI/AAAAAAAAAXw/1hrbKjuxgIs/s400/yard1.JPG" /></a><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lOVKCtrwI/AAAAAAAAAXo/NPd-PGRchbE/s1600/solinas.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469989347798134530" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lOVKCtrwI/AAAAAAAAAXo/NPd-PGRchbE/s400/solinas.JPG" /></a><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lOUrn5BBI/AAAAAAAAAXg/fn2mbfxckvk/s1600/sompa2.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469989339632567314" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lOUrn5BBI/AAAAAAAAAXg/fn2mbfxckvk/s400/sompa2.JPG" /></a><br /><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lOUNQOjXI/AAAAAAAAAXY/1uMgjaNaWgM/s1600/machines4.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469989331480251762" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lOUNQOjXI/AAAAAAAAAXY/1uMgjaNaWgM/s400/machines4.JPG" /></a><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lOT90CTFI/AAAAAAAAAXQ/LIB6grogl7Q/s1600/machines2.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469989327335476306" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lOT90CTFI/AAAAAAAAAXQ/LIB6grogl7Q/s400/machines2.JPG" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-5597386428008166724?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-84901215838986767032010-05-11T15:12:00.000+03:002010-05-11T15:19:09.716+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lLEfawg0I/AAAAAAAAAXI/aV7EZd5lpLM/s1600/riaki2.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469985762943468354" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lLEfawg0I/AAAAAAAAAXI/aV7EZd5lpLM/s400/riaki2.JPG" /></a><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lLEMIhggI/AAAAAAAAAXA/UCS5b-a4lXM/s1600/cable3.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469985757766713858" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lLEMIhggI/AAAAAAAAAXA/UCS5b-a4lXM/s400/cable3.JPG" /></a><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lLDk6W8lI/AAAAAAAAAW4/CLnsoCTw8gY/s1600/cable2.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469985747238318674" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lLDk6W8lI/AAAAAAAAAW4/CLnsoCTw8gY/s400/cable2.JPG" /></a><br /><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lLDZ2uS3I/AAAAAAAAAWw/rI95qlyBpV4/s1600/bacteria.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469985744270281586" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lLDZ2uS3I/AAAAAAAAAWw/rI95qlyBpV4/s400/bacteria.JPG" /></a><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lLC7eG-QI/AAAAAAAAAWo/gAXC_dBldzg/s1600/spiders3.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469985736113977602" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lLC7eG-QI/AAAAAAAAAWo/gAXC_dBldzg/s400/spiders3.JPG" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-8490121583898676703?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-39608129674023275952010-05-11T15:05:00.001+03:002010-05-11T15:12:08.744+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lJM-o4P4I/AAAAAAAAAWg/BiElDQTZSD4/s1600/red+comet.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469983709739892610" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lJM-o4P4I/AAAAAAAAAWg/BiElDQTZSD4/s400/red+comet.JPG" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lJMjM0jnI/AAAAAAAAAWY/8kL3dALbi3g/s1600/machine1.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469983702374452850" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lJMjM0jnI/AAAAAAAAAWY/8kL3dALbi3g/s400/machine1.JPG" /></a><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lJMOYFWwI/AAAAAAAAAWQ/pwJjSU3mHEU/s1600/COLOR+WINDOW.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469983696784546562" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lJMOYFWwI/AAAAAAAAAWQ/pwJjSU3mHEU/s400/COLOR+WINDOW.JPG" /></a><br /><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lJLpyudwI/AAAAAAAAAWI/BBaiMsszB2Y/s1600/blue+bath.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469983686964180738" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lJLpyudwI/AAAAAAAAAWI/BBaiMsszB2Y/s400/blue+bath.JPG" /></a><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lJLZPvWDI/AAAAAAAAAWA/PCPZz5O4DNA/s1600/bol2.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469983682522470450" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lJLZPvWDI/AAAAAAAAAWA/PCPZz5O4DNA/s400/bol2.JPG" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-3960812967402327595?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-66760326389051810762010-05-11T14:58:00.000+03:002010-05-11T15:04:16.679+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lHhR7YeWI/AAAAAAAAAV4/6LAcbU6JgUU/s1600/helmet.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469981859491903842" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lHhR7YeWI/AAAAAAAAAV4/6LAcbU6JgUU/s400/helmet.JPG" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lHhJeW22I/AAAAAAAAAVw/J0kG3vGCrek/s1600/ghost+machines2.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469981857222679394" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lHhJeW22I/AAAAAAAAAVw/J0kG3vGCrek/s400/ghost+machines2.JPG" /></a><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lHgoulv8I/AAAAAAAAAVo/vbTEAe6zGSo/s1600/ghost+machines4.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469981848432394178" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lHgoulv8I/AAAAAAAAAVo/vbTEAe6zGSo/s400/ghost+machines4.JPG" /></a><br /><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lHgYoIL_I/AAAAAAAAAVg/RN591CI-spk/s1600/ghost+machines3.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469981844110323698" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lHgYoIL_I/AAAAAAAAAVg/RN591CI-spk/s400/ghost+machines3.JPG" /></a><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lHgJ3UlaI/AAAAAAAAAVY/wXGl_OrrhPY/s1600/broken+window3.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469981840147518882" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lHgJ3UlaI/AAAAAAAAAVY/wXGl_OrrhPY/s400/broken+window3.JPG" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-6676032638905181076?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-87972949432646350972010-05-11T14:52:00.000+03:002010-05-11T14:58:34.385+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lF-jHijbI/AAAAAAAAAVQ/ZlomJTzIw1I/s1600/ghost+machines.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469980163299249586" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lF-jHijbI/AAAAAAAAAVQ/ZlomJTzIw1I/s400/ghost+machines.JPG" /></a><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lF-M3zY-I/AAAAAAAAAVI/WwjH4DYcFDk/s1600/generator.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469980157327664098" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lF-M3zY-I/AAAAAAAAAVI/WwjH4DYcFDk/s400/generator.JPG" /></a><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lF929yAfI/AAAAAAAAAVA/o_HU4t-3rg4/s1600/door+machine.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469980151447159282" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lF929yAfI/AAAAAAAAAVA/o_HU4t-3rg4/s400/door+machine.JPG" /></a><br /><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lF9spFPUI/AAAAAAAAAU4/lDfTbPwtRls/s1600/cable.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469980148675984706" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lF9spFPUI/AAAAAAAAAU4/lDfTbPwtRls/s400/cable.JPG" /></a><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lF9dgEnZI/AAAAAAAAAUw/m8HJpHjHr3o/s1600/bol.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469980144611663250" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S-lF9dgEnZI/AAAAAAAAAUw/m8HJpHjHr3o/s400/bol.JPG" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-8797294943264635097?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-37692240878651272542010-05-07T09:40:00.003+03:002010-05-07T10:09:39.970+03:00Τα ντεσιμπέλ πάνω από τα 120,<br />άλλοτε ρυθμικά,<br />άλλοτε σαν θόρυβος,<br />άλλοτε σαν κρότος,<br />πάντα όμως τρομακτικά.<br /><br />Τα εύθραυστα τζάμια μοιάζουν με ζελατίνες,<br />έτοιμες με ένα φύσημα να σπάσουν,<br />η πόρτες κλειδωμένες.<br />Οι πόρτες;<br />Οχι, η πόρτα.<br /><br />Η οπτική μιας μολότοφ,<br />να πλησιάζει και όχι να απομακρύνεται απο εσένα,<br />είναι πάντα άσχημη<br />και η φλόγα στιγμιαία.<br /><br />Ο διαχωρισμός συνειρμικά έρχεται,<br />οι μέσα και οι έξω<br />και ας διαφωνούν<br />και οι μέσα και οι έξω με αυτο τον διαχωρισμο.<br /><br />Το ένστικτο της επιβίωσης<br />αναλαμβάνει να σε σώσει.<br />Το ίδιο ένστικτο για τους μέσα<br />και για τους έξω.<br /><br />Τα λίγα λεπτά που μεσολαβούν<br />για την ανατροπή της ιστορίας της ίδιας,<br />δεν γίνονται αντιληπτά<br />από κανέναν,σχεδόν.<br /><br />Την ίδια ώρα η έφοδος στον ουρανό,<br />κοντεύει να περάσει μέσα από την βουλή.<br /><br />Βία<br />Αντιβία<br />Βία<br />Αντιβία<br />γράφεται ιστορία.<br /><br />Τα λεπτά πέρασαν,<br />το μούδιασμα<br />σαν κύμα<br />διαπερνά το πλήθος.<br /><br />Οι συλλήψεις,<br />το ξύλο,<br />η εφόδοι σκύλων,<br />σαν δεύτερα φωνητικά σε τραγούδι.<br /><br />Η μεγαλύτερη νίκη είναι μπροστά μας.<br />Η μεγαλύτερη ήττα είναι μπροστά μας.<br /><br />Η Ζωή<br />Ο Θάνατος<br /><br />Πριν προλάβουμε να διαλέξουμε<br />τα όργανα αρχίζουν.<br />Συντονισμένα,<br />κανιβαλλίζοντας<br />με δυναμικά κρεσέντο<br />και αυξημένα τα ριβέρμπ,<br />από την αντήχηση σε καμμένα πτώματα<br />και ματωμένους διαδηλωτές.<br /><br />Ήρθε η ώρα των πτωματοφάγων υαινών.<br /><br />Εμείς τώρα θα σιωπήσουμε για λίγο.<br /><br />Γιατί ακόμη νιώθουμε την ρεαλιστική διαφορά,<br />μεταξύ ενός τζαμιού-ζελατίνας και της ανθρώπινης ζωής.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-3769224087865127254?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-62241359893226041362010-04-23T10:49:00.002+03:002010-04-23T11:26:58.286+03:00<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 12"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 12"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cuser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><link rel="themeData" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cuser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx"><link rel="colorSchemeMapping" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cuser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EL</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:none; mso-hyphenate:none; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:Arial; mso-font-kerning:.5pt; mso-ansi-language:EN-US; mso-fareast-language:#00FF;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt;} @page Section1 {size:595.25pt 841.85pt; margin:2.0cm 2.0cm 2.0cm 2.0cm; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1; mso-footnote-position:beneath-text;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style="">Είμαι περήφανος για μικρά πράγματα,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">στη μικρή ζωή μου.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=""><o:p> </o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style=""><o:p>Ένα από αυτά, <br /></o:p></span></p><span style=""><o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal"><span style="">ένα βράδυ,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">στη γωνιά της γειτονιάς μου,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">σε μια κολώνα,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">αραγμένο με κόκκινη μπογιά<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=""> <br /></span></p><p class="MsoNormal">Ένα σύνθημα, <br /><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">policia vera drace.</span></p><p class="MsoNormal"> <br /><span lang="EN-US"></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US">Λίγο πιο κάτω κόκκινα φώτα. <br /></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=""><o:p> <br /></o:p></span></p><span style=""><o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal"><span style=""><o:p>Όμορφοι ίσκιοι που περιφέρονται τα βράδυα στα στενά μου, <br /></o:p></span></p><span style=""><o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal"><span style=""><o:p> </o:p></span></p><span style=""><o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal"><span style="">πότε με λίγη κόκκινη μπογιά,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">πότε με ένα κόκκινο κραγιόν.</span></p><p class="MsoNormal"> <br /></p> <p class="MsoNormal"><span style=""><o:p>Μία το κραγιόν,μία η κολώνα <br /></o:p></span></p><p class="MsoNormal">εξακολουθεί να μου θυμίζει, <br /><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=""><o:p> </o:p></span></p><span style=""><o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal"><span style="">να ερωτεύεσαι</span></p><p class="MsoNormal"> <br /><span style=""> </span></p><p class="MsoNormal"><span style="">τα φώτα των δρόμων,</span></p><p class="MsoNormal">τα συνθήματα στους τοίχους,</p><p class="MsoNormal">όλους εκείνους τους ίσκιους που στήνουν άγριους χορούς,</p><p class="MsoNormal">τους φιλοσόφους που γράφουν σε τοίχους και όχι σε βιβλία,</p><p class="MsoNormal">τα γυμνόστηθα κορίτσια που καπνίζουν τα βράδυα στα στενά,</p><p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal">και ενίοτε κάποια γυναίκα, της κάποιας ζωής σου,</p><p class="MsoNormal">για κάποια στιγμή. <br /><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=""><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=""><o:p> </o:p></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-6224135989322604136?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-51302064666038257192010-04-16T15:59:00.003+03:002010-04-16T16:37:07.308+03:00Εδώ και κάμποσο καιρό,<br />κάποιες νύχτες,<br />όχι πάντα όλες,<br />αλλά σίγουρα πολλές,<br />οι ίδιοι αυτοί Ανθρωποι,<br />κάνουν την πόλη,<br />να μοιάζει με ιστορικό παράδοξο.<br /><br />Είναι αυτοί οι Άνθρωποι,<br />που δημιουργούν,<br />μέσα σε σκοτεινά στενά,<br />αυτό που κάποιοι άλλοι άνθρωποι τρέμουν,<br />είναι Αυτοί που κάθε βράδυ,<br />φτιάχνουν ένα φάντασμα<br />που βολτάρει στο μαύρο ουρανό.<br /><br />Το φάντασμα της αλληλεγγύης πλανιέται κάθε βράδυ πάνω από την πόλη μας.<br /><br />Όλοι το νιώθουν,<br />άλλοι απειλητικά,<br />Άλλοι λυτρωτικά.<br />Αυτοί οι Άνθρωποι το βλέπουν καθαρά να χορεύει.<br />Τα μάτια Τους,στιγμιαία λάμπουν.<br /><br />Ξέρουν ότι το πρώτο φως της αυγής θα το τσακίσει,<br />λίγες ώρες αργότερα θα έρθουν<br />άλλοι,<br />με φούλ-φέις, αλεξίσφαιρα και MP5,<br />να το αποτελειώσουν.<br /><br />Λίγο πρίν αγγίξει το βρώμικο τσιμέντο,<br />θα γίνει κραυγή ελευθερίας.<br /><br />Δεν θα συρθεί σε βρώμικο τσιμέντο.<br /><br />Θα ξαπλώσει σαν ξαστεριά σε ερημικό νησί,<br />πάνω σε υψωμένες γροθιές.<br /><br />Τότε το φάντασμα θα γίνει αλληλεγγύη,<br />διαπερνώντας κάθε νεκρό κουφάρι,<br />της πόλης αυτής, που το φως της μοιάζει ειρωνεία.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-5130206466603825719?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-22017128015547823792010-04-06T12:05:00.003+03:002010-04-06T12:32:47.765+03:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S7r_lYpdu_I/AAAAAAAAAUU/ueTLc4QdSVA/s1600/trantagma.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S7r_lYpdu_I/AAAAAAAAAUU/ueTLc4QdSVA/s400/trantagma.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456954916249385970" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />Το κεφάλι σου γίνεται μπαλάκι του πινγκ-πονγκ,<br />που χτυπάει στους τοίχους δωματίου 3χ3.<br />Κάμια διαφυγή.<br />Κανένας για να το πιάσει.<br /><br />Τραντάζεσαι με κάθε βήμα στο πλακόστρωτο.<br />Η άσφαλτος μοιάζει ασφαλής.<br />Η ψευδαίσθηση γίνεται πραγματικότητα.<br />Κάτι είναι και αυτό,δεν είναι;<br /><br />Φαντασία και ελευθερία κουβαριάζονται στο πάτωμα.<br />Περαστικοί μουσαφηρέοι τις ποδοπατάνε.<br />Ηδονισμένος πια το βλέπεις καθαρά.<br />Πανσέληνος σε μαύρο τοίχο.<br /><br />Μία μόνο σκέψη.<br />Να γαληνεύεις καθώς τραντάζεσαι, μου θυμίζουν κάτι ηχεία.<br />Πολύς κόπος πλέον,<br />να στρίβεις το τιμόνι σε κάθε στροφή.<br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-2201712801554782379?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-72743446425261285452010-03-20T19:23:00.003+02:002010-03-20T19:41:22.704+02:00<div style="text-align: center;">Την τελευταία εβδομάδα με έχει πιάσει μία άρνηση. Άρνηση να ασχοληθώ με οτιδήποτε αφορά τα οικονομικο-πολιτικα και την κρίση τους. Έχω μια ακατάσχετη επιθυμία να κάτσω σε ένα λόφο και να βλέπω σιγά-σιγά την Αθήνα να πέφτει. Τους ανθρώπους να τρώγονται μεταξύ τους. Την πόλη να πέρνει φωτιά. Να βλέπω το σύγχρονο νεοελληνικό πολιτισμό να καταβροχθίζει τις σάρκες του. Να βλέπω στην τηλεόραση πόρνους να σκίζουν τα φορολογικά ιματιά τους και να γελάω πίνοντας τρίφυλλα. Να βλέπω τη Ρώμη να πέφτει. Εχω πολύ καιρό να κατέβω δρόμο κυρίως λόγω δουλειάς. Άλλα για πρώτη φορά στη ζωή μου νιώθω ότι δεν αποτελώ μέρος της ιστορίας. Ο τροχός της έχει πάρει την κατηφόρα και σκανδαλιάρικα τον βλέπω να φεύγει έτοιμος να συγκρουστεί με το όχημα που διασχίζει κάθετα το δρόμο. Και γελάω...<br /><br />Και δεν γελάω μόνο εγώ...<br /><br />Βρέθηκα για λίγο κοντά του και καθώς η ησυχία ήταν περίσια ακουσα και αυτό να γελάει με όλα αυτά...και είπα να του κάνω παρέα...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S6UIH3D-KqI/AAAAAAAAAUM/wUXRa8Ybxbk/s1600-h/DSC00900.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S6UIH3D-KqI/AAAAAAAAAUM/wUXRa8Ybxbk/s400/DSC00900.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5450771855134567074" border="0" /></a><br />...και με πήρε αγκαλιά και γελάσαμε μαζί για λίγο,<br />γελάσαμε με την καρδιά μας για την ιστορία που γράφουν οι θνητοί...<br /><br />κάπως έτσι η άρνηση έγινε γέλιο<br /><br />και όπου υπάρχει γέλιο υπάρχει ιστορική νίκη.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-7274344642526128545?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-8462212880729522342010-03-18T22:30:00.001+02:002010-03-18T22:30:36.714+02:00<p>&#160;</p> <p>Ο Στάθης παίρνει την πάσα από τον Κώστα και με ένα όμορφο λέι-άπ την στέλνει στο καλάθι. Μια στιγμή από τις πολλές που ξεκλέβεις στο σχολείο στα διαλλείματα προσπαθώντας ενστικτωδώς να ισορροπήσεις ανάμεσα στην επιβολή του καθηγητή και το παιχνίδι, εν μέσω μιας θυελλώδους εφηβείας. Έτσι οι φίλοι αναπτύσσουν το ουτοπικό συναίσθημα ότι θα είναι έτσι για πάντα, αυτοί από τη μία και οι άλλοι από την άλλη. Όποιοι και να είναι οι άλλοι. </p> <p>Περνάνε όμως τα χρόνια και όλοι ξέρουμε πως λειτουργεί αυτό στις μέρες μας. Οι φίλοι χάνονται για διάφορους λόγους. Σχηματίζουν καινούργιες ομάδες γίνονται μέρος διαφόρων πλευρών, έχοντας ξεχάσει πολλά από τα αρχικά εμείς και τα αρχικά αυτοί. Η αλήθεια είναι ότι δεν έκατσαν ποτέ να σκεφτούν που πήγαν όλα αυτά τα χαμένα εμείς. Ούτε που κρύφτηκαν οι άλλοι. Δημιουργούν συνεχώς καινούργια σύνολα. Σύνολα που πολλές φορές συγκρούονται.</p> <p>Ο Στάθης βρίσκεται ανάμεσα από επικαλαμίδες και άσπρα κράνη. Ξεκουράζεται και συζητάει πάνω στην μηχανή αγριοκοιτάζοντας περαστικούς. Ο Κώστας είναι περαστικός και ψάχνει τρόπο να γυρίσει σπίτι μετά από τόσα χιλιόμετρα και δακρυγόνα που πέρασαν από τα μάτια του. Ο Στάθης αναγνωρίζει τον Κώστα και του φωνάζει. Ο Κώστας μέσα στην χημειοζάλη του καταφέρνει να μην τον αναγνωρίσει με την πρώτη. “Ο Στάθης είμαι από το σχολείο”. Ρίξη.</p> <p>Αγνοώντας συνειδητά πλέον και ο Κώστας και ο Στάθης τον παραπάνω κανόνα μένουν άναυδοι, στην στιγμιαία αυτή ρίξη του χωροχρόνου, όταν ανταμώνουν. Γίνονται μάρτυρες αυτού του παγερού κανόνα και σαν ταινία περνάνε από μπροστά τους όλα τα εμείς και όλα τα αυτοί. Για μια στιγμή σκέφτονται να κρατήσουν αυτά τα παλιά εμείς που περνάνε από μπροστά τους. Είναι πολύ αργά όμως. Τυπικότητες που ακολουθούν βάζουν απλά την ταφόπλακα.</p> <p>Ο Κώστας σκέφτεται απλά ότι αν τους πήρε κανένα μάτι θα τον περάσουν για λήτη. Κανόνες του δικού του συνόλου.</p> <p>Ο Στάθης συνεχίζει να μιλάει με τα υπόλοιπα κράνη. Στιγμές του δικού του συνόλου.</p> <p>Ποιός αλήθεια χωρίζει τους ανθρώπους σε σύνολα; </p> <p>Η ίδια τους η μνήμη μάλλον...</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-846221288072952234?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-15243648017815487942010-03-13T19:02:00.002+02:002010-03-13T20:03:39.351+02:00...γιατί όμως έχω κολήσει στο πληκρολόγιο και δεν μου έρχεται να γράψω κάτι για την εκατοστή πρώτη μου ανάρτηση;<br /><br />Χμμ...<br /><br />Ας παραθέσω λοιπόν κάποια πράγματα που πέρασαν από το κεφάλι μου κατά καιρούς(ισχνών αγελάδων) σχετικά με την διαχείρηση του περιεχομένου του ιστολογίου.<br />Όταν ξεκίνησα να γράφω εδώ δεν είχα κάτι συγκεκριμμένο στο μυαλό μου για το περιεχόμενο και το ύφος που θα έχει το ιστολόγιο γενικότερα. Γι΄αυτό άλλοτε είναι ημερολόγιο με απλές σκέψεις, άλλοτε φωτογραφικό άλμπουμ, άλλοτε αναδημοσίευση πραγμάτων που μου κέντρησαν το ενδιαφέρον. Ίσως τελικά αντί να γράφω σε τετράδια που γυρνάνε από χέρι σε χέρι να θέλω να τα έχω όλα μαζεμένα κάπου και προσβάσιμα απο τον οποιονδήποτε και όχι μονάχα από το κοντινό μου περιβάλλον. Επανέρχομαι λοιπόν στην διαχείρηση του περιεχομένου. Πολλές φορές σκέφτηκα να δουλέψω τα γραπτά λίγο καλύτερα και να δοκιμάσω την τύχη μου σε κανένα εκδοτικό οίκο. Αυτό κυρίως λόγο έλλειψης χρημάτων. Ευτυχώς όμως ακόμη τα βγάζω κουτσα-στραβά πέρα οικονομικά οπότε θα παραμείνω πιστός σε μια αρχή που έχω δημιουργήσει (ψυχαναγκαστική πολλές φορές) για την πάρτη μου.<br />Η αρχή λέει το εξής:για να καταφέρω να έχω τσιμέντο πάνω από το κεφάλι μου και το ψυγείο να καίει δικαιολογημένα ρεύμα πουλάω χρόνο με το χρόνο κομμάτι του εαυτού μου. Ξεκίνησα πριν αρκετά χρόνια με τα χέρια μου. Τα έδινα σε κάθε λογής αφεντικό σε πολύ προσιτή τιμή. Κάποια στιγμή άρχισανε να πονάνε. Διάολε λέω πώς θα παίζω μουσική και θα γράφω. Κάλμαρα τότε και άρχισα να πουλάω γνώση και μυαλό για να ξεκουράσω λίγο τα χέρια, ίσως και γιατί έτσι τα έφερε η τύχη. Απλά βασικά πράματα, όχι επιστημοσύνη. Έλα όμως που το μυαλό είναι δυναμικό και όχι στατικό και επηρεάζεται από αυτά.Δύσκολη ισορροπία να πουλάς αυτά που με κόπο έχεις μάθει και να μην σε πέρνει η μπάλα της άρχουσας σκέψης και συμπεριφοράς. Προσπαθώ τουλάχιστον να μην πουλάω κριτική σκέψη.Βγαίνει λοιπόν το ψωμί. Μπαίνω τότες στον πειρασμό (που έλεγα),σε κάποια στιγμή απουσίας ισορροπίας, να πουλήσω την κορονίδα της ύπαρξης ενός ανθρώπου. Την σκέψη που κρίνει και ορίζει σύμπαντα (τα δικά του ο καθένας), τη ψυχή και τα συναισθήματα που μέσα από κάθε τέχνη πέρνουν μορφη χειροπιαστή. Τότες ήτανε που είπα. Όχι. Ούτε κουλτουριάρης, ούτε διανοούμενος. Όχι λόγω λάιφ-στάλιν. Λόγω αρχής. Όταν θες να λες ότι κάνεις τέχνη δεν την πουλάς, την δίνεις απλόχερα στον κόσμο ειδικά αυτές τις εποχές που τα μέσα είναι πιο προσιτά για τον καθένα και η αντιεμπορευματική (η γνήσια δλδ) τέχνη στο περιθώριο. Εδώ να τονίσω ότι δεν μπαίνω στην σκέψη αν αυτά που γράφω και φωτογραφίζω είναι τέχνη. Δεν με ενδιαφέρει αν είναι ή όχι. Υπάρχουν αρκετοί εκεί έξω ειδικοί έτοιμοι να απαντήσουν ναι ή όχι χωρίς να τους ρωτήσει κανείς. Έχει να κάνει με το ότι αυτά βγαίνουν από εντός μου. Και κάπως έτσι πιστεύω είναι η τέχνη, ικανή να δημιουργηθεί από και σε κάθε άνθρωπο που αισθάνεται.<br /><br />Κάπως έτσι λοιπόν ξεκίνησε αυτό εδώ το ιστολόγιο. Να δούμε που αλλού θα μας πάει...<br /><br /><br />υ.γ. το όνομα strange avenger δημιουργήθηκε στο κεφάλι μου εκείνο το Δεκέμβρη γιατί αυτό θέλαμε...ΕΚΔΙΚΗΣΗ.<br /><br />υ.γ.2 και ακόμη τη θέλουμε για πολλούς περισσότερους λόγους από τότες...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-1524364801781548794?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-42031225328316270072010-03-08T21:00:00.001+02:002010-03-08T21:00:59.672+02:00<a name="BLOGGER_PHOTO_ID_5446319969765469682"></a> <p align="center"> <br />Όταν οι πέτρες παίρνουν ανθρώπινη μορφή <br />αποκτούν θαρρείς ακόμη και συνείδηση, <br />είτε ζωντανή,</p> <p align="center">&#160;</p> <p align="center"><a href="http://lh3.ggpht.com/_aHTnsyYWSvw/S5VJUvEbPxI/AAAAAAAAATs/464EF80NE9M/s1600-h/stone_person22.jpg"><img style="border-right-width: 0px; display: block; float: none; border-top-width: 0px; border-bottom-width: 0px; margin-left: auto; border-left-width: 0px; margin-right: auto" title="stone_person2" border="0" alt="stone_person2" src="http://lh6.ggpht.com/_aHTnsyYWSvw/S5VJVbv3xcI/AAAAAAAAATw/emb2otWZQek/stone_person2_thumb.jpg?imgmax=800" width="244" height="184" /></a> </p> <p align="center">&#160;</p> <p align="center"> <br />είτε νεκρή.</p> <p align="center">&#160;</p> <p align="center"><img style="border-right-width: 0px; display: block; float: none; border-top-width: 0px; border-bottom-width: 0px; margin-left: auto; border-left-width: 0px; margin-right: auto" title="stone_person" border="0" alt="stone_person" src="http://lh6.ggpht.com/_aHTnsyYWSvw/S5VJV8ABYJI/AAAAAAAAAT0/uaC3tdSmZ_Y/stone_person_thumb.jpg?imgmax=800" width="244" height="184" /></p> <a name="BLOGGER_PHOTO_ID_5446319964642343490"></a> <p align="center">&#160;</p> <p align="center"> <br />Όπως και να έχει πάντως, <br />είναι τότε που αποδομούνται <br />και <br />γίνονται μικρά κομμάτια, <br />ενός σύμπαντος <br />με δικά του άστρα,</p> <p align="center">&#160;</p> <p align="center"><a href="http://lh4.ggpht.com/_aHTnsyYWSvw/S5VJX7wzJ8I/AAAAAAAAAT4/UZgJCtTTjv8/s1600-h/100_24742.jpg"><img style="border-right-width: 0px; display: inline; border-top-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px" title="100_2474" border="0" alt="100_2474" src="http://lh4.ggpht.com/_aHTnsyYWSvw/S5VJYRGFNcI/AAAAAAAAAT8/fxBaz_c8v5Q/100_2474_thumb.jpg?imgmax=800" width="244" height="184" /></a> <br /></p> <p align="center">&#160;</p> <p align="center">και γυρνάνε πότε στην&#160; ίδια τους την μήτρα</p> <p align="center">&#160;</p> <p align="center"><a href="http://lh5.ggpht.com/_aHTnsyYWSvw/S5VJZS0G2bI/AAAAAAAAAUA/emgzkPqW140/s1600-h/100_24503.jpg"><img style="border-right-width: 0px; display: inline; border-top-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px" title="100_2450" border="0" alt="100_2450" src="http://lh6.ggpht.com/_aHTnsyYWSvw/S5VJal2CUvI/AAAAAAAAAUE/YbWFnuvy-io/100_2450_thumb1.jpg?imgmax=800" width="249" height="188" /></a> </p> <p align="center">&#160;</p> <p align="center">και πότε</p> <p align="center">σε τροχιές περίεργες </p> <p align="center">και οργισμένες,</p> <p align="center">μέσα στην μητρόπολη…</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-4203122532831627007?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-54583193025687026542010-03-05T18:43:00.002+02:002010-03-05T19:23:44.457+02:00Ξανά σε γνώριμους δρόμους,<br /><br />που χορτάσανε και ξερνάνε δακρυγόνα και βενζίνη.<br /><br />Σε δρόμους που πότε δεν βρήκαμε το δίκιο μας,<br /><br />όμως κάθε τόσο το βλέπαμε να στρίβει την γωνία,<br /><br />λίγα μόλις μέτρα πιο πέρα.<br /><br />Ηρθες και σύ βλέπω.<br /><br />Καιρό είχα να σε δώ μαζί μας.<br /><br />Τι γυρεύεις όμως τώρα;<br /><br />Σου κόψαν τα λεφτά άκουσα. Γι΄άυτό κατέβηκες;<br /><br />Και η μπενζίνα πιο ακριβή.<br /><br />Τα όπλα μας ακρίβηναν.<br /><br />Δεν νομίζω να κατέβηκες γι΄αυτό.<br /><br />Παγώνω όταν συλλογίζομαι ότι μια σφαίρα δεν σε κατέβασε στο δρόμο.Και όχι μόνο μία<br /><br />όταν δέρναν τα παιδιά σου,<br /><br />όταν ο πόλεμος ήταν δίπλα σου,<br /><br />όταν η ελευθερία βιαζόταν βράδυ σε κακόφημο στενάκι,<br /><br />όταν η αξιοπρέπεια ήταν πίσω από σίδερα,<br /><br />όταν ψεκάζανε παιδιά και όχι γέρους,<br /><br />ναι παιδιά που είναι μέλλον,<br /><br />και όχι τσαλακωμένο παρελθόν.<br /><br />Και τώρα σου κόβουν το φαϊ και να σαι δίπλα μου.<br /><br />Μικρό για μένα τούτο,<br /><br />αλλά όπως και να χει,<br /><br />όταν τις χειροπέδες θα πάνε να σου περάσουν,<br /><br />επειδή απλά ζήτησες φαϊ,<br /><br />και όχι μια ουτοπία που τρομάζει άλλους,<br /><br />εγώ θα σε τραβήξω<br /><br />και αν όχι εγώ ο δίπλα μου.<br /><br />Αρκεί που οι δρόμοι είναι άνοιξη<br /><br />και το πλήθος,<br /><br />χείμαρος από τα χιόνια που λιώνουν εκεί ψηλά.<br /><br />Και αυτό θα το δεις, όπως το είδαμε και μείς κάποτε μέσα σε χειμώνες,<br /><br />είναι τριαντάφυλλο<br /><br />και άρωμα<br /><br />και μαχαίρι<br /><br />και ουρανός<br /><br />και νερό<br /><br />και αλληλεγγύη<br /><br />και ψωμί<br /><br />και οξυγόνο<br /><br />και αγώνας<br /><br />και βράχος<br /><br />και δέντρο<br /><br />και γη και ελευθερία.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-5458319302568702654?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-56516675787365846802010-02-18T13:55:00.003+02:002010-02-18T14:16:12.157+02:0015 χρονών νεκρός<br /><br />Μπατσοι γουρουνια δολοφονοι<br /><br />Όλοι στο πολυτεχνειο για συνέλευση απόψε στις 11<br /><br />Το κράτος δολοφονεί<br /><br />Δολοφόνοι<br /><br />Οργή<br /><br />Μίσος<br /><br />Εκδίκηση<br /><br />Εξέγερση<br /><br />6 Δεκεμβρίου 2008 Εξάρχεια<br /><br /><br />Παύση<br /><br /><br />25 χρονών νεκρός<br /><br />;<br /><br />;<br /><br />;<br /><br />;<br /><br />;<br /><br />;<br /><br />;<br /><br />16 Φεβρουαρίου 2010 Βύρωνας<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-5651667578736584680?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-58109269219206097132010-01-29T15:43:00.001+02:002010-01-29T15:48:32.032+02:00<span style="text-decoration: underline;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="text-decoration: underline;">Όταν η φύση αναλαμβάνει το ρόλο του ζωγράφου...</span><br /><span style="text-decoration: underline;"></span></div><span style="text-decoration: underline;"><br /></span><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S2Lml1f8-OI/AAAAAAAAATA/UDbkUB62OhE/s1600-h/100_2278.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S2Lml1f8-OI/AAAAAAAAATA/UDbkUB62OhE/s400/100_2278.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5432157638252886242" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S2LmmSr3zFI/AAAAAAAAATI/6enh_DSOrK0/s1600-h/100_2281.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S2LmmSr3zFI/AAAAAAAAATI/6enh_DSOrK0/s400/100_2281.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5432157646087507026" border="0" /></a><br />...εμείς απλά μένουμε με το στόμα ανοιχτό...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-5810926921920609713?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-88579009206767305212010-01-29T15:34:00.003+02:002010-01-29T15:42:21.905+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S2Lk_HOhLII/AAAAAAAAASg/ubOzrqqk5yg/s1600-h/100_2269.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S2Lk_HOhLII/AAAAAAAAASg/ubOzrqqk5yg/s400/100_2269.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5432155873485073538" border="0" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S2Lk_jovFhI/AAAAAAAAASo/jEL06VLNZIk/s1600-h/100_2270.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S2Lk_jovFhI/AAAAAAAAASo/jEL06VLNZIk/s400/100_2270.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5432155881111229970" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S2Lk_5Kbo4I/AAAAAAAAASw/QcZKnKzxeZQ/s1600-h/100_2250.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S2Lk_5Kbo4I/AAAAAAAAASw/QcZKnKzxeZQ/s400/100_2250.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5432155886889706370" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S2LlAI61ooI/AAAAAAAAAS4/w_h4GKfrHNw/s1600-h/100_2251.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S2LlAI61ooI/AAAAAAAAAS4/w_h4GKfrHNw/s400/100_2251.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5432155891119268482" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-8857900920676730521?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-42730540985616249922010-01-29T15:28:00.000+02:002010-01-29T15:32:56.735+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S2LjPz2iExI/AAAAAAAAASY/1s0wIxqQVew/s1600-h/building2.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S2LjPz2iExI/AAAAAAAAASY/1s0wIxqQVew/s400/building2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5432153961318716178" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S2LjPf1WFVI/AAAAAAAAASQ/iuxZP6TSdoM/s1600-h/industrialization+1.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S2LjPf1WFVI/AAAAAAAAASQ/iuxZP6TSdoM/s400/industrialization+1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5432153955945026898" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-4273054098561624992?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-87873360567182204702010-01-22T20:23:00.003+02:002010-01-22T20:52:12.127+02:00Τι και αν δεν γνωρίσαμε δικό μας σπίτι;<br /><br />Τι και αν χάσαμε την πλατεία στην παλιά την γειτονιά;<br /><br />Τι και αν ο χωμάτινος δρόμος στην γειτονιά απέκτησε άσφαλτο;<br /><br />Τι και αν έχω 15 χρόνια να σε δώ;<br /><br />Τι και αν έχω κάτι μήνες να κλωτσήσω μπάλα;<br /><br />Τι και αν πλέον το 8ωρο μας φένεται μικρό;<br /><br />Τι και αν αρνηθήκαμε τις περγαμηνές των σοφών μέσα σε περιστύλια;<br /><br />Τι και αν χάσαμε φίλους και γνωστούς;<br /><br />Τι και αν χάσαμε την μαγεία της εξερεύνησης του κόσμου;<br /><br />Τι και αν χάσαμε όλα τα κορίτσια που ερωτευτήκαμε;<br /><br />Τι και αν χάσαμε τους δρόμους που τόσες φορές περπατήσαμε στην βροχή;<br /><br />Τι και αν χάσαμε το τρένο της γενιάς μας;<br /><br />Τι και αν χάσαμε τις τέχνες μας;<br /><br />Τι και αν χάσαμε τις γνώσεις μας;<br /><br />Τι και αν χάσαμε το δάσος που μας ηρεμούσε;<br /><br />Τι και αν χάσαμε την παραλία που χαζέψαμε το πιο ωραίο ηλιοβασίλεμα του κόσμου;<br /><br />Τι και αν χάσαμε τον χρόνο μας, τον δικό μας χρόνο;<br /><br />Τι και αν χάσαμε την υγεία μας, στην ψυχή και στο σώμα;<br /><br />Τι και αν κάποιες φορές χάσαμε το μυαλό μας;<br /><br />Τι και αν κάποιες φορές χάσαμε τον δρόμο στη ζωή μας;<br /><br />Θα τα ξανακερδίσουμε, πίστεψέ με.<br /><br />Άρκεί να μην χάσουμε άλλους συντρόφους από δίπλα μας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-8787336056718220470?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-16256105918825705882010-01-16T12:44:00.003+02:002010-01-16T13:01:08.920+02:00<div style="text-align: center;"><br />Μην σας παρασύρουν τα δέντρα, δεν βάλαν κάμερες ακόμη στα δάση...<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S1GaGbZyNFI/AAAAAAAAASI/_9NOhrqqhTQ/s1600-h/DSC00777.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S1GaGbZyNFI/AAAAAAAAASI/_9NOhrqqhTQ/s400/DSC00777.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5427288461183956050" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S1GZyP6riQI/AAAAAAAAAR4/nRg5C12eTWg/s1600-h/DSC00778.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S1GZyP6riQI/AAAAAAAAAR4/nRg5C12eTWg/s400/DSC00778.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5427288114503321858" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S1GZxzejm8I/AAAAAAAAARw/HMGeDzbvcHc/s1600-h/DSC00779.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S1GZxzejm8I/AAAAAAAAARw/HMGeDzbvcHc/s400/DSC00779.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5427288106869169090" border="0" /></a><br />...αυτές βρίσκονται στης πόλης το κέντρο που λέει και το τραγούδι,<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S1GZynBITZI/AAAAAAAAASA/TwLk5L93mI4/s1600-h/DSC00780.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S1GZynBITZI/AAAAAAAAASA/TwLk5L93mI4/s400/DSC00780.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5427288120704388498" border="0" /></a><br />...και τραβήχτηκαν κοντά στο ναό της δημοκρατίας (σε εκείνον το διάσημο κάδο)<br /><br /><div style="text-align: left;"><br />υ.γ.1 κυρ αστυνόμε μπορείτε να με συλλάβετε τώρα που τόλμησα να φωτογραφίσω τα εργαλεία της δημοκρατίας σας...<br /><br />υ.γ.2 <span style="font-weight: bold;">C</span>losed <span style="font-weight: bold;">C</span>ircuit<span style="font-weight: bold;"> T</span>ele<span style="font-weight: bold;">V</span>ision <span style="font-weight: bold;">C</span>amera<br /><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-1625610591882570588?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-47706542563086474652010-01-16T11:10:00.003+02:002010-01-16T11:24:49.662+02:00<div style="text-align: center;">Ακόμη και μέσα σε μια φυλακή, όταν νιώθεις μακρυά από κάθε δικιά σου γη και ουρανό...<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S1GDE-q-sLI/AAAAAAAAARg/n0GZrY43j5g/s1600-h/DSC00774.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S1GDE-q-sLI/AAAAAAAAARg/n0GZrY43j5g/s400/DSC00774.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5427263147524141234" border="0" /></a><br /><br />...μια μικρή ρωγμή μπορεί να σε φέρει κοντά τους...<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S1GDFSg4ydI/AAAAAAAAARo/sF9n5dPtBzY/s1600-h/DSC00771.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S1GDFSg4ydI/AAAAAAAAARo/sF9n5dPtBzY/s400/DSC00771.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5427263152850520530" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><br />...ούτε ποινικοί, ούτε πολιτικοί...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-4770654256308647465?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-73067340054423966772010-01-14T13:11:00.002+02:002010-01-14T13:14:22.240+02:00<p class="MsoNormal"><span lang="EL"><br /></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EL">Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος<br />δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και<br />για το δίκαιο.<br />Θα βγείς στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα<br />ματώσουν απ΄τις φωνές<br />το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες - μα ούτε βήμα πίσω.<br />Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων<br />Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζει την αδικία.<br />Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.<br />Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια<br />αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες<br />μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα<br />αύριο οι άνθρωποι θα χάνουνται στη νύχτα του πολέμου<br />έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς<br />εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω από τις οβίδες.<br />Δεν έχεις καιρό<br />δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου<br />αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EL">Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος<br />μπορεί να χρειαστεί ν΄αφήσεις τη μάνα σου, την αγαπημένη<br />ή το παιδί σου.<br />Δε θα διστάσεις.<br />Θ΄απαρνηθείς τη λάμπα σου και το ψωμί σου<br />Θ΄απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι<br />για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο.<br />Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις κι ούτε θα φοβηθείς.<br />Το ξέρω, είναι όμορφο ν΄ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ,<br />να κοιτάς έν΄ άστρο, να ονειρεύεσαι<br />είναι όμορφο σκυμένος πάνω απ΄το κόκκινο στόμα της αγάπης σου<br />Να την ακούς να σου λέει τα όνειρα της για το μέλλον.<br />Μα εσύ πρέπει να τ΄αποχαιρετήσεις όλ΄αυτά και να ξεκινήσεις<br />γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου,<br />για όλα τ΄άστρα, για όλες τις λάμπες και<br />για όλα τα όνειρα<br />αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.<o:p></o:p></span></p> <span lang="EL">Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος<br />μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή<br />και περισσότερα χρόνια<br />μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη,<br />τη μάνα σου και τον κόσμο.<br />Εσύ και μες απ΄ το τετραγωνικό μέτρο του κελλιού σου<br />θα συνεχίσεις τον δρόμο σου πάνω στη γη .<br />Κι΄ όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα<br />θα χτυπάς τον τοίχο του κελλιού σου με το δάχτυλο<br />απ΄τ΄άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία.<br />Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου και ν΄ ασπρίζουν<br />τα μαλλιά σου<br />δε θα γερνάς.<br />Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος<br />Αφού όλο και νέοι αγώνες θ΄ αρχίζουνε στον κόσμο<br />αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος<br /><br />Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος<br />θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό.<br />Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο τρυφερό<br />γράμμα στη μάνα σου<br />Θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία, τ΄αρχικά του ονόματος σου και μια λέξη : Ειρήνη<br />σα ναγραφες όλη την ιστορία της ζωής σου.<br />Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό<br />να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια<br />σα να στεκόσουνα μπροστά σ΄ολάκαιρο το μέλλον.<br />Να μπορείς, απάνω απ΄την ομοβροντία που σε σκοτώνει<br />εσύ ν΄ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων που<br />τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη.<br />Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.<br /><br /><br />Υ.Γ. Αφιερωμένο στους γκεμπελίσκους της εξουσίας που παίζουν με το μυαλό και την ψυχή ανθρώπων. Νίκο κουράγιο...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-7306734005442396677?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-6043175454785511692010-01-14T11:49:00.004+02:002010-01-14T17:01:16.919+02:00Φοράς αυτό το ακριβό το μαύρο το εσώρουχο,<br />ξυπνώντας στα μαύρα τα σεντόνια.<br />Περιτριγυρίζεσαι από μαύρα ξύλινα έπιπλα<br />και μαύρους καναπέδες από δέρμα.<br /><br />Σε μια μαύρη κούπα πίνεις τον πρωινό εσπρέσσο.<br />Έτρεξε από μία μαύρη καφετιέρα πνιγμένη στο ντιζάιν.<br />Και αυτή και το σπίτι όλο.<br />Ανοίγεις καρνταρόμπα.<br /><br />Φοράς το μαύρο σου κοστούμι με μια γραβάτα μαύρη,<br />φτιάχνεις κόμπο στη γραβάτα που όνομα από μαύρο μέρος έχει,<br />Αλκατράζ.<br />Μαύρος χαρτοφύλακας και έφυγες για το γραφείο.<br /><br />Το μαύρο τετρακίνητο ζεσταίνεται στο σκοτεινό γκαράζ.<br />Κλείνεις πόρτα, αφήνοντας απ΄εξω το θόρυβο.<br />Φτάνεις στο γραφείο.<br />Είσαι έτοιμος, για μια ακόμη μέρα, να καθορίσεις την ζωή πολλών.<br /><br />Παραγγέλνεις καφέ από το τηλέφωνο.<br />Πρέπει να παραμένεις ξύπνιος και σβέλτος.<br />Αλήθεια πρέπει;<br /><br />----------------<br /><br />Φοράς ένα εσώρουχο που δεν σε ενδιαφέρει το χρώμα,<br />είναι τρύπιο.<br />Δεν είσαι σέξυ.Δεν θες.<br />Η πόλη αυτή σου έχει σκοτώσει τον έρωτα.<br /><br />Κοίτας τον ουρανό.<br />Μαυρίλα, πάει να βρέξει.<br />Θα είναι δύσκολη ή μέρα στη δουλεία.<br />Φτιάχνεις έναν φραπέ.<br /><br />Ντύνεσαι μια φόρμα και ένα φούτερ, μαύρα.<br />Καβαλάς το παπί και φεύγεις, μαύρο.<br />Ψιλοβρέχει, φόρας κουκούλα, μαύρη.<br />Οι κόρνες των φορτηγών σου πέρνουν το κεφάλι.<br /><br />Φτάνεις στην δουλειά.<br />Πολλές παραγγελίες πρέπει να παραδώσεις.<br />Η μυρωδιά από τις φρεσκοψημμένες τυρόπιτες σου τρυπάει τη μύτη.<br />Πεινάς.<br /><br />Δεν προλαβαίνεις όμως να φας.<br />Παίρνεις την πρώτη παραγγελία.<br />Δεν νιώθεις έτοιμος τον κόσμο ν' αντιμετωπίσεις .<br />Πρέπει όμως.<br /><br />Φορτώνεις το παπί καφέδες και ξεκινάς.<br />Φτάνεις στον προορισμό τον πρώτο.<br />Μπαίνεις ευγενικά σε ένα γραφείο.<br />Καλημέρα, καφές, ρέστα, μπουρμπούρι, λίγο.<br /><br />----------<br /><br />Και εγώ σας είδα έκει στο γραφείο, εκείνη την στιγμή, τους δυό σας.<br />9.05<br />Το ρολόι.<br /><br />Μια απειροελάχιστη στιγμή στο χώρο και στο χρόνο,<br />γεννάει το μεγάλο κοινωνικό ρήγμα,<br />που κανείς δεν χαμπαριάζει εκεί τριγύρω έτσι πρωί που είναι.<br /><br />Εγώ, εκεί σε εκείνο το γραφείο, περαστικός καθώς ήμουν συλλογιέμαι.<br />Σκέφτομαι εκείνο το γκράφιτι στον τοίχο απ΄ έξω,<br />που κάποιοι οργισμένοι φιλόσοφοι των δρόμων έγραψαν.<br /><br />---------<br /><br />Ή με τις κουκούλες ή με τις γραβάτες.<br /><br />...το ρήγμα δεν έχει κλείσει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-604317545478551169?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-73707332240365750202010-01-14T10:31:00.003+02:002010-01-14T10:48:33.725+02:00Πέτρα από γκρι,<br />βαρέθηκα να κράζω την ζωή,<br />φοβάμαι ότι θα φύγει και δεν θα ξαναρθεί.<br /><br />Όπως εκείνο το χρώμα των νερών το κοραλλί,<br />που έβλεπα με χέρια και πόδια<br />τότε που ήμουν μακρυά από τιβί.<br /><br />Και ανέβηκες εσύ στον ουρανό,<br />μέσα από το μαύρο το νερό<br />Κάποιοι σε είπαν φεγγάρι ολόκληρο.<br /><br />Πέτρα από γκρι,<br />δεν την πέταξα εκεί,<br />που παραμόνευε σκυλί.<br /><br />Κι έμαθα ένα βράδυ στο χειμώνα,<br />ότι σας την πέσαν έτσι καρφωτά,<br />ακόμα και πάνω στην κρυψώνα.<br /><br />Πέτρα από γκρι,<br />από τότες στην τσέπη μου θα ζει,<br />γιατι πάντα παραμονεύει ένα σκυλί.<br /><br />Τα σιδερένια δόντια του θα σπάσω,<br />δεν θα με κατευνάσω<br />και τη ζωή από εδώ κι ομπρός θα τη γιορτάσω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-7370733224036575020?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-26545289249262897582010-01-14T01:20:00.004+02:002010-01-14T01:46:09.616+02:00<div style="text-align: center;"><br />Καλές παρέες κάναμε στην εξοχή...<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S05YRJIo2nI/AAAAAAAAAQg/g7NudvCPCl8/s1600-h/100_2348.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S05YRJIo2nI/AAAAAAAAAQg/g7NudvCPCl8/s400/100_2348.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426371652561197682" border="0" /></a><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S05aJGLgdPI/AAAAAAAAARQ/FKDDMorluCY/s1600-h/100_2357.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S05aJGLgdPI/AAAAAAAAARQ/FKDDMorluCY/s400/100_2357.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426373713352226034" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S05aI2gm-aI/AAAAAAAAARI/uR1Oqy2y5HY/s1600-h/100_2354.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S05aI2gm-aI/AAAAAAAAARI/uR1Oqy2y5HY/s400/100_2354.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426373709145766306" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S05aIWx-pXI/AAAAAAAAARA/ZfkXSgud25E/s1600-h/100_2353.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S05aIWx-pXI/AAAAAAAAARA/ZfkXSgud25E/s400/100_2353.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426373700628686194" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">...άλλοι όμως οι ρυθμοί εδώ...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-2654528924926289758?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-73473488820840539622010-01-13T16:40:00.000+02:002010-01-13T23:54:54.660+02:00<a style="font-family: webdings;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S048W87HJEI/AAAAAAAAAQQ/ccBHFPd1dTw/s1600-h/100_2251.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S048W87HJEI/AAAAAAAAAQQ/ccBHFPd1dTw/s400/100_2251.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426340966036874306" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; font-family: webdings;"><span style="font-size:130%;"><br /><br /><br />Όταν θα δεις φωτεινό ουρανό τα μεσάνυχτα<br />και το χέρι που κρατούσες σε εκείνον τον άδειο πεζόδρομο να σε αφήνει,<br />τότε να ξέρεις ότι το τελευταίο ελάφι της Πάρνηθας, σερβιρήστηκε σε πιάτο.<br /><br />Όταν θα δεις εκείνη την φλόγα στο φουγάρο καθώς μπαίνεις στην πόλη<br />και τον δρόμο προς τα ιερά θαμμένο σε τσιμέντο,<br />τότε να ξέρεις πως στην γωνιά σε περιμένει ο ρουφιάνος.<br /><br />Όταν θα δεις άδεια την πλατεία<br />και μια καύτρα ενός τσιγάρου να φωτίζει πρόσωπο Θανάτου,<br />τότε να ξέρεις ότι οι δράκοι πήραν τους καλύτερους.<br /><br />Όταν θα δεις εμένα να σε κοιτάζω,<br />πλέον, μην με λυπηθείς.<br />Τράβα τη σκανδάλη.<br /><br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-7347348882084053962?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-47993372369475834192010-01-06T21:55:00.001+02:002010-01-06T21:57:19.435+02:00<p>Γιατί δεν κάνουμε κι ένα δημοψήφισμα για το αν πρέπει να τρώνε, να πηγαίνουν σχολείο ή απλά να κυκλοφορούν στο δρόμο?<br />Άκου ελληνάκο!..<br />Μη φοβάσαι. Δεν κινδυνεύει η μίζερη ζωούλα σου από τον μετανάστη που θα συναντήσεις στην κάλπη, την ώρα που θα γλύφεις τον φάκελο, όπως έγλυφες τον πολιτικό που θα φροντίσει τον γιόκα σου να βγει το ίδιο αποχαυνωμένος με εσένα.<br />Δεν κινδυνεύεις, ελληνάκο, από την ιθαγένεια που δικαιούται ένα παιδί που έχει γεννηθεί εδώ -κανείς αλλοδαπός δε θα σου στερήσει τη μαγκιά, την κλανιά και τα reality της τηλεόρασης. Κανείς μετανάστης δε θα σου στερήσει τους (διαμορφωτές των απόψεων σου) αγαπημένους σου δημοσιογράφους. Κανείς αλλόθρησκος δε θα σου στερήσει τη θρησκεία σου. Όλα αυτά είναι καταδικασμένα να πεθάνουν κάποια στιγμή ελληνάκο -όπως κι εσύ. Είτε το θες είτε όχι. Θα μείνεις με τον φραπέ στο χέρι και την αθλητική στη μασχάλη, να κράζεις τους αλλοδαπούς και τους αλλόθρησκους, όπως κάνεις τόσα χρόνια.<br />Αλλά σε παραδέχομαι, ελληνάκο. Είσαι αγωνιστής. Ό,που κρίνεις ότι μπορείς να κάνεις τη διαφορά, δίνεις το παρόν και ρίχνεσαι στη μάχη. Σαν γνήσιος Έλληνας! Γεμίζεις γήπεδα για να βοηθήσεις την αγαπημένη σου ομάδα να γυρίσει το παιχνίδι. Γεμίζεις δρόμους για να φωνάξεις συνθήματα υπέρ των πολιτικών που αξίζεις. Γέμισες μια ολόκληρη χώρα όταν σε έπεισαν ότι το όνομα της Μακεδονίας είναι πιο σημαντικό από τη ζωή σου. Από τα παιδιά σου. Από την κοπιαστική καθημερινότητα σου…<br />Θες δημοψήφισμα ελληνάκο? Δε σε είδα να το ζητάς όταν καταχράστηκαν τα λεφτά σου. Όταν πήραν την κόρη του διπλανού σου στο δημόσιο κι όχι τη δικιά σου. Όταν διαπομπεύουν την αξιοπρέπεια σου και υποτιμούν τη νοημοσύνη (!) σου? Όταν η ζαρντινιέρες βαράνε πολίτες και οι σφαίρες μικρά παιδιά. Τι θα γινόταν αν ο Αλέξης ήταν Αλβανός? Τι θα άλλαζε στα αισθήματα σου? Ή ακόμα χειρότερα… ο μπάτσος αλλοδαπός! Ούτε να το σκέφτεσαι!<br />Άκου ελληνάκο προσεκτικά. Αργοπεθαίνεις. Όχι από τους μετανάστες. Από τη χαζομάρα σου και τον ύπνο τον βαθύ. Από την άγνοια και το συντηρητικό μυαλό σου. Ήδη έχεις αρχίσει και σαπίζεις. Και να σου πω κάτι? Καιρός ήταν…</p> <p>«Δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα,<br />περιμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα»<br />Κώστας Βάρναλης, «Οι Μοιραίοι»</p> <p>ΥΓ: Χαρίζεται ιθαγένεια σε μετανάστη. Ευχαριστώ.</p><p><br /></p><p>Πηγή:(http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&amp;article_id=1117093)<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-4799337236947583419?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-68406534885624768482010-01-06T19:13:00.000+02:002010-01-06T19:18:28.886+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S0TFBM-yx8I/AAAAAAAAAQA/1a1HiZoHjug/s1600-h/jay_%26_silent_bob_n1-p02-03.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 312px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/S0TFBM-yx8I/AAAAAAAAAQA/1a1HiZoHjug/s400/jay_%26_silent_bob_n1-p02-03.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423676475716061122" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;">comic View Askiew<br /></span></span></div><div style="text-align: center;"><br /><br /><br />...ήταν κάπως έτσι...χεχεχε...<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-6840653488562476848?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-67126940293576522392010-01-06T19:08:00.000+02:002010-01-06T19:10:15.500+02:00<div style="text-align: justify;">Πέρασε ένας χρόνος.<br /><br />Έχει και ένα φεγγάρι έξω όμορφο που ταιριάζει σε τέτοιες σκέψεις και σου κρατάει παρέα.<br /><br />Το 2009.<br />Ένας χρόνος που γεννήθηκε μέσα από ένα ζωντανό Δεκέμβρη. Εναν ζωντανό Νοέμβρη αλλά και ένα ζωντανό Όκτώβρη. Θα έλεγες ότι το 2009 ήταν ένα τέτοιο γέννημα. Στην άρχη βέβαια. Μέτα είχε χαθεί η μπάλα και για κάποιες στιγμές βαράγαμε τα δοκάρια.<br /><br />Πολλά ζωντανά πράγματα. Περιπέτειες σε πολλά επίπεδα. Πράγματα που έσταξαν εμπειρία μέσα.<br />Το έξω διατηρείται ζωντανό.<br /><br />Μια χρονιά που είπαμε ότι θα κάνουμε τα πάντα.<br />Ακόμα και τον κόσμο να αλλάξει.<br />Άμεσως μετά αγγίξαμε το τίποτα, έτσι για το γαμώτο. Γιατί μπορούσαμε και αυτό.<br /><br />Και αφεθήκαμε να μας παρασύρει ο άνεμος που λέγεται ζωή.<br />Μας πήγε από εδώ.<br />Μας έταξε και το από εκεί.<br />Βαρεθήκαμε όμως τα ταξίματα. Κινήσαμε για άλλα.<br />Πολλά τα βρήκαμε, άλλα μας βρήκαν και με κάποια συναντηθήκαμε σαν σε πρώτο ραντεβουδακι.<br /><br />Ευχαριστώ.<br /><br /><div style="text-align: center;">1/1/2009 – 31/12/2009<br /><br />R.I.P.<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-6712694029357652239?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-70514750645154935662009-12-31T20:55:00.000+02:002009-12-31T20:58:49.816+02:00<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 12"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 12"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CGiannis%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><link rel="themeData" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CGiannis%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx"><link rel="colorSchemeMapping" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CGiannis%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EL</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:"Lucida Sans Unicode"; panose-1:2 11 6 2 3 5 4 2 2 4; mso-font-charset:161; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-2147480833 14699 0 0 63 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:none; mso-hyphenate:none; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Lucida Sans Unicode"; mso-font-kerning:.5pt; mso-fareast-language:#00FF;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt;} @page Section1 {size:595.25pt 841.85pt; margin:2.0cm 2.0cm 2.0cm 2.0cm; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal">Μέσα σε αυτήν την πόλη περιπλανιέμαι, άσκοπα ή μη, πάνω σε δύο τροχούς.</p> <p class="MsoNormal">Η βαρύτητα με τραβάει κατά μήκος της άδειας λεωφόρου.</p> <p class="MsoNormal">Μοναδική παρέα τα κίτρινα φώτα των δρόμων,</p> <p class="MsoNormal">τα ομοιόχρωμα πετρελαιοκίνητα και σκοτεινές φιγούρες στο πεζοδρόμιο.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal">Το κρύο που με τρυπάει με κρατάει σε εγρήγορση.</p> <p class="MsoNormal">Πηγάζει από ένα περιφραγμένο, περικυκλωμένο από γκρι, πράσινο.</p> <p class="MsoNormal">Το βλέμα χάνεται σε ένα φωτεινό μαύρο προς τα επάνω.</p> <p class="MsoNormal">Γραμμή λευκή, γραμμή κίτρινη και γκρί ανάμεσα.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal">Τα φανάρια βάφονται πράσινα και μου ανοίγουν ευγενικά τον δρόμο.</p> <p class="MsoNormal">Σηκώνομαι όρθιος στα δύο πετάλια.</p> <p class="MsoNormal">Τα μάτια μου δακρύζουν.</p> <p class="MsoNormal">Από μια παγωμένη αύρα που οι ποιητές ονομάζουν χαρά.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal">Στροφή δεξιά το τέλος της βαρυτικής έλξης.</p> <p class="MsoNormal">Όλα έχουν τους νόμους τους.</p> <p class="MsoNormal">Εμείς;</p> <p class="MsoNormal">Τώρα όχι.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal">Στροφή αριστερά, μέσα σε στενά.</p> <p class="MsoNormal">Ενας άνθρωπος περπατάει, με κοιτάει.</p> <p class="MsoNormal">Μπορεί να έχει πολλά να μου πει.</p> <p class="MsoNormal">Εγώ αφήνω τον εαυτό μου πάλι στην βαρύτητα, την εμπιστεύομαι.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal">Η βαρύτητα είναι ο μόνος νόμος που σε τραβάει προς τα κάτω.</p> <p class="MsoNormal">Με ειλικρίνεια.</p> <p class="MsoNormal">Δίκαια.</p> <p class="MsoNormal">Όλους.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-7051475064515493566?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-73821666266918920312009-12-27T15:28:00.001+02:002009-12-27T15:38:31.469+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/SzdirnKK27I/AAAAAAAAAP4/KzBiTTv-JO8/s1600-h/100_2134.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/SzdirnKK27I/AAAAAAAAAP4/KzBiTTv-JO8/s400/100_2134.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419909177949215666" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/SzdirUFQ2RI/AAAAAAAAAPw/o1Xv57Lu1Bs/s1600-h/100_2120.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/SzdirUFQ2RI/AAAAAAAAAPw/o1Xv57Lu1Bs/s400/100_2120.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419909172828363026" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/SzdirHeG9aI/AAAAAAAAAPo/7GsqstY86dU/s1600-h/100_2118.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/SzdirHeG9aI/AAAAAAAAAPo/7GsqstY86dU/s400/100_2118.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419909169442911650" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/Szdiq1vCXYI/AAAAAAAAAPg/G_vn82DDlfQ/s1600-h/100_2117.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/Szdiq1vCXYI/AAAAAAAAAPg/G_vn82DDlfQ/s400/100_2117.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419909164682075522" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/SzdiqVaWGCI/AAAAAAAAAPY/skxjVWmYeqw/s1600-h/100_2133.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/SzdiqVaWGCI/AAAAAAAAAPY/skxjVWmYeqw/s400/100_2133.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419909156005353506" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-7382166626691892031?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-53924348390244762472009-12-27T15:21:00.000+02:002009-12-27T15:23:21.197+02:00Ξύπνησα με το ξυπνητήρι του κινητού μου. Άνοιξα τα μάτια μου. Σκοτάδι. Από το παράθυρο έμπαινε το φώς της πόλης. Δεν είχε ξημερώσει ακόμη. Η πρώτοι θόρυβοι από τα φορτηγά που μετέφεραν κάθε λογής εμπορεύματα μπήκε στο δωμάτιο. Σηκώθηκα. Το δωμάτιο ήταν κρύο. Έβαλα μια φόρμα που βρήκα μπροστά μου. Την είχα αφήσει επίτηδες εκεί από το βράδυ. Ήξερα την δουλειά με τα χειμωνιάτικα πρωινά. Άνοιξα το φώς του αποροφητήρα και ξεκίνησα να φτιάχνω καφέ. Σε μία ώρα έπρεπε να είμαι στην δουλειά. Αραγε θα προλάβαινα να δω το ξημέρωμα πριν τη δουλειά; Άνοιξα το παράθυρο να δω αν βρέχει. Ψιχάλιζε. Πρίν το κλείσω πρόλαβαν να μπούν κάτι σειρήνες από περιπολικά ή από ασθενοφόρα. Πότε δεν κατάφερα να ξεχωρήσω την διαφορά. Άνοιξα το ραδιόφωνο. Μουσική.Καφές.Τσιγάρο.<br /><br />Ντύθηκα και κατέβηκα. Αραιός κόσμος αγουροξυπνημένος να πηγαίνει στην δουλειά βιαστικά. Ξενυχτησμένος από κάποια εκπομπή που πάντα λέει την αλήθεια στην τηλεόραση. Ισως και από ένα δραματικό ή και ακόμα, κωμικό σίριαλ. Μπαίνω και γώ στο ρόλο. Κατευθύνομαι στο μετρό περνώντας διαδοχικά από ερηπωμένα νεοκλασσικά, ψιλικατζίδικα, σκουπίδια και μπουρδέλα. Προσπαθώ να μην με πατήσουν αυτά τα πρωινά φορτηγά. <br /><br />Μπαίνοντας στο μετρό συνειδητοποιείς τι ώρα πας για δουλειά. Αντικρίζω ταλαιπωρημένες εργάτριες και εργάτες, καθαρήστριες. Μετανάστες κυρίως, που ήρθαν εδώ για ένα καλύτερο παρόν ή μέλλον. Από το βλέμμα τους καταλαβαίνεις ότι δεν το βρήκαν.Είναι πρίν της εφτά. Σε δύο ώρες αυτά τα ίδια τα βαγόνια θα γεμίσουν από όμορφες πωλήτριες, υπαλλήλους, φοιτητές και εμπόρους.Λίγο πιο ψεύτικα βλέματα θα αντικρύσεις. Η ίδια μιζέρια όμως. Παραδομένοι όλοι και γώ μαζί σε ένα συλλογικό ναι, είμαστε σκλάβοι. Και να κοιτάμε ο ένας τον άλλον πότε θα πεί το όχι και κανείς να μην το λέει.<br /><br />Βγαίνοντας από το μετρό το θέαμα του ουρανού το ξημέρωμα διώχνει κάθε τι άσχημο από το μυαλό, αλλα κρατάει λίγο. Από τα παράθυρα του τράμ παρατηρώ τα πρώτα μποτιλιαρίσματα. Η άνεση πληρώνεται με χρόνο και νεύρα.<br /><br />Φτάνω στην δουλειά μετά από αυτη τη γαμημένη ανηφόρα που μου θυμίζει κάθε φορά να κόψω το τσιγάρο. Ανοίγω πόρτα. Ανάβω τσιγάρο. Πρέπει να σκεφτώ. Σκέφτομαι τα πράγματα που πρέπει να φορτώσω. Τα καταφέρνω να πάρω παραπάνω τελικά. Βάζω μπροστά τη μηχανή του αυτοκινήτου. Ακούω τους τσίγκους να γδέρνονται μεταξύ τους καθώς κατεβαίνει η πόρτα της αποθήκης. Μουσική, τσιγάρο, οδήγηση. <br /><br />Κολλημένος στην κίνηση. Απαθής, χαζεύω τους τροχονόμους να παίρνουν την θέση τους στις διασταυρώσεις. Αμπελοφιλοσοφίες να περνούν από το μυαλό στο άκουσμα των πρώτων ειδήσεων στο ραδιόφωνο. Η κοινωνία εκπληρώνει για ακόμη μία φορά το χρέος της, παραμένει στα ίδια σκατά. <br /><br />Φθάνω στον προορισμό μου. Τα χλιδοχάλια που περίμενα. Ξεφορτώνω και κάνω επαναλαμβανόμενες απόπειρες παρκαρίσματος. Τελικά τα σκάω σε ιδιωτικό πάρκινγκ. Το ξενοδοχείο μου προκαλεί εμετό. Συγρατιέμαι. Κυριλέ κυράτσες και κωλόγεροι. Υπάλληλοι δουλικότεροι από το συνηθισμένο. Με αγριοκοιτάζουν. Τους χαμογελώ. Φύγαν με γκόλ από τα αποδυτήρια. Στήνω μηχανήματα. Αράζω. Για 5 ώρες. Περιμένοντας το τεστ. Κενό. Τεστ. Φεύγω.<br />Παίρνω κατευθείαν μετρό το βράδυ πρέπει να ξαναπάω να πάρω αυτά και το αμάξι.<br /><br />Πολύς κόσμος στο μετρό. Αλλοι για βόλτα. Άλλοι σχολάνε και εγώ μέσα σ΄αυτούς. Μια κοπέλα μου δίνει το εισιτηριό της. Είναι λίγο αλαφιασμένη. Την ευχαριστώ. <br /><br />Βγαίνω στην επιφάνεια. Ο δρόμος έχει κίνηση. Κατευθύνομαι στο σουπερ μάρκετ γιατί πεινάω σαν πούστης. Φτάνω σπίτι. Φαί στη φωτιά, χαρτάκια, καπνός, χόρτο, μουσική. Ετοιμάζεται να βρέξει πάλι και γώ χαζεύω τα σύννεφα. Ο ουρανός είναι ακόμη το τελευταίο πράγμα που δεν έχει καταφέρει να καταβροχθίσει αυτή η μητρόπολη. Τον πολεμάει με τις εξατμίσεις και τα φουγάρα. Αυτός όμως την μπουγελώνει. Για να μπορέσει να δει τα χάλια της μέσα στους αντικατοπτρισμούς των νερών στους δρόμους. Περνάω αρκετή ώρα χαζεύοντας τα σύννεφα. Δεν λέει να βρέξει. Τρώω και με παίρνει ο ύπνος στον καναπέ. Ξυπνάω για να σηκώσω το τηλέφωνο. Κανονίζω κάποια στιγμή που μου φαίνεται πολύ αργότερα μπύρες. Σηκώνομαι. Καφές. Μπάφος.<br /><br />Κατεβαίνω εξάρχεια και καταλήγω σε ένα πρώην καφενείο, νυν κουλτουρο-καφέ. Το άβατο του Χρυσοχοίδη αλλώνεται σιγά-σιγά. Από εμάς τους ίδιους. Και την ίδια ανάπτυξη της υπόλοιπης πόλης. Μπύρα. Κουβέντες. Ο κόσμος δεν την παλεύει.<br /><br />Φεύγω από εξάρχεια. Πάω για να τελειώσω τη δουλειά. Φτάνω στο ξενοδοχείο-στόχος κάθε πορείας. Μια γραβάτα στην είσοδο με καλησπερίζει. Μου κλείνει το δρόμο και περιμένει εξηγήσεις γιατί τολμάω να κυκλοφορώ στο λόμπυ με την αμφίεση που έχω. Του εξηγώ ότι δεν έχω καμία σχέση με τους υπόλοιπους εμετικούς τύπους που περιφέρονται στο χώρο και ότι έχω ερθει για δουλειά. Απομακρύνεται. Ευτυχώς γιατί έχω πιεί μπύρες και η επίρεια του χόρτου έχει περάσει ανεπιστρεπτί.<br /><br />Μάζευω αυτά που έχω να μαζέψω και φεύγω. Γυρνάω σπίτι. Πέφτω για ύπνο.<br /><br />Αν αυτή ήταν η τελευταία μέρα της ζωής μου, έτσι θα την περνούσα;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-5392434839024476247?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-2806109720416094532009-12-08T14:35:00.000+02:002009-12-08T15:55:15.914+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/Sx5ap_26m9I/AAAAAAAAAPQ/VpDjG4rJB4Q/s1600-h/finalqaagse.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 271px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/Sx5ap_26m9I/AAAAAAAAAPQ/VpDjG4rJB4Q/s400/finalqaagse.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412863479708818386" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 12"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 12"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cuser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><link rel="themeData" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cuser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx"><link rel="colorSchemeMapping" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cuser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EL</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:"Lucida Sans Unicode"; panose-1:2 11 6 2 3 5 4 2 2 4; mso-font-charset:161; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-2147480833 14699 0 0 63 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:none; mso-hyphenate:none; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Lucida Sans Unicode"; mso-font-kerning:.5pt; mso-fareast-language:#00FF;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt;} @page Section1 {size:595.25pt 841.85pt; margin:2.0cm 2.0cm 2.0cm 2.0cm; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"> Καταφέρατε να μην καεί η Αθήνα. Αποδείξατε και εσείς<span style=""> </span>όπως και η προηγούμενη κυβέρνηση ότι σας ενδιαφέρουν πιο πολύ οι τζαμαρίες και οι τράπεζες παρά οι ανθρώπινες ζωές. Όχι μόνο το αποδείξατε, αλλά επαυξήσατε κιόλας με τον καλά οργανωμένο στρατό κατοχής να ρίχνει τόνους χημικούς, να πατάει διαδηλωτές, να ξυλοφορτώνει διαδηλωτές, να προσαγάγει και να συλλαμβάνει στο σορό διαδηλωτές. Κρατήστε τις τζαμαρίες σας λοιπόν για τα χριστούγεννα. Ξεχνάτε όμως ότι ο κόσμος πεινάει και δεν πρόκειται να ψωνίσει από αυτές τις μη-σπασμένες τζαμαρίες καθώς θα χρωστάει ακόμη στις μη-σπασμένες τράπεζες. Αλλά φυσικά όλα αυτά θα τα δείτε και ο ίδιος από τις μη-σπασμένες κάμερες σας.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Το οργανώσατε καλά το σχέδιο σας. Πληρώνετε με τα δικά μας λεφτά 9000 μπάτσους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη να μας αποτρέπουν από το να κατεβαίνουμε κέντρο. Βάλατε ακόμη και τα κανάλια να εξυμνούν την μεγαλειώδη επιτυχία του σχεδίου. Και έχετε και ένα ελικόπτερο να πετάει εκεί πάνω για να μας θυμίζει οτί εδώ δεν είναι Αθήνα. Είναι Καμπούλ.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Καταφέρατε να αποδείξετε σε παιδιά το πολύ 20 χρονών ότι εάν πετάξεις ένα νεράτζι σε ένα μπάτσο αυτός θα σε δείρει, θα σε ψεκάσει με χημικά απογορευμένα σε καιρό πολέμου και τέλος θα σε στείλει στη δικαιοσύνη με συνοπτικές διαδικασίες και μετά φυλακή.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Τώρα εάν κάποιο από αυτά τα παιδιά αποφασίσει ότι με νεράτζια και πέτρες δεν γίνεται η δουλειά και πάρει κανένα γκάνι στο χέρι και αρχίσει και θερίζει ένστολους (διότι και αυτό όπως και οι ένστολοι δεν θα ξεχωρίζει ανθρώπους αλλά πλήθος), να σας καταλογήσω την ευθύνη ή μήπως όχι;</p> <p class="MsoNormal">Εάν ο οποιοσδήποτε επαναστατικός αγώνας ρίξει μια ρουκέτα σε αυτό το ελικόπτερο που εδώ και μια βδομάδα δεν μας έχει αφήσει σε ηρεμία, θα μας πείτε ότι έχουμε πόλεμο; Δηλαδή τί; Να πάρουμε και εμείς τα όπλα που είμαστε εναντίον των πολιτικών σας επιλογών;</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><span style=""> </span>Ή μαζί σας ή εναντίον σας;(ο τελευταίος που είχε πεί αυτήν τη μαλακία έφαγε παπούτσι να σας θυμήσω).</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Κάποτε όλο αυτό κύριε προπατζή το λέγανε φασισμό. Τώρα το λέμε δημοκρατία μηδενικής ανοχής(λίγο οξύμωρο δεν είναι αυτό αγαπητέ;). Δεν βαριέσαι όνοματα είναι αυτά, αλλάζουν.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Πόσο μεγάλη θα ήτανε επίσης η χάρα σας όταν εισβάλατε σε πολιτικό χώρο και στη συνέχεια σε δημόσιο χώρο που λάμβανε δράση πολιτική πράξη και συλλάβατε τους νεαρούς εν δυνάμει ταραξίες. Μας δείξατε επιτέλους ότι κάθε χώρος ιδιωτικός ή δημόσιος που έχει στοιχειώδη εργαλεία (σφυρια, καλέμια, τρυπάνια κ.α.), στοιχειώδη εύφλεγκτα υλικά (γκαζάκι, οινόπνευμα κ.α.) και στοιχειώδη ανακύκλωση συσκευασιών(μπουκάλια κ.α.) είναι γιάφκα. Με την προυπόθεση βέβαια ότι ο χώρος χρησιμοποιήται από νοήμοντα πολιτικά όντα.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Μπράβο σας λοιπόν κύριε Χρυσοχοίδη, νικήσατε! Όπως και ο Χίτλερ τα πρώτα του χρόνια στην εξουσία.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Σαν πολίτης να σας πω όμως την ταπεινή μου γνώμη.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal">ΕΙΣΤΕ ΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΙΝΑΦΙ ΣΑΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ. </p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal">υ.γ. Είστε επικινδυνότεροι από τους προκατόχους σας(μην το πάρετε σαν κοπλιμέντο, δεν είναι).</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-280610972041609453?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-40670491820175758372009-12-05T15:55:00.000+02:002009-12-05T16:38:06.681+02:00<div style="text-align: center;">O<br /><br />Λ<br /><br />Ο<br /><br />Ι<br /><br /><br />Σ<br /><br />Τ<br /><br />Ο<br /><br />Υ<br /><br />Σ<br /><br /><br /><br />Δ<br /><br />Ρ<br /><br />Ο<br /><br />Μ<br /><br />Ο<br /><br />Υ<br /><br />Σ<br /><br />!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-4067049182017575837?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-27101880379987266922009-12-05T15:29:00.000+02:002009-12-05T15:50:57.270+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/Sxpknff02pI/AAAAAAAAAPI/LDxSmsh4kec/s1600-h/a.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/Sxpknff02pI/AAAAAAAAAPI/LDxSmsh4kec/s400/a.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411748531871734418" border="0" /></a><br />...αυτες τις μερές...<br /><br /><br />...νομίζεις ότι ο καιρός αυτός μας ταιριάζει...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-2710188037998726692?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-66094489874355927012009-12-04T10:42:00.000+02:002009-12-04T10:46:13.439+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/SxjL6E6yUBI/AAAAAAAAAPA/Gin6oawLYjA/s1600-h/Cloud+frame.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/SxjL6E6yUBI/AAAAAAAAAPA/Gin6oawLYjA/s400/Cloud+frame.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411299150898810898" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />Η νέα μου αυτοχωροθέτηση τελειώνει σιγά-σιγά. Άιντες γιατί πολύ καιρό έλειψα από τα εγκόσμια.<br />Τα εγκόσμια στα οποία πλησιάζει και πλανάται πάνω τους ένας Δεκέμβρης.<br /><br />Θα γίνει αφορμή για νέο αντάμωμα ανθρώπων και δημιουργία όμορφων καταστάσεων;<br /><br />Ή μήπως θα ξεκινήσει άλλη μία ''επέτειος'' στο ύφος του πολύτεχνείου του '73, στο οποίο και φέτος πέσανε σα λυσασμένα σκυλιά τα κόμματα να καρπώθουν την τότε εξέγερση που είχε πολλά κοινά στοιχεία με τον περσινό Δεκέμβρη, μέχρις να μεγαλώσουν οι τώρα εξεγερμένοι και να διεκδικήσουν και αυτοί πλέον ως κουρασμένοι επαναστάτες εξουσία;<br /><br />Πάνω από όλα όμως η οργή για κάποιους ευτυχώς δεν σβήνει.<br /><br />Πέρα από αυτό η ''πράσινη αλλάγη'' γίνεται φοροεισπρακτηκότερη και αστυνομικότερη και το πλήθος στενάζει με αμανέδες από την Ιστανμπούλ μιας και τώρα η Aegean έχει καθημερινές πτήσεις.<br /><br />Οι εναλλακτικοί σχεδιάζουν εξωτικά ταξίδια για φαντασμαγορικά μουσεία, ηφαίστεια, ανήλικες πόρνες και ότι άλλο κυκλοφορεί στα ντοκυμαντέρ του σκάι και σε κάθε καθώς πρέπει εναλλακτικό μετα-φοιτητικό μπάρ.<br /><br />Οι μικροαστικότεροι των εναλλακτικών τακτοποιούν σπιτικά και ανταλλάσουν αυτοκινούμενα κονσερβοκούτια εφόσον χάσαν την απόσυρση(ευτυχώς γιατί δεν παλευόταν άλλο το άγχος από την πτώση της αγοράς αυτοκινήτου λόγω κρίσης).<br /><br />Η φύση ώς γνωστόν μας λείπει και την βλέπουμε με το μακαρόνι και μάλλον της λείπουμε και εμείς γι΄αυτό και μας κάνει τέτοιο καιρό μπας και γλυκαθούμε και ξεμιτήσουμε από την μητρόπολη και αυτό-εμφανιστούμε σε κανένα βουνό.<br /><br />Και μιας και έκανα λόγο για τον καιρό να του πώ και γώ με την σειρά μου ότι μας έχει γαμήσει με τις υγρασίες που έκανε<br />τελευταία.<br /><br />Τι τα θές όμως τέλος Νοέμβρη και βλέπουμε..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-6609448987435592701?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-72965993095752952732009-11-07T16:12:00.000+02:002009-11-07T16:41:50.346+02:00Μια ηρεμία που πηγάζει από το εξωτερικό χάος με κυριεύει.<br /><br />Δεν είναι καν οξύμωρο το σχήμα.Το χάος γεννά ζωή.Οποιος διαφωνεί ας διαβάσει λίγο περί της θεωρίας του χάους.Θα καταλάβει ότι ακόμη και μέσα στον καφέ που πίνει ισχύουν αυτοί οι φυσικοί νόμοι.<br /><br />Ας το καταλάβουμε, η τάξη δεν είναι ο κανόνας στη φύση. Καλά θα ήταν άμα, αλλά δεν. Οποιος επομένως αναζητεί την τάξη εναντιόνεται στην ιδια του τη φύση, ας μην αυταπατάται.<br /><br />Ετσι και γω βαδίζοντας στην αταξία του μυαλού μου δημιουργώ νέους κόσμους. Οχι για την ανθρωπότητα, ούτε για τα παιδιά μου.Για την ψυχή μου.<br /><br />Για την ψυχή η οποία σιγά σιγά συντονίζει με το ρυθμό του Κόσμου.<br /><br />Χαοτικά, ανώριμα, παίζοντας,ζάρια.<br /><br />Καθώς αυτή συντονίζει ακούω όλους τους κραδασμούς από τα έγκατα της γης μέχρι τους αστεροιδείς που οι τροχιές τους ανταμώνουν.<br /><br />Απαρνούμε ότι προσπαθεί να μου θυμίσει τι θα έπρεπε να κάνω κάθε στιγμή.<br />Πότε με κυριεύει η αδράνεια των βουνών και πότε η φυγόκεντρος δύναμη της γης της ίδιας.<br />Και με πιάνει και με τινάζει στα όρια του σύμπαντος. Στα όρια της ύπαρξης μου.<br />Γιατί χωρίς την ύπαρξη του εαυτού μου δεν θα υπήρχε το σύμπαν (απροσδιοριστία φίλε μου).<br /><br />Είμαστε το παν. Μπορούμε να κάνουμε τα πάντα.Και τα κοάλα επίσης.<br /><br />Ας επικοινωνήσουμε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-7296599309575295273?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-63999285379264713542009-11-07T13:39:00.000+02:002009-11-07T14:15:52.920+02:00Μέσα στην ζαλάδα της υποχρεωτικής κοινωνικοποίησης,<br /><br />γεννιέται η βία του φλέρτ υπό την μπαρόβια σκέπη απομακρυσμένων τόπων.<br /><br />Η γνωριμία του κάθε σαββάτου, ανειλικρινής μέσα στις ορμές της.<br />Η γνωριμία της δευτέρας ειλικρινής και δύσκολη λόγω της αλλοτρίωσης της μέρας.<br /><br />Το μπουκάλι με το ουίσκι λειτουργεί σαν μεγενθυντικός φακός πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις.<br /><br />Απλοποιεί την επικοινωνία. Ηττα από τα αποδυτήρια είναι, όταν κάτι οφείλει από τη μήτρα του να είναι απλό.<br /><br />Και ένα ακόμη σάββατο έφτασε.<br /><br />Ο θρίαμβος του μικροαστισμού στα πόδια μας ξεχύνεται σαν εμετός ένα ξημέρωμα σε μια γκρίζα πόλη.<br /><br />Και όσοι είναι ακόμη ζωντανοί θαρρείς να γίνονται και κείνοι γκρί λες και θέλουν να κρυφτούν,να μην τους βρει η αυγή.<br /><br />Η αμήχανη ευτυχία ενός κόσμου που οδεύει ολοταχώς προς την επόμενη 8ωρη πενθήμερη ήττα του, απέχει πολύ από το κυριακάτικο γέλιο των πιτσιρικάδων στις γειτονιές.<br /><br />Ο καφές χλωμιάζει πιο πολύ το πρόσωπο.<br /><br />Παίρνει μακρυά και τα τελευταία υπολλείματα συνειδητής αυτο-άγνοιας.<br /><br />Είμαι όμως έτοιμος και πάλι να ριχτώ σε αυτήν την αρένα με τα θηρία.<br /><br />Οταν το μόνο που θα ήθελα είναι λίγο ακόμη από αυτά τα φθινοπωρινά χρώματα σε ένα κάστρο που ποτέ δεν είδα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-6399928537926471354?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-13956823438321755522009-10-28T14:57:00.000+02:002009-10-28T15:00:02.574+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/heWLnEDzkkE&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/heWLnEDzkkE&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />υ.γ. αφιερωμένο στα πιο ωραία μπυράκια των λίγων ημερών στην Αθήνα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-1395682343832175552?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-64144136693775208602009-10-10T13:36:00.000+03:002009-10-10T13:58:16.742+03:00<div style="text-align: center;"><br /><br /><br />Αφιερωμένο στον κ.Χρυσοχοίδη.<br /><br /><br /></div><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/a_56DSWcP1s&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/a_56DSWcP1s&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-6414413669377520860?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-15568263309969182362009-10-01T19:12:00.000+03:002009-10-01T19:30:04.075+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/SsTX1uMTP1I/AAAAAAAAAOw/lN7phXj8P9E/s1600-h/Vive_la_Democratie____by_BenHeine.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 366px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_aHTnsyYWSvw/SsTX1uMTP1I/AAAAAAAAAOw/lN7phXj8P9E/s400/Vive_la_Democratie____by_BenHeine.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387668372174618450" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;">Λοιπόν με όλη αυτή την εκλογολαγνεία των ΜΜΕ,αποφάσισα να μεταναστεύσω λίγες μέρες μακρυά από τον τόπο που ψηφίζω.<br /></div><br />Υπομονή λοιπόν μέχρι να καταλαγιάσει η σκόνη των εκλογών.Σκόνη η οποία μάλλον λευκή είναι έτσι που βλέπω όλους τους παρατρεχάμενους των εκλογών να γυαλίζει το μάτι τους!!!<br /><br />Τα λέμε σε καμιά βδομάδα με περισσότερες ιστορίες αίματος και μυστηρίου!ΨΥΧ δηλαδή φάση για όσους νοούν!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-1556826330996918236?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-5853126042059392252009-09-30T14:37:00.000+03:002009-09-30T14:57:25.865+03:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/FhXrc11vGgk&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/FhXrc11vGgk&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />υ.γ. αφιερωμένο σε όσους χτυπήθηκαν από τα εκλόγο-δημοκρατικά πογκρόμ αυτές τις μέρες...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-585312604205939225?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-52327118688081486722009-09-23T20:11:00.001+03:002009-09-23T20:16:03.746+03:00<div style="text-align: center;">Within the fire<br />And out upon the sea<br />Crazy man Michael was walking<br />He met with a raven<br />With eyes black as coal<br />And shortly they were talking<br /><br />your future, your future<br />I will tell to you<br />Your future<br />You often have asked me<br />Your true love will die<br />By your own right hand<br />And crazy man Michael<br />Will cursed be<br /><br />Michael he ranted<br />And Michael he raved<br />And he beat at the four winds<br />With his fists-o<br />He laughed and he cried<br />He shouted and he swore<br />For his mad mind<br />Entrapped him with a fist-hold<br /><br />you speak with an evil<br />You speak with a hate<br />You speak for the devil<br />That haunts me<br />For is she not the fairest<br />In all the broad land?<br />Your sorcerers words<br />Are to taunt me<br /><br />He took out his dagger<br />Of fine and broad steel<br />And he struck down the raven<br />Through the heart-o<br />The bird fluttered long<br />And the sky it did spin<br />And this cold earth did<br />Wander round startled<br /><br />Oh where is the raven<br />That I struck down dead<br />And here did lye<br />On the ground-o?<br />I see my true love<br />With a wound so red<br />Where her lovers heart<br />It did pound-o<br /><br />Crazy man Michael<br />He wanders Im told<br />And he talks through<br />The night and the day-o<br />But his eyes they are sane<br />And his speech is plain<br />But he longs to be far away-o<br /><br />Michael he whistles<br />The simplest of tunes<br />As he asks of the wild wolves<br />Their pardon<br />But his true love has flown<br />Into every flower grown<br />And he must be keeper<br />Of the garden</div><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/g5ksWNvFbME&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/g5ksWNvFbME&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-5232711868808148672?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-15146075690009132582009-09-23T16:04:00.000+03:002009-09-23T16:09:40.874+03:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/hRc6mHS9PjE&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/hRc6mHS9PjE&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-1514607569000913258?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-22056035248936133372009-09-23T16:02:00.000+03:002009-09-23T16:03:14.438+03:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/iCrn1LDDoRc&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/iCrn1LDDoRc&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-2205603524893613337?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-23514175148984354522009-09-22T12:02:00.000+03:002009-09-22T12:04:58.675+03:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/6KhgtwsE3uc&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/6KhgtwsE3uc&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />υ.γ.το βρήκα μόνο σε ραδιοφωνική εκτέλεση<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-2351417514898435452?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-20799141734101387022009-09-21T14:26:00.000+03:002009-09-21T14:28:31.910+03:00<div style="text-align: left;">Cass was the youngest and most beautiful of 5 sisters. Cass was the<br />most beautiful girl in town. 1/2 Indian with a supple and strange body, a<br />snake-like and fiery body with eyes to go with it. Cass was fluid moving<br />fire. She was like a spirit stuck into a form that would not hold her. Her<br />hair was black and long and silken and whirled about as did her body. Her<br />spirit was either very high or very low. There was no in between for Cass.<br />Some said she was crazy. The dull ones said that. The dull ones would never<br />understand Cass. To the men she was simply a sex machine and they didn't<br />care whether she was crazy or not. And Cass danced and flirted, kissed the<br />men, but except for an instance or two, when it came time to make it with<br />Cass, Cass had somehow slipped away, eluded the men.<br /> Her sisters accused her of misusing her beauty, of not using her mind<br />enough, but Cass had mind and spirit; she painted, she danced, she sang, she<br />made things of clay, and when people were hurt either in the spirit or the<br />flesh, Cass felt a deep grieving for them. Her mind was simply different;<br />her mind was simply not practical. Her sisters were jealous of her because<br />she attracted their men, and they were angry because they felt she didn't<br />make the best use of them. She had a habit of being kind to the uglier ones;<br />the so-called handsome men revolted her- "No guts," she said, "no zap. They<br />are riding on their perfect little earlobes and well- shaped nostrils...all<br />surface and no insides..." She had a temper that came close to insanity, she<br />had a temper that some call insanity. Her father had died of alchohol and<br />her mother had run off leaving the girls alone. The girls went to a relative<br />who placed them in a convent. The convent had been an unhappy place, more<br />for Cass than the sisters. The girls were jealous of Cass and Cass fought<br />most of them. She had razor marks all along her left arm from defending<br />herself in two fights. There was also a permanent scar along the left cheek<br />but the scar rather than lessening her beauty only seemed to highlight it. I<br />met her at the West End Bar several nights after her release from the<br />convent. Being youngest, she was the last of the sisters to be released. She<br />simply came in and sat next to me. I was probably the ugliest man in town<br />and this might have had something to do with it.<br /> "Drink?" I asked.<br /> "Sure, why not?"<br /> I don't suppose there was anything unusual in our conversation that<br />night, it was simply in the feeling Cass gave. She had chosen me and it was<br />as simple as that. No pressure. She liked her drinks and had a great number<br />of them. She didn't seem quite of age but they served he anyhow. Perhaps she<br />had forged i.d., I don't know. Anyhow, each time she came back from the<br />restroom and sat down next to me, I did feel some pride. She was not only<br />the most beautiful woman in town but also one of the most beautiful I had<br />ever seen. I placed my arm about her waist and kissed her once.<br /> "Do you think I'm pretty?" she asked.<br /> "Yes, of course, but there's something else... there's more than your<br />looks..."<br /> "People are always accusing me of being pretty. Do you really think I'm<br />pretty?"<br /> "Pretty isn't the word, it hardly does you fair."<br /> Cass reached into her handbag. I thought she was reaching for her<br />handkerchief. She came out with a long hatpin. Before I could stop her she<br />had run this long hatpin through her nose, sideways, just above the<br />nostrils. I felt disgust and horror. She looked at me and laughed, "Now do<br />you think me pretty? What do you think now, man?" I pulled the hatpin out<br />and held my handkerchief over the bleeding. Several people, including the<br />bartender, had seen the act. The bartender came down:<br /> "Look," he said to Cass, "you act up again and you're out. We don't<br />need your dramatics here."<br /> "Oh, fuck you, man!" she said.<br /> "Better keep her straight," the bartender said to me.<br /> "She'll be all right," I said.<br /> "It's my nose, I can do what I want with my nose."<br /> "No," I said, "it hurts me."<br /> "You mean it hurts you when I stick a pin in my nose?"<br /> "Yes, it does, I mean it."<br /> "All right, I won't do it again. Cheer up."<br /> She kissed me, rather grinning through the kiss and holding the<br />handkerchief to her nose. We left for my place at closing time. I had some<br />beer and we sat there talking. It was then that I got the perception of her<br />as a person full of kindness and caring. She gave herself away without<br />knowing it. At the same time she would leap back into areas of wildness and<br />incoherence. Schitzi. A beautiful and spiritual schitzi. Perhaps some man,<br />something, would ruin her forever. I hoped that it wouldn't be me. We went<br />to bed and after I turned out the lights Cass asked me,<br /> "When do you want it? Now or in the morning?"<br /> "In the morning," I said and turned my back.<br /> In the morning I got up and made a couple of coffees, brought her one<br />in bed. She laughed.<br /> "You're the first man who has turned it down at night."<br /> "It's o.k.," I said, "we needn't do it at all."<br /> "No, wait, I want to now. Let me freshen up a bit."<br /> Cass went into the bathroom. She came out shortly, looking quite<br />wonderful, her long black hair glistening, her eyes and lips glistening, her<br />glistening... She displayed her body calmly, as a good thing. She got under<br />the sheet.<br /> "Come on, lover man."<br /> I got in. She kissed with abandon but without haste. I let my hands run<br />over her body, through her hair. I mounted. It was hot, and tight. I began<br />to stroke slowly, wanting to make it last. Her eyes looked directly into<br />mine.<br /> "What's your name?" I asked.<br /> "What the hell difference does it make?" she asked.<br /> I laughed and went on ahead. Afterwards she dressed and I drove her<br />back to the bar but she was difficult to forget. I wasn't working and I<br />slept until 2 p.m. then got up and read the paper. I was in the bathtub when<br />she came in with a large leaf- an elephant ear.<br /> "I knew you'd be in the bathtub," she said, "so I brought you something<br />to cover that thing with, nature boy."<br /> She threw the elepahant leaf down on me in the bathtub.<br /> "How did you know I'd be in the tub?"<br /> "I knew."<br /> Almost every day Cass arrived when I was in the tub. The times were<br />different but she seldom missed, and there was the elephant leaf. And then<br />we'd make love. One or two nights she phoned and I had to bail her out of<br />jail for drunkenness and fighting.<br /> "These sons of bitches," she said, "just because they buy you a few<br />drinks they think they can get into your pants."<br /> "Once you accept a drink you create your own trouble."<br /> "I thought they were interested in me, not just my body."<br /> "I'm interested in you and your body. I doubt, though, that most men<br />can see beyond your body."<br /> I left town for 6 months, bummed around, came back. I had never<br />forgotten Cass, but we'd had some type of arguement and I felt like moving<br />anyhow, and when I got back i figured she'd be gone, but I had been sitting<br />in the West End Bar about 30 minutes when she walked in and sat down next to<br />me.<br /> "Well, bastard, I see you've come back."<br /> I ordered her a drink. Then I looked at her. She had on a high- necked<br />dress. I had never seen her in one of those. And under each eye, driven in,<br />were 2 pins with glass heads. All you could see were the heads of the pins,<br />but the oins were driven down into her face.<br /> "God damn you, still trying to destroy your beauty, eh?"<br /> "No, it's the fad, you fool."<br /> "You're crazy."<br /> "I've missed you," she said.<br /> "Is there anybody else?"<br /> "No there isn't anybody else. Just you. But I'm hustling. It costs ten<br />bucks. But you get it free."<br /> "Pull those pins out."<br /> "No, it's the fad."<br /> "It's making me very unhappy."<br /> "Are you sure?"<br /> "Hell yes, I'm sure."<br /> Cass slowly pulled the pins out and put them back in her purse.<br /> "Why do you haggle your beauty?" I asked. "Why don't you just live with<br />it?"<br /> "Because people think it's all I have. Beauty is nothing, beauty won't<br />stay. You don't know how lucky you are to be ugly, because if people like<br />you you know it's for something else."<br /> "O.k.," I said, "I'm lucky."<br /> "I don't mean you're ugly. People just think you're ugly. You have a<br />fascinating face."<br /> "Thanks."<br /> We had another drink.<br /> "What are you doing?" she asked.<br /> "Nothing. I can't get on to anything. No interest."<br /> "Me neither. If you were a woman you could hustle."<br /> "I don't think I could ever make contact with that many strangers, it's<br />wearing."<br /> "You're right, it's wearing, everything is wearing."<br /> We left together. People still stared at Cass on the streets. She was a<br />beautiful woman, perhaps more beautiful than ever. We made it to my place<br />and I opened a bottle of wine and we talked. With Cass and I, it always came<br />easy. She talked a while and I would listen and then i would talk. Our<br />conversation simply went along without strain. We seemed to discover secrets<br />together. When we discovered a good one Cass would laugh that laugh- only<br />the way she could. It was like joy out of fire. Through the talking we<br />kissed and moved closer together. We became quite heated and decided to go<br />to bed. It was then that Cass took off her high -necked dress and I saw it-<br />the ugly jagged scar across her throat. It was large and thick.<br /> "God damn you, woman," I said from the bed, "god damn you, what have<br />you done?<br /> "I tried it with a broken bottle one night. Don't you like me any more?<br />Am I still beautiful?"<br /> I pulled her down on the bed and kissed her. She pushed away and<br />laughed, "Some men pay me ten and I undress and they don't want to do it. I<br />keep the ten. It's very funny."<br /> "Yes," I said, "I can't stop laughing... Cass, bitch, I love you...stop<br />destroying yourself; you're the most alive woman I've ever met."<br /> We kissed again. Cass was crying without sound. I could feel the tears.<br />The long black hair lay beside me like a flag of death. We enjoined and made<br />slow and sombre and wonderful love. In the morning Cass was up making<br />breakfast. She seemed quite calm and happy. She was singing. I stayed in bed<br />and enjoyed her happiness. Finally she came over and shook me,<br /> "Up, bastard! Throw some cold water on your face and pecker and come<br />enjoy the feast!"<br /> I drove her to the beach that day. It was a weekday and not yet summer<br />so things were splendidly deserted. Beach bums in rags slept on the lawns<br />above the sand. Others sat on stone benches sharing a lone bottle. The gulls<br />whirled about, mindless yet distracted. Old ladies in their 70's and 80's<br />sat on the benches and discussed selling real estate left behind by husbands<br />long ago killed by the pace and stupidity of survival. For it all, there was<br />peace in the air and we walked about and stratched on the lawns and didn't<br />say much. It simply felt good being together. I bought a couple of<br />sandwiches, some chips and drinks and we sat on the sand eating. Then I held<br />Cass and we slept together about an hour. It was somehow better than<br />lovemaking. There was flowing together without tension. When we awakened we<br />drove back to my place and I cooked a dinner. After dinner I suggested to<br />Cass that we shack together. She waited a long time, looking at me, then she<br />slowly said, "No." I drove her back to the bar, bought her a drink and<br />walked out. I found a job as a parker in a factory the next day and the rest<br />of the week went to working. I was too tired to get about much but that<br />Friday night I did get to the West End Bar. I sat and waited for Cass. Hours<br />went by . After I was fairly drunk the bartender said to me, "I'm sorry<br />about your girlfriend."<br /> "What is it?" I asked.<br /> "I'm sorry, didn't you know?"<br /> "No."<br /> "Suicide. She was buried yesterday."<br /> "Buried?" I asked. It seemed as though she would walk through the<br />doorway at any moment. How could she be gone?<br /> "Her sisters buried her."<br /> "A suicide? Mind telling me how?"<br /> "She cut her throat."<br /> "I see. Give me another drink."<br /> I drank until closing time. Cass was the most beautiful of 5 sisters,<br />the most beautiful in town. I managed to drive to my place and I kept<br />thinking, I should have insisted she stay with me instead of accepting that<br />"no."Everything about her had indicated that she had cared. I simply had<br />been too offhand about it, lazy, too unconcerned. I deserved my death and<br />hers. I was a dog. No, why blame the dogs? I got up and found a bottle of<br />wine and drank from it heavily. Cass the most beautiful girl in town was<br />dead at 20. Outside somebody honked their automobile horn. They were very<br />loud and persistent. I sat the bottle down and screamed out: "GOD DAMN<br />YOU,YOU SON OF A BITCH ,SHUT UP!" The night kept coming and there was<br />nothing I could do.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-2079914173410138702?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-71784373335543484152009-09-03T20:22:00.001+03:002009-09-03T20:29:31.913+03:00Ακολουθεί ένα κειμενάκι που ψάρεψα από το φόρουμ του indymedia <br /><br />(http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1073509)<br /><br />και μου έφερε στο μυαλό τις καταλήψεις που χτυπήθηκαν ή γκρεμίστηκαν κατα τη διάρκεια του καλοκαιριού την ώρα που κάποιοι(ναι κ γώ) μακρυά αρμενίζαμε . <br /><br /><br /><br /><br />ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΜΙΑΣ ΜΙΚΡΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΑΚΟΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΧΩΝ...<br /><br /><br />Κι ήμασταν ένας στρατός από νεκρές γυναίκες και νεκρούς άντρες, περιπλανώμενοι άσκοπα πέρα δώθε σε αυτόν το λαμπρό νέο αιώνα με όλα τα διαδραστικά παιχνίδια του, τη διαδικτυακή φλυαρία, τις ηλεκτρισμένες περιοριστικές συσκευές, τις ακτίνες θανάτου των δισεκατομυρίων δολλαρίων και τα γιγαντιαία σωφρονιστήρια και τις γαμημένες, αιώνια εξευγενισμένες, παράλογες και τελματικές οικονομίες του αίματος, της μιζέριας και της αργόσυρτης γαμημένης καταδίκης...Και παρακαλώ μάθετε, ή επιτέλους κατανοήστε ότι ο δίσκος αυτός είναι τόσο γαμημένα άχρηστος όσο μια μονόπλευρη μεταβίβαση, όπως όλες οι μονόπλευρες μεταβιβάσεις πρέπει να πάψουν να υπάρχουν για πάντα επιτέλους...Μέσα σε αυτόν τον ήδη υπάρχοντα κυκεώνα ραδιενέργειας, ηλεκτρισμού και θορύβου και κραυγών και ψεμμάτων...και λοιπόν κι όμως κάποια στιγμή κάπου μια μικροσκοπική δράση πήρε ίσως το δρόμο της και κανείς από μας δεν άκουσε μέχρι τώρα γι’αυτό (και η γη συνέχισε την αργή περιστροφή της ανεξάρτητα απ’αυτό)... Κι έτσι όλοι ξυπνήσαμε με χανκόβερ και πάντα περισσότερο κουρασμένοι ή περισσοτερο στοιχειωμένοι ή φοβισμένοι και μόλις που μπορούσαμε να περιπλανηθούμε για λίγο ακόμα...Και ενώ κοιμόμασταν πήραν μέχρι και τις γειτονιές μας μακριά κι όλα μετατράπηκαν σε Ντίσνειλαντ και μαριονέττες και ροχάλες... Δεν επιτρέπονται άλλες γοητευτικές, δίχως στόχο περιπλανήσεις, όχι άλλες μεγάλες νύχτες αλητείας που καίγονται με πιθανότητες, θαυμασμό ή χαρά... Όχι εδώ, όχι!. όχι με το θέαμα του αναμένου φάρου μπατσικού και με παρκόμετρα που σου μετρούν το χρόνο και όλα τα «Ναι, μπορείς να ζήσεις εδώ, αλλά δεν μπορείς να ζήσεις εδώ.. Εννοώ ότι μπορείς να πληρώνεις το νοίκι σου με λίγη καθυστέρηση, αλλα μέχρι εκεί φίλε μου και μην το ξεχάσεις αυτό έτσι? χο χο χο»....Και μάθαμε τους κανόνες πάρα πολύ καλά. Κι άλλαξαν τον τρόπο που νιώθαμε και ζούσαμε κι αναπνέαμε έκτοτε. Και τι σχετικά με τη δικιά μας ιστορία, όπου ο καθένας εγκαταλείπει τον άλλο, επειδή ήμασταν πολύ απασχολημένοι με τον εαυτό μας για να καταλάβουμε πόσο μόνοι νιώθαμε σχεδόν όλη την ώρα? (εννοώντας ότι όλοι φερόμασταν ο ένας προς τον άλλο πραγματικαπραγματικαπραγματικα άσχημα φίλε μου)... Και κατασκευάσαμε τις δικές μας νευρωτικές σαπουνόπερες με τις βαρετές και λυπηρές μας σχέσεις και την ειρωνεία, την τηλεόραση και τα κοκτέηλ... Και μέσα στην αιώνια αδυναμία μας καταλάβαμε ότι τα πάντα ήταν ποικιλοτρόπως σκατά! Κι έτσι μήπως θα΄πρεπε κι εμείς να συνηθίσουμε τη μυρωδιά?.. Και συγκεντρωνόμασταν σε συμβιβασμένα σαλόνια γεμάτα αναθυμιάσεις αποτυχίας, απόστασης και αυτοαποξένωσης.. κι έτσι ποτέ δεν συναντηθήκαμε. Και αφού ποτέ δεν συναντηθήκαμε, ποτέ δεν σχεδιάσαμε ή οργανώσαμε ή διαδηλώσαμε τα γκρεμισμένα όνειρα που δεν χρειαζόταν να είναι και καθόλου γκρεμισμένα στην τελική..<br /><br /><br />Και ποτέ δεν καταλάβαμε πώς να εναντιωθούμε σ’όλους αυτούς τους πράους μεσάζοντες της ανάρρωσης, που πάντοτε έκλεβαν τις πιο λαμπρές μας ελπίδες και τις έστελναν μακρια με δορυφόρους, με 59$ την ώρα.. (και θα μας πιστεύατε εάν σας λέγαμε ότι έχουμε φτιάξει μια μηχανή που μπορεί να ρίξει όλους τους γαμημένους δορυφόρους σας κάτω?) και τα επιχειρήματα υπέρ και κατά δεν ήταν ποτέ σύνθετα αλλά ήταν σίγουρα διαολεμένα ξεκάθαρα... Και κατασκεύασαμε βραδέα ιόντα και πιστέψαμε ότι ήμασταν αντάρτες, αλλά ήμασταν πολύ ευσυγκίνητοι ή αλλιώς εντελώς αναίσθητοι..και ποτέ δεν ορμήσαμε ενάντια στις πύλες ή τους τοίχους, αλλά φτιάξαμε αδέξια πράγματα με τα χέρια μας..Κι αυτά τα πράγματα ήταν σημαντικά για μας.. Αυτούς τους αδέξιους, αφηρημένους πύργους, τους φτιάξαμε με τα δικά μας βασανισμένα χέρια?.. και χτίσαμε στις δικές μας μπερδεμένες κοσμοθεωρίες, που ήταν ατέλειωτα και καθοριστικά όμορφα μέσα στους πεισματάρικους κόμβους της απώλειας, στενοχώριας, πίστης και ανάγκης.. και κάναμε μικρές χειρονομίες με τα χέρια ή τα μάτια μας που ήταν αέναα λυτρωτικές και μας έκαναν όλους μερικές φορές σχεδόν να πιστεύουμε σε αγίους ή σε αγγέλους.. και ονειρευόμασταν ξύπνιοι διαρκώς σχετικά με τη ζωή άλλες φορές πιο ήσυχα κι άλλες φορές κάπως πιο δυνατά... και σχεδόν πάντοτε μοχθούσαμε για λιγάκι παραπάνω σχέση με αυτόν τον υπό διάλυση γαμημένο κόσμο.. ή σκληρύναμε τη διάλυση μας μερικές φορές και γύραμε τα κεφάλια μας και τις πλάτες μας στα καθήκοντά μας.. και σκάψαμε και χτίσαμε ή ανεγείραμε..ή μεταβιβάσαμε περιστασιακές θεοφάνειες κατεπείγοντος φόβου με φωτοτυπικά, διαφάνειες και cd-r’s...Και βρήκαμε απαντήσεις κάποιες φορές σε άδειους χώρους, όπως σε σμήνη από πουλιά που φεύγουν πετώντας από νεκρά κτίρια κάτω απ΄του ήλιου την εκτυφλωτική λευκή τρύπα.. όπως δέντρα που μεγαλώνουν ανάμεσα σε φράκτες ή μέσα σ’ενα εγκαταλλειμένο σκουριασμένο δοχείο με νερό αφημένο εκεί έξω, πίσω απ’τον σιδηροδρομικό σταθμό των μεγάλων τρένων... Και βρήκαμε ελπίδα, στην ιδέα μιας μάταιης χειρονομίας.. και διαδηλώσαμε κάποιες φορές με τούβλα στα χέρια μας.. και χτίσαμε κάτι εδώ παρολαυτά και δεν θα τους αφήσουμε να μας το πάρουν τόσο εύκολα... Γι’αυτό κι εγώ σας παρακαλώ, ναι σας παρακαλώ, ας συνειδητοποιήσουμε σύντομα τί ακριβώς μπορούμε να χτίσουμε εδώ σ’αυτό το καμένο και χέρσο έδαφος (ξέροντας εκ των προτέρων ότι αργά ή γρήγορα οι μπουλντόζες τους θα έρθουν και θα τα κάνουν όλα κομμάτια)... αλλά μπορούμε να το χτίσουμε παρολαυτα και να αφήσουμε σκονισμένα σημειώματα σχετικά με τα ταξίδια μας... και η αντίσταση άνθισε σε ευαίσθητες περιοχές και δώσαμε τον καλό αγώνα οποτεδήποτε κλονίζονταν οι μοναχικές, διεστραμμένες διαδρομές μας...<br /><br />Ενθετο κείμενο στο δίσκο “Born into Trouble as the Sparks Fly Upward” από τους “Thee Silver Mt. Zion Memorial Orchestra and Tra-la-la band”<br /><br />Μετάφραση: Μεθυσμένο Καράβι<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-7178437333554348415?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3885771972510443828.post-86292092076639790272009-08-30T13:21:00.000+03:002009-08-30T13:22:58.170+03:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/licR8iimQl0&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/licR8iimQl0&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3885771972510443828-8629209207663979027?l=strangeavenger.blogspot.com' alt='' /></div>Strange Avengerhttp://www.blogger.com/profile/11544475354345546942noreply@blogger.com0